[เวรเถอะไคย์! อย่าเล่นกับเหยื่อให้มันมากนักสิพี่ชาย] เสียงคำรามดังออกมาจากลำโพงโทรศัพท์
“...” ทว่าเจ้าของชื่ออย่าง ไคย์เรน อัลลาร์ด ก็ไม่ได้สนใจจะฟังสักเท่าไร นั่นก็เพราะตอนนี้เขากำลังอยู่ในตรอกมืด ๆ และกำลังแอบฟังกลุ่มรัสเซียที่ประชุมลับกันอยู่ เพราะฉะนั้นการตอบกลับปลายสายไม่ใช่ทางเลือกที่ดีอย่างแน่นอน แต่อีกหนึ่งเหตุผลที่เจ้าตัวไม่ตอบนั้นก็เพราะชายหนุ่มเป็นคนที่ชอบทำอะไรตามใจตัวเองเสียมากกว่า
[เฮ้! ถ้ามึงทำไม่ไหว กูจะทำเองแล้วนะ] ไคย์เรนรู้ดีว่าปลายสายกำลังยั่วโมโหเขาอยู่ นั่นคงเป็นวิธีแสดงความรักแบบคนตระกูลอัลลาร์ด แต่พวกเราทั้งคู่ต่างรู้กันดีว่าใครกันแน่ที่เป็นคนบ้าพอที่จะทำเรื่องเลวร้าย
[มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?] ระหว่างนั้นก็มีเสียงหวานดังแทรกเข้ามาอยู่ในสาย ซึ่งชายหนุ่มก็คาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายคงเป็นคู่หมั้นของน้องชายตนเอง
[ไม่มีอะไรค่ะที่รัก เดี๋ยวพี่เข้าไปนอนด้วยนะคะ] เสียงของ ไอย์เดน อัลลาร์ด นุ่มลงทันทีเมื่อคุยกับคนรักของเขา
“ให้ตายเถอะ!” ไคย์เรนสบถเบา ๆ อย่างเบื่อหน่ายกับความเลี่ยนของน้องชายตัวเอง
[มึงไม่มีก็อย่ามาอิจฉา จัดการไอ้เวรคริสให้เรียบร้อยซะพี่ชาย!]
ติ๊ด!
สิ้นประโยคนั้นของน้องชาย ไคย์เรนก็กดตัดสายทันทีก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดอะไรมากกว่านี้ให้รู้สึกรำคาญใจเสียเปล่า ชายหนุ่มรู้หน้าที่ของตัวเองดีอยู่แล้วแต่ไม่ชอบการเร่งเร้าของไอย์เดนสักเท่าไรนัก
นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มจับจ้องไปยัง คริส เพรสตัน ที่กำลังรับเงินก้อนโตจากผู้ชายชาวรัสเซียร่างใหญ่ที่ตามตัวเต็มไปด้วยรอยสักจนไม่เหลือพื้นที่ว่างให้เห็นผิวเนื้อ
คำที่ไอย์เดนว่า ‘อย่าเล่นกับเหยื่อ’ ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้ผลกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าของไคย์เรนเลยสักนิดเดียว เพราะการที่คริสเลือกที่จะเข้าหาพวกรัสเซียด้วยตัวเองนั้นเพื่อขายความลับต่าง ๆ ชายหนุ่มรู้ดีว่าจุดหมายปลายทางของคริสก็คงไม่พ้นถูกพวกเงินหนาเหล่านี้ฆ่าตายเข้าสักวันหนึ่ง
และดูท่าว่าพวกรัสเซียกำลังไม่พอใจกับคุณภาพความลับที่ได้มาจากคริส
“แกเคยบอกแบบนี้ไปแล้วครั้งหนึ่ง และมันก็ไม่ใช้ข้อมูลที่จะได้ยากซะด้วย” น้ำเสียงของชาวรัสเซียคนหนึ่งกดต่ำลงพร้อมกับออร่ามืดหม่นกดข่มให้คริสรู้สึกสั่นกลัว ใบหน้าเริ่มซีดเซียวลงเรื่อย ๆ ทุกวินาที
“ทำตัวโง่ ๆ แบบนั้นต่อไปสิคริส” ไคย์เรนยิ้มเยาะเบา ๆ เมื่ออีกฝ่ายกำลังวิ่งเต้นหาทางรอดด้วยวิธีโง่ ๆ ที่คริสมั่นใจนักหนาว่าตัวเองฉลาดพอจะเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ไปได้
ไม่ใช่ว่าไคย์เรนไม่อยากลงมือจัดการอีกฝ่ายด้วยตัวเขาเอง ทว่าคนอย่างคริส เพรสตันนั้นทั้งโง่เง่าและอ่อนแอ ชายหนุ่มสามารถจัดการอีกฝ่ายได้นับร้อยครั้งภายในสองสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่หากทำแบบนั้นเรื่องมันก็คงจบแบบน่าเบื่อเกินไปสำหรับเขา
และยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มชาวรัสเซียพวกนี้กำลังจะกลายเป็นภัยคุกคามที่แท้จริง หากปล่อยให้คริสมีชีวิตนานเท่าไร ไคย์เรนก็ยิ่งได้เรียนรู้เกี่ยวกับศัตรูใหม่มากยิ่งขึ้นเท่านั้น
ชายหนุ่มสืบมาก่อนหน้านี้แล้วว่าพวกรัสเซียชอบมาที่บาร์เปียโนใกล้ ๆ ตรอกมืด ๆ แห่งนี้ หนึ่งในนั้นยังมาเล่นเปียโนที่บาร์นั้นอีกด้วย ไคย์เรนคอยตามดูทุกฝีก้าวของพวกมันนับตั้งแต่ที่กลุ่มรัสเซียพวกนี้ขโมยข้อตกลงซื้อคาสิโนไปจากเขา
และความสนใจของไคย์เรนที่มีต่อกลุ่มรัสเซียก็เปลี่ยนไปมากขึ้นนับตั้งแต่ที่น้องชายของเขาอย่างไอย์เดนแต่งงานกับอดีตคู่หมั้นของคริส ราวกับเป็นโชคสองเด้งของชายหนุ่มที่เรื่องทั้งสองเรื่องนี้มาบรรจบเป็นเรื่องเดียวกัน
เพราะก่อนที่ไอย์เดนจะได้แต่งงานกับอดีตคู่หมั้นของคริส หมอนั่นเล่นคบชู้และทำร้ายน้องสะใภ้ของไคย์เรน น้องชายของเขาก็เลยวางใบประหารชีวิตให้กับคริส แล้วถ้าพวกรัสเซียเป็นฝ่ายลงมือก่อนในขณะที่ชายหนุ่มค่อย ๆ ขุดรากลึกของพวกนี้ไปเรื่อย ๆ จะมีอะไรที่ดีไปกว่านี้ได้อีกเล่า
แกร๊ก!
ในขณะนั้นเอง เสียงประตูด้านหลังบาร์ก็เปิดออก
“เวรเอ๊ย!” เสียงทุ้มสบถออกมาอย่างหัวเสียพร้อมกับหลบตรงหัวมุมมากขึ้น
ไคย์เรนรู้ดีว่าพวกรัสเซียโหดเหี้ยมขนาดที่สามารถฆ่าคนที่มาขวางทางพวกเขาได้ในทันที ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจมากนักว่าใครจะเป็นใครจะตาย ตราบใดที่ไม่ใช่เธอคนนั้น
ภายในบาร์เปียโนแห่งนี้มีพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งที่ไคย์เรนไม่สามารถละสายตาไปจากเธอได้จริง ๆ ทั้งท่าทางการเดิน น้ำเสียง และรอยยิ้มของหญิงสาวคนนั้นสะกดเขาเอาไว้ พนักงานคนอื่น ๆ เรียกเธอว่า ‘เอวา’
พวกรัสเซียเหล่านั้นหายไปในเงามืดทันที ส่วนคริสก็นั่งแอบอยู่หลังถังขยะแถวนั้น ตามมาด้วยพ่อครัวคนหนึ่งที่เดินผิวปากออกมาอย่างสบายอารมณ์แล้วโยนถุงขยะสีดำขนาดใหญ่ใส่ถังขยะที่คริสซ่อนอยู่ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในร้านดังเดิมพร้อมกับปิดประตูเสียงดัง
สำหรับวันนี้ไคย์เรนรู้สึกเห็นเรื่องราวทุกอย่างมากพอแล้ว หากภายในสัปดาห์หน้าพวกรัสเซียไม่จัดการฆ่าคริส ชายหนุ่มจะเป็นคนลงมือฆ่ามันเอง เพราะไอ้โง่คนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้วสำหรับเขา
ชายหนุ่มจะคอยสังเกตการณ์ชาวรัสเซียที่บาร์แห่งนี้ต่อไป สิ่งที่เขาตามสืบนั้นมีประโยชน์มากเลยทีเดียว
และไคย์เรนจะได้คอยเฝ้าดูเจ้าหญิงแสนสวยของเขาไปด้วย คำพูดของไอย์เดนปรากฏขึ้นมาในหัวของชายหนุ่มอีกครั้ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นอยู่บนใบหน้าคมสัน มันฟังดูเข้าท่ามากว่ากับสถานการณ์นี้
ถึงเวลาแล้วที่เขาจะเล่นกับเหยื่ออย่างจริงจัง เหยื่อที่ชื่อว่าเอวา