Soccer Love

Episode 2

"Hey..."

Mabilis pa sa alas kwatro na napahawak ako sa sandalan sa gulat at kilabot sa lalim nito mag salita.

Hindi naman sa alien to or anong kakemehan. Its just a normal teenager like me pero sobrang laki at sobrang maauthoridad na tao. At ang aura niya ay para anytime na magkamali ka ay siguratong madudurog ka.

"S-...... sor-ry po! Di na po mauulit."hingi ko ng tawad ay yumoko pa.

At walang alinlangan na tumakbo paalis kahit di ko pa sure ano sasabihin niya. Basta I make sure malayo na ako sa kanya.

Ano bang araw na ito, this is the first time magkakaroon ako mix emotion ha.

Nang maguumpisa na ang laban ay minabuti ko na lang sa medyo tago pero kitang kitang pwesto sa whole game.

As the trials of aspiring soccer player, sobrang rami nila. I even estimated it as one third of school students ng Argel Vista. Kaso marami rami din tulad dito ang nag tryout for basketball. Pero dahil nga soccer freak ako, i don't intertwines any specific sports club aside soccer.

Sa aking panonood masasabi kong 6 out of 10 ang mga nalalaro. They are quiet good for an average one. I even shock to see na yung guy na nakikipaghilaan ng ID sakin ay nag tryout din but unfortunate for him na disqualify siya dahil my dirty trick siyang ginawa. Buti na alng talaga kung hindi nabugbog ko na siya for try to ruin my perfect oasis.

Nang magbreak kasi lunch time na, I decided to eat in cafeteria and after that try to stroll all around the whole campus then balik sa soccer field if malapit na matapos. Para makita rin ang whole regulars ng team.

Hindi naman sa na bobored ako. Pero, I realise na ngayon ko na lang maiikot ang whole campus kasi for sure na pag nagumpisa na yung class and become regular. Everytime na meroon break time I'm sure nasa soccer field or club na ako mamanalagi. And I'm truly satisfy with that, kaya pagbigyan an maiikot ikot muna. And now that I explain about it, it much more convenient if I'm already memorize the whole area para kung sakali ay mabilis na ako makakapunta sa soccer club and soccer field.

...

Nag order lang ako ng heavy meals like two cups of rice with shanghai,beef soup, green salad and red tea for my drinks. No diet ang peg since babawi ako dahil waley me breakfast.

As I'm eating, everyone become noisy and started to yell like there some kind of earthquake or something. I even tried to save my foods if thats happen. But I deadpan as it was only as cheer for some kind of celebrity royalties here in school which is lead by the both Varsity of famous sports club. But the thing I make excite is the fact that I can get to see some members of soccer club that being legendary for taking aces the national for executive years.

Maingat ako na inangat ang tingin sa lahat na nagpasiklo ng damdamin ko ng makita na lahat sila ay nakatingin sakin.

What?

Ano meroon?

Bakit?

Quietful question right??

Anyway, as it continuously stare at me I began to be curious of it. But become tired of it also at the same time and let them do what they think is it.

For my next subo ay may biglang humampas sa mesa ko na nagpatalong sakin. Lumaki yung mata ko ng makitang nahulog yung shanghai na isusubo ko sana. At iba ko pang pagkain na wala pa sa kalahati ang bawas ay nagsitapon. Kaya mabilis na sumama yung tingin ko kung sinoman hinayupak ang humampas sa mesa ko.

"Bastard..!"giit ko pagkalingon ko.

Kahit nagulat na marami palang tao ang makatayo sa likod ko, sa di malaman pagkakataon alam ko sa sarili ko na yung nasa gitna na may suot ng briesban ang nakita kong humampas sa mesa ko.

I think, now I know what there staring at me. For sure Varsity player rin ito mga nandito sa likod ko. Though, I don't know what sports is.

"Lakas ng loob mong umupo sa upoan namin ha!"sigaw nito sakin.

Kaya agad na napataas ako ng kilay sa sinabi nito. Dahil napintig talaga ang tenga ko ng sumigaw siya para lang doon. Like what the hell dude. Nahulog pagkain ko dahil dyan sa kalokohan niya.

"Psh! Lakas ng loob mo rin sigawan ako ha! May pangalan ba kayo at ikaw dito sa mesa na to para angkinin mo!?" Irap na ganti ko.

Nilakihan ko pa ng mata para malaman niya na di ako basta basta matatakot sa kanila.

"Woahh! Lumalaban pre"

"Tibay rin ng babaeng yan ha"

"Si Captain pa yung kinalaban"

"Psh, kawawa lang yan"

"Tama dahil kahit babae ay inaayaw ni Captain"

Rinig kong mga commento ng karamihan. Dumukhang naman siya sa mesa ko para malapit na magkaharapan kami.

"Para sa kaalaman mo, pwesto talaga namin itong mesa na ito. Pangalan? Bakit hindi mo tignan yang ilalim ng mesa para makita mo ang pangalan nga basketball team ang nakasulat" sagot nito sakin na siklot sa katotohanan.

Pero hindi parin ako ng patalo.

"Owws talaga? Basket team na pala ang pangalan mo? I never heard that kind of name ha" bawi ko sa kanya. Na kinasinghap ng lahat.

"Di ka ba talaga titigil dyan sa pagmamatigas mo? Dahil alam naman natin na dyan sa loob loob mo ay napahiya ka rin sa pagpaparatang sakin" insulto nito sakin.

Kaya na tawa ang karamihan na nanonood samin lalo na yun kasamahan niya. Nilingon ko na lang yung pagkain na natapon habang naiiling iling. Uminom ng red tea ko na may bawas na rin dahil sa nanyari kanina at maiging tinignan yung iyon matapos uminom saglit.

"Ha! Talagang iignorin mo lang ako dito!?" Di makapaniwalang sambit nito.

"Hindi ko alam na insulto na iyon sayo. Sabagay ano pa ba aasahan ko sa isang ignoranteng bastos at walang galang na tulad mo?.. para sa kaalamanan mo, ang tunay na lalaki ay makikiusap ng mahinahon ay hindi pabalang kung talagang kailangan ninyo na umupo dito" kutya ko naman na ganti sa kanya.

Alam kong natigil rin ang iba at sa mga inaabangan kong ano gagawin ko. Kaya pinagbigyan ko na sila sa inaabangan nila.

"Hindi ko na kailangan pa gawin ang mga yan. Kung tulad mo naman na slut din ang gagawaran. Hindi ba't kaya ka nga lang nagmamatigas ay dahil gusto mo rin magpapansin samin. Lalo na sakin na sikat na Captain ng basketball team?.. pero dude hindi ko type ang tulad mo, eww" ganting kutya nito sakin.

Nagtawanan muli ang karamihan at ang iba at nag che-cheer pa.

" Hindi porket lumalaban sayo ay nagpapapansin na sa inyo at slut. Sino ka ba sa palagay mo ikaw para magmataas ng ganyan sa sarili?.. Dude? Pwe! Hindi ko alam na ganyanan na pala galawan ng mga lalaki." Ganti ko muli.

"Oo at mataas talaga ang tingin ko sa sarili ko dahil may ipagmamataas. Eh ikaw ba? Nagtingin ka na ba sa salamin para questionin ako? Ang tulad mo na common person at di matatapatan ang tulad kong sikat. Kaya wag kana mag pasikat pa dahil wala ka rin magagawa" dagdag muli nito.

Nasaktan ako na ang pinapalabas niya ay nagpapasikat lang ako.

"Papasikat na pala ang tingin mo dito? Kung ganon ano ka pala? Pabida?"

Sabi ko at mabilis na rin ako tumayo kaya napaatras yung lalaki na tinatawag nilang Captain at ang taong humampas ng mesa ko.

Ngumiti na tinapon ang red tea ko sa ulo nito.

*Gasp!

*Blagsh

"Hoy anong ginagawa mo kay Captain!"

"Hala yari!"

"Patay ka na talaga!"

"I-ikaw-!"

"Oh, pambawi lang gutom na gutom na ako kanina tapos ang lakas ng loob mo na hampasin ang mesa para magtapon tapon ang pagkain ko!" Inis na turan ko sa kanya.

Bago itinulak siya ng saglit para makadaan ako dala ang bago paalis sa lugar na iyon.

Alam ko maraming galit na nakatingin sakin at isa na nga doon ang bastos na lalaking iyon. Wala akong pakielam kung sinoman siyang ponciopilato. Ang kalabanin ako habang kumakain ay isang malaking kasalanan na talaga. Hindi ako nakakain nung maaga. Tapos hindi pa ako nakakalahati ay natapon na ang pagkain ko dahil sa kanya.

Sino ba siya?

Pabida masyado ang hinayupak na iyon.

....

Ala-una na at kalahati ng school na ang naikot ko, pero hindi ko pa kaya tapos dahil right now, gutom na gutom na ako talaga ako sa hindi ko na tapos pagkain ko kanina.

Peste talaga dahil kahit saan ako magpunta ay napaguusapan ako at yung nayari sa Cafeteria. Heck!

Kahit ang unang may kasalanan doon ay yung lalaking captain ng basketball team. Kung sana ay maayos siya kumausap edi sana walang ganon ang nanyari kanina.

Minabuti ko na lang magstay malapit sa soccer field. Doon banda sa mapuno para malilim. Kaso nga lang walang beach na nakalagay. Kaya wala ako nagawa kundi ilatag doon yung jacket ko na dala-dala ko pang porma.

Kung nagtataka man kayo kung bakit naka civilian, ay dahil I'm just a transferi kasi kaya wala pa ako ng Uniform at P.E suit package. Kani-kanina umaga pala kasi nakuha yung size ko para ipagawa at lagyan na rin ng name.

It is also one of the requirements ng school. Kaya okey pa n magcivilian ngayon first day of school. Atsaka, hindi lang naman ako ang nakacivilian eh pati naman ang iba. Meroon lnag talaga naka-uniform dahil needed para malaman kung saan kasaling clubs. At Varsity naman sa mga regulars member ng team.

Napabuntong hininga na lang tuloy ako ng maisip ang nanyari kanina. Yung lokong lokong iyon, kung kasali pala siya sa Varsity team ng basketball team bakit hindi sila, lalo na siya di naka varsity. Ano yon lokohan?

Mukhang naloko lang ako kanina, at nadali ng bullying. Tsk! Sa susunid n makita ko yung lokolokong iyon ay matatamaan na talaga iyon sakin.

Natigil ang malalim na pagiisip ko ng makita ang nanyayari sa soccer field. Ang kaninang natigil tryouts ay nagpatuloy na pala. At mukhang ang regular members din ng team ay papanoodin na ang laro at sila ang susukat kung papasa ba or hindi.

Naghiyawan ang lahat ng makashoot ang isang player na nagtryouts. Kaya nakisigaw rin ako. That guy, I met him on enrollment day. The guys I ask for direction, though I hesitated at first since he looks like an aloof guy and snob. Hindi ko alam na sasali pala siya sa tryouts ng soccer club.

Natigil lang ako ng mapansin na parang lumingon iyon sa way ko. Kaya mabilis na lumingon din ako kung sakali na may kasama ako dito sa place na ito.

Then, boom! A super cute barbie doll na nakabraid na malapit pala sakin ang tinitignan niya. Kaya pala nagawi dito ang tingin. Napaisip tuloy ako kung kaano-ano niya ito. I mean, yeah ang gwapo ng guy, Mysterious type nga lang. And i think di ko siya type since mukhang di rin naman niya malalaman na nageexist ako dito. Lalo na ngayon mukhang girlfriend na niya itong si ate girlalu.

One thing I found about them.

Bagay!

Yeah,, don'cha worry mister gooler number one shipper ninyo na ako!

Cheer ko sa kanila habang pasalit-salit ang tingin ko sa kanila. Kahit may napansin akong something weird ay pinabayaan ko na lang.

Mister mysterious gooler both get the other two score points before pass the tryouts. At everytime na napunta yung bola sa kanya ay talagang nag cheer ako at sumasabay sa iba.

Well, di naman sa gusto ko na siya as a person. I just become his truly one of the fan. Snobbish lang siya at mysterious, but you can't question his talent and love for soccer na talagang nag-anyaya sakin to be his one if the fan.

After him, no one gets my attention again. I mean yeah, some are good but not at my standard. Ano pa silbi ng pagiging soccer freak ko kung hindi ako marunong mamili ng high quality and talented soccer player?

....

Next chapter