yazardan...
Hayat, kimisi için neşeyle sallanacağı bir salıncak, kimisi içinse nefesini kesecek bir urgandı o yaşlı ağacın dalında. Demir için o düğüm, çoktan boğazına dolanmış, her nefesinde biraz daha daralıyordu. Koridoru inleten postal sesleri, az önce içeride bıraktığı iki silah arkadaşının hınç dolu adımları değil, kendi içindeki fırtınanın dışa vurumuydu.
Hızla arkasını döndü. Kapı kapalıydı; sessizdi ama o sessizliğin arkasında pimini çekmiş bir el bombasının, Mert’in her an infilak edip firar edebileceğini biliyordu.
Demir’in başı zonkluyordu. Bu, stratejik bir hata, askeri bir disiplinsizlikten öte bir şeydi. Mert onun bu hayattaki tek dostu, seçilmiş ailesiydi. Onun böyle pervasızca, sonunu düşünmeden hareket etmesi Demir’in kanına dokunuyor; kardeş bildiği adamın başına bir
