ΔΈΚΑ
Ο Ρούφους κάθισε ήσυχα, κοιτάζοντας κάθε μπουκιά από το τοστ που έβαζε ο Τζο στο στόμα του. Ο σκύλος έγλειψε τα χείλη του όταν είδε την μπουκιά ομελέτας να ακολουθεί, τα μάτια του στάθηκαν πάνω στον άντρα.
«Αυτό είναι δικό μου,» είπε ο Τζο στον σκύλο. «Όλο δικό μου.»
Ο Ρούφους, κούνησε την ουρά του, σα να έλεγε, «Και δικό μου.»
«Ωωω, κοιτάξτε τους δυο σας,» είπε η Ρέητσελ καθώς περνούσε από δίπλα τους για να πάει στην κουζίνα. «Μην γυρίζεις την πλάτη σου, αλλιώς ο Ρούφους θα καταβροχθίσει το πρωινό σου με τη μία.»
«Δεν έχω καμία πρόθεση να πάρω τα μάτια μου από αυτό το πιάτο,» είπε ο Τζο, παίρνοντας μια γερή δόση αβγού στο πιρούνι του. «Γιατί σηκώθηκες τόσο νωρίς;»
«Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Βλέπω συνέχεις αίμα στον τοίχο και μετά νιώθω άθλια», είπε εκείνη, τραβώντας την καράφα από
