Tam o sırada bir el kolunu tuttu. Sert ve kararlı bir ses duyuldu:
“Sonunda buldum seni.”
Sokak lambasının sönük ışığıyla birleşen farların parlaklığı altında bunu söyleyen kişinin yüzü seçilir hale geldi.
Berzan’dı.
Lina’nın göğsü bir an daraldı. Sabah kapının önünde onu tek cümleyle hayatından iten adam, şimdi karşısındaydı. Şaşkınlığı kısa sürdü. Çenesini kaldırdı, nefesini toparladı.
“Sizin burada ne işiniz var?” dedi.
Berzan bir an sustu. Cevap boğazında düğümlendi. Havalimanından indiği andan beri tek bir iz peşinde koşmuştu. Otogara gitmişti. Servis görevlilerine sormuştu. Servisin nerede indirdiğini öğrenmişti. O caddeye girmişti. Oradan çıkan bütün sokaklara tek tek dalmıştı. Işıksız aralıklara bakmıştı. Yine de karşısındaki kıza bakınca içinden tek bir yargı geçti: Bu kız d
