Kalbim Sende Kaldı

_Bir şehirde, sokak lambalarının solgun ışıklarında kaybolmuş iki kalp vardı. Kalabalıkların ortasında bile yalnız hisseden bu iki insan, o tek anı bekliyordu… Ta ki bir yağmur gecesi, şemsiyesiz sokağa çıkan bir kız, karşı kaldırımda koşan bir gence çarpana kadar. Çarpıştıktan sonra göz göze geldiler. Kız, “Affedersiniz,” diye fısıldadı. Genç ise hafifçe gülümseyip, “Önemli değil,” dedi. Ve o anda gözleri birbirine kilitlendi. Yağmur, etraflarını sardı, ama onlar sanki yağmuru görmüyordu. Kalabalığın sesi uzaklaştı, sadece kalp atışları vardı... Bir süre sonra genç 'Kusura bakmayın ama bu kadar güzel bir prensesin güzel de bir adı vardır elbet' dedi. Kız gülümsedi, 'Ben Naz' dedi. Genç, 'Ben de Tanıl. Acaba sırf bu anı yaşamak için mi yağmur yağdı?' diye sordu. Naz, 'Belki de Allah bizi buluşturmak için bu yağmuru yağdırdı kim bilebilir' dedi, gözleri parlayarak. Tanıl, 'O zaman ben de bu anı asla kaçırmam' diye fısıldadı... ve Naz'ı kafeye davet etti. Kafeye geldiklerinde ortam çok kalabalıktı, neredeyse tüm masalar doluydu. Ama onlar insanların arasından sıyrılıp boş bir masa buldular. Tanıl, 'Baksana, kader bize masa ayırmış' dedi, gülerek. Naz, 'O zaman oturup kaderimizi yazalım' dedi, gözleri parlayarak. Tanıl Naz'a sordu 'Ne içersin?' Naz, 'Filtre kahve lütfen' dedi, gülerek. Tanıl, 'Tam bana göre, ben de filtre kahve alayım' dedi, gülümseyerek. Tanıl, 'Hadi kahveler gelinceye kadar biraz kendinden bahset' dedi Naz'a. Naz gülümsedi, 'Ne desem ki... En sevdiğim şey yemek yapmak, tatlı yapmak, şiir yazmak, müzik dinlemek' dedi. Tanıl, 'Vay be, çok yönlü bir kızsın! Ben de müzik çalıyorum, kitap okuyorum, biraz da resim yapıyorum' dedi, gülümseyerek. Tanıl, 'Aaa bu arada ben de şiir yazıyorum' dedi. Naz'ın gözleri büyüdü, 'Gerçekten mi? Ne tür şiirler yazıyorsun?' diye sordu. Tanıl, 'Aşk, doğa, hayat üzerine... Sen?' dedi, merakla. Naz, 'Ben çoğunlukla aşk üzerine yazıyorum' dedi, gülümseyerek. Tanıl'ın gözleri parladı, 'Ben de! Aşk üzerine yazmak en kolayı' dedi. Naz, 'Kolay mı?' diye sordu, kaşlarını kaldırarak. Tanıl, 'Tabii ki! Aşk her şeyi anlatıyor zaten' dedi, gülerek. Naz, 'Sen öyle san, aşk her şeyi anlatmıyor aslında' dedi, gözleri derinleşerek. _"Tanıl, 'Peki ne anlatmıyor?' diye sordu, merakla. Naz bir iç çekerek, 'Mesela aşkın bir pembe bulutken kapkara buluta dönüşebileceğini anlatmıyor' dedi, gözleri uzaklara kaçarak. Tanıl, 'Yani aşkın karanlık yüzü' dedi, anlamla. Naz, 'Evet, işte o' dedi, başını sallayarak..."_ _"Tanıl, Naz'ın ellerini tuttu, 'Aşkın karanlık yüzü de olsa, güzelliği de olsa... Bazen ikisi aynı anda var olabiliyor' dedi, gözleri derinleşerek. Naz, 'Belki de aşkın en büyük sırrı orası' dedi, gülümseyerek..."_ Tanıl, 'O zaman bu sırra birlikte kadeh kaldıralım' dedi, gülerek. Naz, 'Aşkın bütün renklerine...' dedi, gözleri parlayarak. Tanıl, 'Aşkın bütün renklerine...' diye tekrarladı, bardaklarını tokuşturdular... O an, kafenin penceresi açıldı, dışarıdan bir şarkı sesi geldi. Naz, 'Dinle' dedi, gözleri kapatarak. Tanıl, 'Bu bizim şarkımız mı?' diye sordu, gülümseyerek. Naz, 'Belki de...' dedi, gülümsedi..._ "Dışarıdan 'Ravi İncigöz İki Kalp' çalıyordu.Naz gülümseyerek 'Bu şarkı en sevdiğim şarkılardan biri'dedi.Tanıl 'Benim de... Bu güzel şarkıda benimle dans eder misiniz prenses hanım diye sordu, elini uzatarak..." Naz,Tanıl'ın elini tuttu,ve 'Neden olmasın dedi gülümseyerek.Kalkıp dans etmeye başladılar.Şarkı,'İki kalp severse adı aşk olur' diyordu... Etraftaki herkes onları izliyordu, ama onlar sadece birbirlerini görüyordu. Tanıl Naz'a daha da yaklaştı, 'Bu şarkı sanki bizim için yazılmış 'gözleri parlayarak. Tanıl 'Öyle hissetmiyor musun?' diye sordu, gülümseyerek... _"Tanıl, Naz'a biraz daha yaklaşarak, 'Hayatımda kokladığım en güzel çiçek sensin' dedi, gözleri derinleşerek. Naz'ın yüzü kızardı, 'Tanıl...' diye fısıldadı. Tanıl, 'Sana bir şiir okuyabilir miyim?' diye sordu, gülümseyerek..."_ _"Naz, 'Ama beni utandırıyorsun' dedi, gülerek. Tanıl, 'Özür dilerim, sende şiir yazıyorum demiştin, ben de...' dedi, gülümseyerek. Naz, 'Yok, devam et, dinliyorum' dedi, gözleri parlayarak..."_ _"Tanıl şiiri okumaya başladı: 'Gözlerin şehrinde kayboldum bir gece Bir daha bulamadım kendimi Senin aşkınla yazıldı hayatım Bir şiir oldu, okunacak... Gözlerin şehrinde kayboldum bir gece Bir daha bulamadım kendimi...' Naz'ın gözleri doldu, 'Çok güzel' dedi, fısıldayarak. Tanıl, 'Senin için yazdım' dedi, gülümseyerek..."_ _"Naz, Tanıl'ın yanağına bir buse kondurdu. Tanıl'ın gözleri parladı, 'Bu ne için?' diye sordu, gülümseyerek. Naz, 'Şiirin karşılığı' dedi, gülerek. _"Müzik bitti, kafede alkışlar yükseldi. Naz ve Tanıl birbirlerine baktılar, gülümseyerek. Tanıl, 'Bence bu gece unutulmaz bir gece oldu' dedi, gözleri parlayarak. Naz, 'Evet, öyle' dedi, başını sallayarak..._ _"Tanıl, 'Seni evine bırakabilir miyim?' diye sordu, gülümseyerek. Naz, 'Olur' dedi, başını sallayarak. Kafeden çıktılar, İstanbul gecesinde yürümeye başladılar..."_ Naz gökyüzüne bakarak 'Aaa yıldızlara bak Tanıl sanki anlaşmış gibiler hepsi bu gece parıl parıl parlıyor _"Tanıl da gökyüzüne baktı, 'Evet, sanki bu gece hepsi bizim için parlıyor' dedi, gülümseyerek. Naz, 'Romantik biriymişsin' dedi, Tanıl'a bakarak. Tanıl, 'Sadece bu gece için' dedi, göz kırparak..."_ Naz'ın gözleri büyüdü ve Tanıla dönüp 'Evet her şey bu gece için ayarlanmış gibi.' _"Tanıl, 'O zaman bu gece her şeyin başlangıcı olsun' dedi, gülümseyerek. Naz, 'Tamam, başlangıç...' diye fısıldadı, Tanıl'ın dudaklarına yaklaşarak..._ Tanıl, Naz'ı evine bırakırken, "Bu geceyi asla unutmayacağım" dedi, gülümseyerek. Naz, "Ben de" dedi, başını sallayarak. Tanıl, "Yarın ne yapıyorsun?" diye sordu, merakla. Naz, "Hiçbir şey, sen?" dedi. Tanıl, "Ben de yoktum. O zaman yarın buluşalım mı?" dedi, gülümseyerek. Naz, "Olur" dedi, gülerek. Tanıl, "O zaman seni alayım, piknik yapalım" dedi. Naz, "Tamam, piknik güzel olur" dedi, başını sallayarak. Tanıl, Naz'ın elini tuttu, "O zaman yarın görüşürüz" dedi, gülümseyerek. Naz, "Görüşürüz" dedi, başını sallayarak. Tanıl, Naz'ın elini bırakmadan önce, "Naz?" dedi, gülümseyerek. Naz, "Evet?" dedi, merakla. Tanıl, "Seni seviyorum" dedi, gözleri derinleşerek . Naz'ın yüzü kızardı, cevap veremedi. Tanıl, "Şimdi biz seninle nasıl haberleşeceğiz? Numaralarımızı verelim mi?" dedi, gülümseyerek. Naz, "Verelim" dedi, telefonu çıkardı. Tanıl, Naz'ın telefonunu aldı, numarasını kaydetti. Daha sonra Naz, Tanıl'a 'Eve gidince bana mesaj at Tanıl dedi.Tanıl gülümseyerek, 'Tamam bebeğim' dedi. Naz, Tanıl'a baktı, 'Yaaaa utandırıyorsun beni.'dedi,gülerek.Tanıl,'Neden? Bebeğim demekten mi?' dedi, gülümseyerek.Naz,'Evet öyle işte,hem biz seninle daha sevgili değiliz bana ismimle hitap et lütfen.'dedi Tanıl, 'Tamam o zaman bebeğim' dedi gülerek. Naz, 'Gıcık' dedi gülümseyerek ...... Naz eve girer girmez kapıyı arkasından kapattı.Sırtını kapıya yasladı.Kalbi hâlâ hızlı atıyordu. Ve birden telefonu titredi.Mesaj Tanıl'dandı. Naz telefonu titreyen elleriyle açtı. Tanıl,'Ben eve geldim bebeğim haberin olsun cnm ' Naz bu mesaja nasıl karşılık vereceğini bilemedi en sonunda şöyle cevap yazdı.'Tamam' Sonra Naz'ın telefonu tekrar titredi. Tanıl 'Seni seviyorum bebeğim' Naz,mesajı okudu ve yüzü kızardı.Bir süre sonra düşünüp, 'Ben de seni seviyorum' yazdı.