ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15
Ο Ντάγκλας ξύπνησε από τον ήχο ενός κινητού που χτυπούσε. Πετάχτηκε πάνω και έτρεξε στο διπλανό δωμάτιο.
«Ναι; Ναι, εγώ είμαι. Πείτε μου»
Ο Ντάγκλας πλησίασε συνοφρυωμένος. Γιατί αυτή η γυναίκα επιμένει να προσπαθεί να κάνει τα πράγματα με τον δικό της τρόπο;
«Πώς πάει, ξαδέλφη;» ρώτησε ο Ενρίκε από την άλλη άκρη της γραμμής. Η Βερόνικα το έβαλε σε ανοιχτή ακρόαση για να μπορέσει να παρακολουθεί ο ντετέκτιβ.
«Είμαι μια χαρά. Όχι χάρη σε σένα, φυσικά!»
Ακούστηκαν γέλια από την άλλη πλευρά.
«Πάντα μου άρεσαν τα αστεία σου. Ήμουν ερωτευμένος μαζί σου όταν ήμασταν παιδιά», είπε ειρωνικά ο άνδρας.
«Ευτυχώς, εγώ δεν ήμουν, καλέ μου. Παρεμπιπτόντως, δεν θυμάμαι να συναντιόμαστε συχνά, όπως λες». Η Βερόνικα έβλεπε ότι ο Ντάγκλας προσπαθούσε να της πει κάτι, αλλά εκείνη ήταν πολ
