ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12
Ο Ντάγκλας κοίταξε τον ουρανό. Ο καιρός είχε αρχίσει να γίνεται πολύ σκοτεινός και ήταν προφανές: όλα έδειχναν ότι εκεί που πήγαιναν θα έβρεχε. Αυτό του προκάλεσε ένα ανάμεικτο συναίσθημα χαράς και ανησυχίας· χαράς, γιατί, υπό αυτές τις συνθήκες, θα ήταν πιο δύσκολο να γίνουν αντιληπτοί όταν θα πλησίαζαν· ανησυχίας, γιατί η βροχή θα μπορούσε να τους χαλάσει τα σχέδια και να τους δυσκολέψει να κινηθούν ελεύθερα στην τοποθεσία. Με τον δυνατό άνεμο, οι θόρυβοι τη νύχτα θα ήταν πολύ δυνατοί και θα τους δυσκόλευαν να ακούσουν το οτιδήποτε. Ο Ντάγκλας ήταν σίγουρος για ένα πράγμα: θα έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει τη Βερόνικα, χωρίς να βασίζεται στην καλοσύνη των απαγωγέων.
Παρατηρώντας λίγο ακόμα τον καιρό, στράφηκε προς τους άνδρες που ήταν μαζί του στο αυτοκίνητο.
«Φαίνεται ό
