Een zacht geluid, bijna sissend, kwam van het plafond erboven en ze hief langzaam haar ogen op om te kijken. Het zicht deed haar trillen en ze wilde dood. Het plafond was begonnen te bewegen, pulserend alsof het ademde. Duizenden minuscule spinnen, precies zoals degene die een paar minuten eerder voor haar waren gevallen, gleden uit de scheuren en verspreidden zich als zwarte inkt over het plafond.
“Zachary,” fluisterde ze zachtjes en drukte zich tegen zijn rug.
Zachary negeerde haar pleidooi en kneep zijn ogen dichter naar de achterkamer. Skitters begonnen samen te komen voor een ander gebied van duisternis, maar deze duisternis was niet natuurlijk. Hij kon zien hoe hij leek te bewegen en ademen met een eigen leven. De Skitters konden zijn vuur niet aanraken, dus wat daar dan ook was da
