bc

เวลาแห่งรัก : Time of love

book_age18+
7
FOLLOW
1K
READ
HE
boss
sweet
bxg
mystery
brilliant
loser
office/work place
addiction
like
intro-logo
Blurb

ความรักไม่ต้องออกตามหา

แต่จะเดินทางมาเมื่อถึงเวลาแห่งรัก

เรื่องราวของคนสองคนที่หมุนวนอยู่รอบกันมาตลอด

แต่กลับไม่เคยได้พบกัน

และเมื่อเวลาแห่งรักเดินทางมาถึง

โลกก็เริ่มผลักให้ทั้งคู่ได้เริ่มความสัมพันธ์

chap-preview
Free preview
CHAPTER 1 “เปิดตัว”
แค่ฉันลองคิดดูก็รู้สึกผิดแล้ว ฉันก็คงไม่กล้าจะทำแล้ว เมื่อฉันนึกภาพเธอกำลังนั่งเสียใจ แค่เท่านี้น้ำตาก็เอ่อล้น มันเจ็บแทบทนไม่ไหว อยากจะรู้เธอทำได้ยังไง ถ้าเป็นฉันนั้นคงทำมันไม่ได้ **(เพลง แค่คิดก็ผิด – Chilling Sunday)** เพลงคุ้นหูที่เธอเปิดฟังแทบทุกวันในช่วงนี้ ถูกเปิดคลอเบา ๆ ผ่านหูฟังระหว่างทางกลับคอนโด ‘ซิน’ นั่งเหม่อมองภาพบรรยากาศของกรุงเทพฯ ในยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงสีสว่างสดใสด้านนอกหน้าต่างรถ ซึ่งต่างจากความรู้สึกขุ่นมัวในหัวใจกับเรื่องที่เธอกำลังทำใจยอมรับมันในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา เสียงเพลงหยุดลง และถูกแทรกด้วยสายเรียกเข้าของเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอแทน ซินกดรับโทรศัพท์แต่ไม่ได้ส่งเสียงตอบรับอะไรออกไป เธอทำเพียงแค่รอให้อีกฝ่ายพูดธุระออกมาก่อนเท่านั้น ‘ซิน มึงแลนด์แล้วใช่มั้ย อยู่ไหนแล้วเนี่ย’ คำถามจากเชส เพื่อนสนิทของซินดังมาจากปลายสาย “แลนด์แล้วดิไม่งั้นมึงจะโทรติดหรอ ตอนนี้อยู่บนแท็กซี่แล้ว” ซินตอบคำถามกลับไป ‘กูมีไฟลท์ญี่ปุ่นรอบเตียงนะ (เที่ยวบินที่แลนด์แล้ว นับไปอีก 24 ชั่วโมงก็จะบินกลับ) มึงรู้มั้ยว่าใครเป็นนักบินผู้ช่วยไฟลท์นี้’ เชสถามกลับมา “พี่เกื้อล่ะสิ” ซินยิ้มมุมปากตอบคำถามเพื่อนสนิทกลับไป “ไม่ต้องถามต่อกูก็รู้ แอร์ฯ ที่บินพร้อมกันก็คงเป็นมินิ” ซินพูดต่อก่อนที่เชสจะเอ่ยถามกลับมาอีกครั้ง ‘มึงเดาเก่งหรือรู้เรื่องนี้อยู่แล้ววะ’ เชสถามเพื่อนต่อด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกชัดเจนถึงความเป็นห่วง “กูไม่ได้ถามพี่เกื้อหรอก ว่าบินไปไหนวันไหน แค่มึงถามกูมา กูก็รู้แล้วว่าพี่เกื้อบิน ส่วนอีกคนมันก็เหมือนจะเป็นเรื่องปกติไปแล้วป่ะ ขนาดควิกเทิร์น (เที่ยวบินที่บินไปแล้วบินกลับทันที) แม่งยังแลกไปเลย” ซินตอบ ‘มึงพูดเหมือนชัวร์แล้วเรื่องสองคนนี้’ เชสถามออกมาอีกครั้ง “ไม่รู้ว่ะ มึงอยากรู้ก็ลองสังเกตดูดิ แต่ถ้ากูเจอจัง ๆ กับตาเมื่อไหร่ก็คือจบ” ซินตอบเพื่อนกลับไป ‘เข้มแข็งให้ได้อย่างที่พูด เดี๋ยวกูกลับมาแล้วจะโทรหา กลับไปนอนพักผ่อนเยอะ ๆ นะมึง ช่วงนี้มึงบินถี่ไปแล้ว ถ้าไม่ติดว่าชั่วโมงบินเกินกำหนด มึงก็คงไม่หยุด’ เชสบ่น “เออ...รู้แล้ว บ่นพอ ๆ กับแม่กูเลยมึงเนี่ย เซฟไฟลท์นะมึง กูหยุดสองวัน กลับมาค่อยเจอกัน” ซินวางสายเพื่อนเมื่อบอกลากันเสร็จเรียบร้อย ซินกับเชสสนิทกันมาตั้งแต่เรียนมัธยม หลังจากเรียนจบมัธยมปลาย ทั้งสองคนเลือกเรียนต่อที่มหาลัยเดียวกันเพียงแต่คนละคณะเท่านั้น เนื่องจากต่างคนต่างก็มุ่งเป้าไปที่เป้าหมายในอาชีพที่แต่ละคนตั้งเป้าไว้อย่างชัดเจนตั้งแต่เริ่มเข้าเรียนมัธยม แม้จะเรียนคนละคณะ แต่ทั้งคู่ก็ยังคงติดต่อกันอยู่เสมอ สำหรับเชส เค้ามีความฝันตั้งแต่เล็กว่าอยากจะเป็นสจ๊วตทำงานบนเครื่องบิน แม้คนภายนอกจะมองว่าผู้ชายกับสายอาชีพนี้ดูไม่เหมาะกันเท่าไหร่นัก แต่นั่นไม่ใช่ในความคิดของเชสและครอบครัว ทุกคนที่ใกล้ชิดกับเชสรู้ดีว่า แม้ร่างกายภายนอกจะเป็นชาย และจิตใจก็ยังไม่ถึงกับอยากเป็นหญิง แล้วตัวเค้าเองก็ไม่ได้ชอบผู้หญิงเช่นกัน ครอบครัวของเชสทุกคนรับเรื่องนี้ได้ และมันก็ทำให้เชสสามารถเดินหน้าทำตามฝันได้อย่างเต็มที่ โดยมีครอบครัวเป็นแรงสนับสนุนที่ดีมาโดยตลอด ส่วนซิน แม้จะเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างดี มีความสูงพอดีเกณฑ์มาตรฐาน 160 เซนติเมตร และหน้าตาที่สวยคมค่อนข้างโดดเด่น เหมาะที่จะเป็นแอร์โฮสเตสได้ แต่กลับมีความฝันที่จะเป็นนักบินมาตั้งแต่เด็ก แม้ในตอนแรกแม่ของซินปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่าไม่ยอมให้เธอเรียนเป็นนักบินแน่ ๆ แต่ด้วยความตั้งใจและเหตุผลที่เธอมี ทำให้แม่ของเธอยอมใจอ่อนและคอยสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ เธอมาตลอด ซินทุ่มเทกับการเรียนอย่างหนักตั้งแต่มัธยม เธอเลือกเรียนในมหาลัยและคณะที่เปิดสอนเพื่อเป็นนักบินโดยเฉพาะ และเลือกสอบเพื่อไปเรียนการบินที่ประเทศแคนาดาตอนปี 3 จนได้ License ของประเทศแคนาดา และกลับมา Convert License ที่ไทยเพื่อให้ได้ License ของประเทศไทย และทำงานในสายการบินของประเทศไทยได้ หลังจากเรียนจบปริญญาตรี พร้อมกับมีใบอนุญาตนักบินพาณิชย์ตรีในมือ ซินก็ยื่นใบสมัครงานแทบทุกสายการบินที่เปิดรับนักบินหญิง เธอใช้ความสามารถและทักษะทั้งหมดที่มีอย่างเต็มที่ จนสามารถผ่านการสอบเข้าทำงานในสายการบินที่ทำอยู่ทุกวันนี้ได้เป็นที่แรก นอกจากเธอจะเริ่มทำงานเป็นนักบินตั้งแต่อายุ 21 แล้ว ในตอนนี้เธอยังเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในกลุ่มคนสายอาชีพเดียวกัน เพราะเธอเป็นนักบินหญิงที่ได้รับการเลื่อนระดับจากนักบินผู้ช่วยระดับจูเนียร์ เป็นนักบินผู้ช่วยระดับซีเนียร์ หรือที่เรียกกันว่านักบินผู้ช่วยอาวุโส ที่มีอายุน้อยที่สุด ด้วยไหวพริบ ความรู้ และความมั่นใจในความรู้ที่มี ทำให้เธอสามารถตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วและเฉียบขาดในเวลาปฏิบัติงาน เธอจึงได้รับความเชื่อมั่นจากกัปตันและกัปตันอาวุโสของสายการบินทุกคนที่ทำงานร่วมกับเธอเป็นอย่างดี จนทุกคนลงความเห็นเป็นเอกฉันท์พิจารณาให้เธอสามารถเลื่อนระดับได้ แม้เส้นทางในสายอาชีพที่เธอฝันจะดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่สิ่งหนึ่งที่ซินยังคงขาดประสบการณ์อยู่มาก นั่นก็คือประสบการณ์ในเรื่องของความรัก ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอทุ่มเทให้กับการเรียนมาโดยตลอด ทำให้เธอไม่เคยมองหรือสนใจผู้ชายคนไหนเป็นพิเศษ จนกระทั่งเมื่อสองปีก่อน ซินบังเอิญได้เจอกับ ‘เกื้อ’ นักบินหนุ่มรุ่นพี่ที่อายุมากกว่าเธอ 2 ปี แต่เพิ่งเข้ามาทำงานเป็นนักบินผู้ช่วยของสายการบินนี้ได้ไม่นาน เกื้อประทับใจในตัวซินอย่างมากและเดินหน้าจีบซินอย่างหนัก เค้าสืบจนรู้ตารางบินของซินแทบทุกไฟลท์ และนั่นทำให้เกื้อคอยอาสาตามรับตามส่งซินอยู่ตลอด ไม่มีใครในสายการบินไม่รู้ว่าเกื้อกำลังจีบซิน ในขณะที่ซินก็มีเชสเพื่อนสนิท ที่ทำงานเป็นสจ๊วตอยู่ที่สายการบินเดียวกัน คอยจับตาดูเกื้อให้อีกทาง จนในที่สุดเมื่อปีก่อน ซินก็ตอบตกลงยอมคบกับเกื้อหลังจากที่โดนตามตื้อมาเกือบปี ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ราบรื่นด้วยดีมาตลอด แม้ซินจะไม่ได้เป็นผู้หญิงที่ออดอ้อนออเซาะเอาใจผู้ชายเก่ง แต่ก็ดูจะไม่เป็นปัญหาสำหรับเกื้อเลยแม้แต่น้อย ตลอดเวลาที่คบกัน ซินไม่เคยงี่เง่าหรือเรียกร้องอะไรในตอนที่เกื้อบอกว่าไม่ว่างมาหา เพราะซินรู้ดีว่าอาชีพนักบินไม่เคยมีเวลาเป็นปกติเหมือนอาชีพอื่น ๆ แต่เธอก็ไม่คิดว่า การที่เธอไม่งี่เง่า ไม่เรียกร้อง และไม่ตาม จะทำให้อีกคนเอาเวลาที่ควรจะมีให้กันไปแบ่งให้กับแอร์โฮสเตสสาวที่เข้ามาทำงานใหม่เมื่อไม่กี่เดือนก่อน แรก ๆ เธอตั้งคำถามกับภาพของเพื่อน ๆ ในสายการบิน ที่มองมาที่เธอด้วยสายตาของความสงสาร บางคนเหมือนจะอยากเข้ามาพูดอะไรกับเธอแต่ก็ไม่กล้า จนในที่สุดเพื่อนสนิทอย่างเชสก็เล่าเรื่องที่สงสัยให้ฟัง มินิแอร์โฮสเตสสาวน้องใหม่ ที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่กี่เดือนนั้น มีทีท่าว่าจะสนใจในตัวนักบินหนุ่มเนื้อหอมอย่างเกื้อเป็นพิเศษ จนถึงขั้นขอแลกไฟลท์บินตามเกื้อไปแทบทุกไฟลท์ที่สามารถแลกได้ แอร์โฮสเตสรุ่นพี่บางคนที่สนิทกับเชส เคยเข้าไปเตือนมินิแล้วว่าเกื้อกำลังคบอยู่กับซิน แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้สนใจกับคำเตือนนั้นเลย เธอยิ้มกลับมาเหมือนนั่นเป็นเพียงคำบอกเล่าเท่านั้น เมื่อเห็นว่าเตือนไม่ได้ จึงไม่มีใครคิดที่จะยุ่ง แต่ก็มีหลาย ๆ คนที่ไม่ยอมแลกไฟลท์ให้ เพราะรู้เหตุผลของการแลกไฟลท์ของมินิดี ที่ผ่านมาซินและเชสทำได้เพียงแค่สังเกตและจับตาดู แต่นอกจากทั้งคู่บินพร้อมกันบ่อย ๆ แล้ว ก็ไม่เคยเห็นกับตาว่าทั้งสองคนเดินควงกันไปไหนต่อไหน เกื้อระวังตัวอย่างดี และไม่เคยแสดงท่าทีสนอกสนใจมินิต่อหน้าคนอื่น ๆ แม้แต่น้อย แต่พวกเธอก็ไม่รู้ว่าลับหลังที่เธอและเชสไม่เห็น มันมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง บางทีไฟลท์ญี่ปุ่นรอบนี้ เชสอาจจะได้เจอเรื่องดีดีกลับมาบ้างก็ได้ ซินทำใจกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นไว้แล้ว เธอไม่ได้ผูกพันกับเกื้อมากถึงขนาดที่จะเลิกกันไม่ได้ หรือร้องไห้ฟูมฟายเมื่อต้องเลิกกัน ถ้าถามว่าเสียใจมั้ย เธอก็คงตอบได้ทันทีว่าเสียใจและผิดหวัง แต่ซินคิดเพียงแค่ว่า ระหว่างคนสองคนถ้าไม่รักกันก็จบ แต่อย่าคบกันแล้วทำให้เธอเป็นคนโง่แบบนี้ ถ้าวันไหนที่เธอมีหลักฐาน เธอก็พร้อมที่จะเดินออกมาทุกเมื่อ ซินออกจากห้วงความคิดของตัวเอง เมื่อแท็กซี่หยุดรถที่หน้าคอนโดของเธอ หลังจากจ่ายเงินเรียบร้อย ซินก็ลากกระเป๋าเดินเข้าไปด้านใน ก่อนจะมุ่งตรงไปที่ลิฟท์เพื่อขึ้นไปบนห้องทันที เพราะตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังเรียกร้องการพักผ่อนหลังจากที่บินมาตลอดทั้งวัน “กลับมาซะทีลูกสาว ทำไมหน้าตาอิดโรยแบบนั้นลูก” คุณนิ ชนิศา แม่ของซินเอ่ยทักลูกสาว “เหนื่อยนิดหน่อยค่ะแม่ แต่พรุ่งนี้กับมะรืนได้พักสองวัน” ซินทิ้งตัวลงนอนหนุนตักคุณนิที่นั่งอยู่บนโซฟา “ถ้าเหนื่อยหนูก็ต้องบินแบบพอประมาณ เค้าจัดตารางให้ก็บินตามตาราง แม่รู้ว่าหนูอยากเก็บชั่วโมงสอบเป็นกัปตัน แต่ไปแบบช้า ๆ แล้วไม่เหนื่อยมากมันดีกว่านะลูก” คุณนิลูบหัวลูกสาวเบา ๆ “ค่ะแม่ ซินสัญญาว่าจะไม่หักโหม แม่กินข้าวแล้วใช่มั้ยคะ” คุณนิพยักหน้ายิ้มตอบ “หนูหิวมั้ย มีผัดผักกับไก่อบอยู่ เดี๋ยวแม่ไปอุ่นให้” ซินส่ายหน้าตอบ “ไม่หิวเลยค่ะ เดี๋ยวซินจะไปอาบน้ำ อยากนอนจะแย่แล้ว” ซินหันตัวมุดเข้าไปกอดแม่ไว้ “เหนื่อยก็ไปพักจ่ะ บินน้อย ๆ แล้วเอาเวลาไปหาลูกเขยให้แม่ดีกว่า ไม่เห็นพาแฟนมาแนะนำให้แม่รู้จักซักที” คุณนิเอ่ยถาม “ไม่ต้องรู้จักหรอกค่ะ เร็ว ๆ นี้ก็น่าจะไม่ใช่แฟนแล้ว รู้จักไปก็เสียเวลาจำชื่อเปล่า ๆ” ซินเงยหน้ายิ้มตอบ “เกิดอะไรขึ้น ตกลงที่เหนื่อยนี่ เหนื่อยเพราะบินหรือเหนื่อยเพราะเรื่องนี้คะ” คุณนิถามด้วยความตกใจ “เหนื่อยเพราะงานค่ะ เรื่องนี้ซินไม่ได้เหนื่อยอะไรหรอก ถ้ามันไม่ใช่ก็จบซินทำใจไว้แล้ว มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่กลัว ก็แค่ผู้ชายที่ไม่รู้จักพอคนนึง เลิกไปก็ดีจะได้ไม่มาถ่วงเวลาชีวิต” ซินตอบ “ลูกสาวแม่เย็นชาขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ มีแฟนคนแรกก็เจอผู้ชายนอกใจ แบบนี้จะเข็ดจนไม่กล้ามีแฟนมั้ยเนี่ย” คุณนิลูบหัวลูกสาวเบา ๆ “ซินไม่ได้ไขว่คว้าที่จะหาแฟนค่ะ ถ้าชีวิตซินจะมีคู่ ซักวันเค้าก็คงเข้ามาเอง ซินยังอายุไม่เยอะเลย มีเวลาเจอคนอีกเยอะ แต่ที่แน่ ๆ ไม่เอานักบินแล้ว” ซินหัวเราะตอบ จนคุณนิถึงกับต้องยิ้มตาม “แม่ดีใจที่หนูไม่เสียใจให้ผู้ชายแบบนี้ คนแบบนี้ไม่คู่ควรกับลูกสาวแม่หรอก แต่ว่าทำไมหนูไม่เลิกไปเลยคะ จะรอเร็ว ๆ นี้ทำไม” คุณนิถาม “มันเป็นแค่เรื่องที่ซินและเชสสงสัยค่ะ ยังไม่เคยเจอกับตาจัง ๆ ไม่มีหลักฐาน เลยยังบอกเลิกไม่ได้ ไว้จับได้จัง ๆ ก่อน ซินก็พร้อมจบทันที” ซินยิ้มตอบ “เก่งจริง ๆ เลยลูกสาวแม่” คุณนิกอดซินไว้แน่น “ไปอาบน้ำพักผ่อนได้แล้วค่ะ เดี๋ยวแม่ก็จะเข้าห้องไปนอนแล้ว นอนพักเยอะ ๆ นะลูกสาว” คุณนิก้มลงไปหอมแก้มซิน ก่อนจะปล่อยให้ลูกสาวเข้าห้องไปพักผ่อน ซินกับแม่พักอยู่ด้วยกันที่คอนโดสองคน ตอนที่ซินอายุได้ 3 ขวบ พ่อของซินประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต แม่ของซินเสียใจมาก หลังจากเดินทางไปรับศพเพื่อไปทำพิธีที่บ้านเกิดของพ่อที่ภูเก็ตจนเสร็จพิธีเรียบร้อย แม่ของซินก็กลับมาประกาศขายบ้านที่เคยอยู่ และพาเธอย้ายมาอยู่ที่คอนโดนี้ตั้งแต่นั้นมา ตอนเด็ก ๆ ซินเคยถามแม่ว่า ทำไมเราถึงไม่อยู่บ้านที่มีสนามกว้าง ๆ ให้วิ่งเล่นได้เหมือนเดิม แต่แม่ก็เพียงแค่ถามกลับมาว่า ‘ซินไม่ชอบอยู่ที่นี่กับแม่หรอคะ’ และมันทำให้เธอเลิกถามคำถามนั้นอีก จนเธอโตขึ้น แม่ของเธอถึงได้บอกเหตุผลที่ขายบ้านหลังนั้นและย้ายมาอยู่ที่นี่ให้ฟัง บ้านหลังนั้นเป็นบ้านของคุณยาย ที่ยกให้ลูกสาวคนเดียวอย่างแม่ได้เริ่มต้นชีวิตกับครอบครัว แม่เสียยายไปหลังจากแต่งงานได้ไม่นาน และพอซินอายุได้ 3 ขวบ แม่ก็มาเสียพ่อไปอีกคน แม่ไม่อยากอยู่บ้านที่มีแต่ความสูญเสียหลังนั้น เธอจึงตัดสินใจขายบ้านแล้วย้ายมาอยู่ที่คอนโดนี้แทน เธอเลือกซื้อคอนโดที่มี 2 ห้องนอน และมีพื้นที่กว้างขวางพอให้ซินได้มีพื้นที่วิ่งเล่น แม้พื้นฐานทางด้านฐานะของครอบครัวแม่จะทำให้แม่พอมีสมบัติติดตัวอยู่บ้าง บวกกับเงินประกันชีวิตของพ่อที่ได้รับตอนพ่อเสีย และเงินที่ขายบ้านได้มา มันจะมากพอที่จะใช้ชีวิตที่เหลือได้อย่างสบาย แต่แม่ของเธอก็ไม่อยากอยู่บ้านหลังใหญ่ ๆ ที่ต้องเสียเงินจ้างคนดูแลทั้งในบ้านและในสวน เธอจึงเลือกใช้ชีวิตง่าย ๆ อยู่ในคอนโดแบบนี้แทน คุณนิทุ่มเทเวลาทั้งหมดที่มีเลี้ยงดูลูกสาวคนเดียวมาอย่างดี เธอไปส่งซินที่โรงเรียนด้วยตัวเองทุกวัน และไปรับกลับบ้านด้วยตัวเองทุกครั้ง ไม่ว่าซินอยากเรียนพิเศษอะไร ก็จะมีแม่คอยไปรับไปส่งเสมอ แม้กระทั่งช่วงที่เธอไปเรียนการบินที่แคนาดา แม่ก็บินไปอยู่กับเธอที่นั่นด้วย ทำให้เธอและแม่สนิทกันมาก แม้ว่าซินจะขับเครื่องบินเก่งแค่ไหนก็ตาม แต่สิ่งที่เธอไม่เคยทำและทำไม่ได้เลยคือการขับรถ ซินให้เหตุผลกับแม่ว่า เธอไม่สามารถขับรถฝ่าการจราจรในกรุงเทพฯ ที่รถติดจนบางครั้งแทบจะขยับไปไหนไม่ได้เลยแบบนี้ และอีกอย่าง บนท้องฟ้าเครื่องบินไม่ติดเหมือนบนถนน แม้จะเป็นเหตุผลที่ฟังดูไม่เข้ากันเท่าไหร่ แต่คุณนิเองก็ไม่ได้ติดปัญหาอะไรถ้าจะต้องขับรถให้ลูกสาวนั่ง หลังจากที่เธอเข้าทำงานเป็นนักบินที่สายการบิน เธอก็ขอแม่เดินทางเอง โดยอาศัยการเรียกแท็กซี่หรือเรียกแกร๊บแทน เธอไม่อยากให้แม่ต้องมาตื่นไม่เป็นเวลาไปพร้อมกับเธอ หรือต้องขับรถไปวนรอเธออยู่ที่สนามบิน เพราะบางครั้งถ้ามีบินเช้า เธอต้องออกจากบ้านตั้งแต่ตีสามตีสี่ก็มี ถ้าไม่นับช่วงปีสองปีก่อนที่มีคนอาสาคอยมารับมาส่ง การใช้บริการรถสาธารณะก็ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ซินเคลียร์ของที่ต้องทิ้งออกจากกระเป๋า แล้วอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียง พร้อมกับวางโทรศัพท์ชาร์ตแบตไว้ที่โต๊ะหัวเตียง โดยไม่ได้สนใจที่จะส่งข้อความไปหานักบินอีกคน ที่ตอนนี้น่าจะกำลังเตรียมตัวบินไฟลท์ญี่ปุ่นอยู่กับแอร์ฯ คนสนิท เธอปล่อยวางความคิดเรื่องของเกื้อออกจากสมอง และหลับตาลงเพื่อพักผ่อน ใช้เวลาไม่นานเธอก็หลับไปด้วยความเพลียและความเหนื่อยล้าจากการทำงาน

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

Her Triplet Alphas

read
7.0M
bc

The Heartless Alpha

read
1.7M
bc

My Professor Is My Alpha Mate

read
531.3K
bc

The Guardian Wolf and her Alpha Mate

read
658.2K
bc

The Perfect Luna

read
4.1M
bc

The Billionaire CEO's Runaway Wife

read
656.7K
bc

Their Bullied and Broken Mate

read
502.3K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook