IIIPoniedziałek, 2 sierpnia
Ze wstrzymanym oddechem, piórem w ustach, wzrokiem zagubionym w szarym suficie oddziału przekonuję się, że nie spocznę, dopóki nie odnajdę szczątków imperatora.
Jak zwykle, Vito przerywa moje fantazjowanie: «Zamknąłeś wczorajsze rachunki?»
«Tak, wszystko jest w porządku, przygotowałem transakcje pół godziny temu.»
On podnosi stawkę: «Sprawdziłeś przesłane czeki?»
«Zrobię to teraz» odpowiadam poirytowany.
«Co się z tobą dzieje? Co robisz w weekendy?»
Nie odpuści, dopóki mu czegoś nie opowiem. Nie chcę rozmawiać o Julianie, i tak by nie zrozumiał, a ponadto jego nie interesują ludzie, którzy żyli wieki temu.
Nalega: «Znalazłeś sobie uroczą wieśniaczkę w Bettolle? A może to ta właścicielka piekarni z Rapolano…»
Zbił mnie z tropu: «No dobrze, przyznaję, je
