Hoofstuk 7 Michael flits deur die stad en neem die kristalhelder kaleidoskoop van geboue en ligte in. Die sensasie laat hom voel asof hy al die geheime van die heelal bewaar. Hy luister na die geluide om hom ... die gesels van mense wat soos stromende water verby hom vloei ... die gedruis van motorenjins en musiek wat speel. Hy draai sy kop toe hy 'n meer onheilspellende geluid bespeur. Die menslike stemme en geraas val weg en laat die gesuis van demoniese fluisteringe agter. Hy kan eers nie agterkom wat hulle sê nie, want daar is so baie, maar omdat hy nuuskierig word, beweeg hy stadiger sodat hy noukeurig kan luister. Die donker stemme begin in fokus kom en hy tel stukke gesprekke op wat niemand anders kan hoor nie. Hy kan kwaadwillige fluisteringe hoor van demone wat teen ander demon

