ยั่วรักนางเอกหนัง R

ยั่วรักนางเอกหนัง R : ตอนที่ 1 เสน่ห์สาวสวย ชีวิตที่แสนวุ่นวายในเมืองหลวง ไม่เคยน่าอภิรมย์สำหรับคนต่างจังหวัด แต่หลายคนก็ยังบากบั่นมุ่งหน้าเข้ากรุง มุ่งหวังเพียงอย่างเดียวเท่านั้นก็คือ “เงิน” แม้จะใช้เวลาคบหากันแค่สี่เดือน ก้องและอ้อย คู่รักวัยรุ่นก็ตกลงปลงใจแต่งงานกัน ทั้งคู่ทำงานในโรงงานเดียวกัน แต่ชีวิตคู่มันไม่ได้สมหวังหรือจะโรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป หลังแต่งงานกันได้แค่สองเดือน สองสามีภรรยาก็ต้องประสบปัญหาเรื่องการเงินอย่างหนัก ทั้งภาระครอบครัว ภาระที่บ้านของแต่ละคน จนไปถึงหนี้บัตรเครดิต และอะไรอีกสารพัด อยากทำงานดีๆ แต่ทั้งคู่ก็มีวุฒิแค่อนุปริญญา รายได้ไม่พอรายจ่าย สุดท้ายก็ต้องลาออก ก่อนจะตัดสินใจบากหน้าเข้ากรุง มุ่งหวังจะมีงานดีๆและเงินดีๆ “อวยพรหน่อยสิพี่ก้อง เดี๋ยวต้องสัมภาษณ์งานครั้งสุดท้ายแล้ว” อ้อยบอกสามีหนุ่มที่อายุต่างกันสองปี “อวยพรเหรอ....ได้ๆ อืมมม..ขอให้สำเร็จ ใครเห็นใครเมตตาสงสาร ให้งานดีๆทำ เพี้ยง!....” ก้องประนมมือพึมพำเหมือนคนสวดมนต์ “อิอิ ได้งานแน่แบบนี้” อ้อยบอก “ต้องได้แล้วแหละ เพราะเราไม่มีตังค์กันแล้ว บัตรเครดิตก็จะฟ้อง ที่บ้านก็ขอตังค์ เฮ้ออออ...ชีวิต” ก้องถอนหายใจ “แต่พี่ก้องก็จะได้ทำงานแล้วนี่ มะรืนนี้ใช่มั้ย” อ้อยถาม “ใช่...แต่จริงๆพี่ไม่ชอบหรอกงานโรงงานแบบเดิม แต่ก็ทนทำไปก่อน” ก้องบอก ก่อนจะพูดต่อ “แต่กว่าจะได้เงินเดือนก็ต้องรอสิ้นเดือนนะสิ…เฮ้ออออ” ก้องถอนหายใจอีกครั้ง “พี่ก้อง...ถ้าจำเป็นจริงๆก็ขายทองหมั้นก็ได้ ทองบาทนึงคงประทังชีวิตได้สักเดือน” อ้อยบอก “แต่..มันเป็นสิ่งแทนความรักของเรานะ” ก้องบอก “ความรักแลกเป็นเงินไม่ได้หรอกพี่ก้อง ทองต่างหากที่แลกได้ ของนอกกายไม่ต้องคิดมาก เดี๋ยวเย็นนี้อ้อยจะแวะขายนะ” อ้อยบอก แม้ก้องจะรู้ว่าอ้อยไม่เต็มใจ แต่ก้องก็ไม่ห้าม เพราะไม่มีวิธีไหนจะดีกว่านี้อีกแล้ว อ้อยออกจากบ้านเช่า มุ่งหน้าเข้าสัมภาษณ์งานที่บริษัทแห่งหนึ่งหลังจากผ่านการทดสอบความรู้และสัมภาษณ์เบื้องต้นมาแล้ว ด้วยบุคลิกที่มั่นใจและการพูดจาที่ฉะฉานตามบุคลิกของอ้อย งานออฟฟิศของบริษัทเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ก็ตกเป็นของอ้อยในที่สุด จริงๆสถานะมีสามีของอ้อยในประวัติส่วนตัวทำให้ผู้จัดการไม่ค่อยอยากจะรับ แต่กรรมการบริษัทกลับไม่ได้สนใจประเด็นนั้น อ้อยจึงได้รับคัดเลือกเข้าทำงาน อ้อยรู้ว่าผู้จัดการไม่ค่อยพอใจเรื่องนี้ แต่กลับพอใจที่รูปร่างหน้าตา “นี่เป็นโต๊ะทำงานหนู หนูมีหน้าที่จัดเตรียมเอกสารเกี่ยวกับการส่งเบิกจ่ายเงินนะ เหมือนที่บอกตอนสัมภาษณ์ตะกี้” ผู้จัดการวัยกลางคนบอก “ค่ะๆ ขอบคุณนะคะผู้จัดการ.....คุณ....เอ่อ...” อ้อยถาม “พันครับ พี่ชื่อพัน” พันบอก “ค่ะ...คุณผู้จัดการพัน” อ้อยบอก “น้องอ้อย..เรียกพี่พันสิครับ” พันบอก ก่อนเริ่มมองอ้อยหัวจรดเท้า “เอ่อ....งั้นอ้อยกลับก่อนนะคะ ไปเตรียมตัวก่อน พรุ่งนี้จะได้เริ่มงาน “ให้พี่ไปส่งที่บ้านมั้ย” พันบอก “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวสามีมารับ” อ้อยบอก “อืมม....ใช่ๆ น้องอ้อยมีสามีแล้วนี่นะ เสียดาย” พันบอก ก่อนจะรู้ตัวว่าแสดงออกมากเกินไป “ขอโทษๆ ไปเถอะน้องอ้อย พรุ่งนี้เจอกัน” พันบอกก่อนจะหันหลังเดินออกไป หลังกลับจากสัมภาษณ์ อ้อยก็ไปขายทองที่ห้าง อ้อยเลือกร้านที่เจ้าของเป็นผู้ชายและใช้สัญชาติญาณคาดเดาว่าเจ้าของร้านน่าจะเจ้าชู้ พลางดูสอดส่องว่าไม่มีภรรยาอยู่ “สวัสดีค่ะเฮีย” อ้อยทำเสียงเย้ายวน “หนู...ว่างาย” เฮียถาม อ้อยขยับนั่งเก้าอีก่อนยกขาไขว่ห้าง หันมาทางเฮียเจ้าของ “หนูจะมาขายสร้อยทองค่ะ บาทนึง” อ้อยบอกก่อนสลับขาไขว่ห้างอีกครั้ง ทำเอาเฮียต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “ไหนดูซิ.....อืมมม ไม่ได้ซื้อร้านเฮียนี่ ก็.....” เฮียเจ้าของหยิบเครื่องคิดเลขมาจิ้ม “หมื่นแปดนะ” เฮียเจ้าของบอก “อะไรกันคะเฮีย ก็ติดหน้าร้านว่ารับซื้อหมื่นเก้าพันห้าร้อย” อ้อยบอก “ถ้าเป็นของร้านเฮีย เฮียให้หมื่นเก้าพันนะ แต่ร้านอื่นหมื่นแปด นี่ราคาพิเศษแล้วนะ เห็นแก่หนู” เฮียเจ้าของบอก คราวนี้อ้อยเลือกนั่งถ่างขา ถลกกระโปรงขึ้นมาโชว์ขาอ่อน ก่อนจะโน้มหน้าหาเฮียเจ้าของ ที่จ้องมองเป้าในกระโปรงไม่วางตา “เฮียคนดี...นึกว่าสงสารหนูนะคะ หนูขอสองหมื่นได้มั้ย” อ้อยบอกก่อนจะเป่าลมอุ่นๆเข้าไปในหูเฮียเจ้าของ “ม...ไม่ได้หรอก เต็มที่ก็หมื่นแปดห้าร้อย” เฮียบอก “แต่ถ้าเฮียให้สองหมื่นตอนนี้ กระโปรงหนูจะสั้นขึ้นไปอีกนะคะ” อ้อยทำหน้าเย้ายวนสุดๆ จนเฮียกุมเป้าแทบทนไม่ได้ เฮียเจ้าของหันไปมองด้านข้างซึ่งมีลูกค้าผู้ชายอยู่หนึ่งคนกำลังคุยกับเด็กในร้านอยู่ ก่อนหันกลับมากระซิบ “ห....ให้...ให้ก็ได้ ให้สองหมื่น ส....สั้นแค่ไหนเหรอ” เฮียเจ้าของถาม หยิบแบงค์พันมานับยี่สิบใบ “แค่นี้ค่ะ” อ้อยบอก ก่อนดึงกระโปรงจนเป้าโผล่ อ้อยไม่สนใจว่าคนข้างๆจะมองยังไง อ้อยอยากได้เงินมากกว่า “อูยยย....ส...สุดยอด” เฮียกระซิบ ก่อนจะโดนหยิบเงินไปจากมือ “ขอบคุณนะคะเฮีย แต่จริงๆมีเด็ดกว่านี้อีกนะถ้าได้อีกสักพัน” อ้อยยังไม่เลิก “บ...แบบไหนเหรอ” เฮียเจ้าของถาม หยิบแบงค์พันมาถือไว้ “แบบนี้ไงคะ” อ้อยบอก นอกจากจะร่นกระโปรงขึ้นมาแล้ว ยังถ่างขาอวดกางเกงในสีขาวสะอาดตา “อูยยย” เฮียครางลืมตัว จนคนข้างๆรวมทั้งเด็กในร้านหันมอง อ้อยหยิบแบงค์พันออกจากมืออีกครั้ง “หนู อยากได้มากกว่านี้มั้ย ออกไปข้างนอกกับเฮียสิ หนูจะได้ยิ่งกว่าทองบาทนึงอีก” เฮียเจ้าของกระซิบบอก “ไม่ค่ะ หนูไม่ได้ต้องการมากกว่านี้” อ้อยบอก ก่อนจับเงินใส่กระเป๋าแล้วเดินออกไป อ้อยยิ้มย่องที่แผนยั่วสวาทได้ผล แต่อ้อยก็ไม่ได้หวังมากไปกว่านี้ ถึงแม้จะมีข้อเสนอจากเฮียเจ้าของร้านทองก็ตาม อ้อยเดินดูของใช้ เงินส่วนที่เหลือคงได้ซื้อเครื่องสำอางที่ต้องการ แต่ขณะกำลังเลือกของก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาทัก “ดีจ๊ะน้อง” ผู้ชายทัก “คะ” อ้อยขานรับ หันมาตามเสียง “พี่ชื่อต้อยนะ นี่นามบัตร” ต้อยบอกส่งนามบัตรมาให้ออย ท่าทางการพูดและการจีบมือดูเป็นเพศที่สาม “โมเดลลิ่ง คือไรคะ” อ้อยถาม เมื่อมองในนามบัตร “ก็คือคนจัดหานางแบบ” ต้อยบอก “อ้อยไม่อยากเป็นนางแบบ อ้อยไม่ได้หน้าตาดีหุ่นดีขนาดนั้น” อ้อยบอก “ชื่ออ้อยเหรอ...อืมม น่ารักดี นี่นะน้องอ้อย ตะกี้พี่อยู่ในร้านทอง พี่รู้พี่ได้ยินทุกอย่าง” ต้อยบอก “ได้ยินว่า….” อ้อยถาม “ได้ยินน้องหรอยเงินเฮียหื่นมาได้ตั้งหลายบาท อิอิ” ต้อยหัวเราะ “แล้วยังไงคะ มันเรื่องของอ้อย เอ่อ...อ้อยขอตัวดีกว่า อ้อยต้องรีบกลับ” อ้อยบอก เริ่มไม่ค่อยมั่นใจท่าทีของต้อย “เดี๋ยวสิคะน้องอ้อย พี่มาดีนะไม่ได้มาร้าย น้องอ้อยไม่ได้สูงเหมือนนางแบบ เป็นนางแบบไม่ได้หรอก แต่ท่าทางการพูดจา ความมั่นใจในตัวเองของน้องตะกี้เหมาะสมที่จะเป็นดารานะ” ต้อยบอก “ดารา...ดาราไรคะ” อ้อยถาม ทำท่าเริ่มสนใจ “ดารา ก็นักแสดง ตัวประกอบทั่วไป” ต้อยบอก “ตัวประกอบ นึกว่าจะได้เป็นนางเอก” อ้อยทำหน้าผิดหวัง แต่ต้อยส่งยิ้มปลอบใจ “หนูอาจไม่สวยเท่าไหร่แต่หนูมีต้นทุนคือบุคลิกดีและมั่นใจในตัวเอง หนูเป็นดาราได้ ไม่สวยก็ค่อยไปศัลยกรรมเอา” ต้อยบอก มองหน้าอ้อยไปมา เหมือนวางแผนจะศัลยกรรมแล้ว “ศัลยกรรมเหรอคะ ข้าวจะกินยังไม่มีเลย” อ้อยบอก “ฮ่าๆๆ มันไม่ได้รวดเร็วขนาดนั้นหรอกน้องอ้อยจ๋า” ต้อยบอก “งานที่ว่าไม่เหมาะกับอ้อยเลยค่ะ มีงานอื่นอีกมั้ยคะ” อ้อยถาม “น้องอ้อยจ๋า...นอกจากตัวประกอบ พี่ก็มีงานอื่นอีกนะ บุคลิกแบบน้องอาจจะพูดขายสินค้าได้ ความสูงอาจไม่ถึงขั้นพริตตี้ แต่ลีลาท่าทางการพูดจาเรียกลูกค้าได้แน่นอน หรืออีกงานนึงก็ออกทริปนางแบบ ให้หนุ่มๆถ่ายรูป ไม่ต้องใช้เสียงแต่ใช้ความมั่นใจ โพสท่ายั่วยวนหนุ่มๆอย่างเดียว พี่ว่าน้องถนัดนะ พี่เห็นจากตะกี้” ต้อยบอก แต่อ้อยส่ายหัว “ได้ไงคะ ไปโพสท่าให้ผู้ชายรุมถ่าย อ้อยอายแย่เลย” อ้อยบอก “อายอะไรกันคะ ตะกี้ที่ร้านทองไม่เห็นอายเลย” ต้อยแซว เล่นเอาอ้อยอายม้วนจนต้อยต้องพูดต่อ “แต่งานแบบนั้นเงินดีนะ ดีกว่าขายสินค้า หรือเป็นตัวประกอบอีก ออกทริปทีค่าตัวได้เกินห้าพัน แค่ไม่ถึงครึ่งวันเอง” ต้อยบอก “อ...อะไรนะคะ ครึ่งวันห้าพัน จริงเหรอคะ” อ้อยทำหน้าสนใจ ต้อยเห็นอ้อยสนใจก็สาธยายต่อ “จริงสิ แต่ที่รายได้ดีกว่านั้นก็มีนะ ใช้เวลาประมาณสามวัน วันละไม่กี่ชั่วโมง รายได้เกือบครึ่งแสน” ต้อยบอก “ครึ่งแสน..ส...สามวัน ทำไรคะ” อ้อยถาม “ก็นางเอกหนังอาร์” ต้อยบอก “หนังอาร์..ก..หนังแก้ผ้านั่นเหรอคะ.ไม่...ไม่เอาด้วยหรอกค่ะ” อ้อยบอก “อย่าเพิ่งปฏิเสธสิคะคุณน้อง ไปคิดดูก่อน พร้อมเมื่อไหร่ก็โทรมาบอก สนใจงานไหนก็บอก ทำแบบพาร์ทไทม์ก็ได้ ตอนค่ำ เสาร์อาทิตย์ก็ได้” ต้อยบอก “ถ้าสนใจ อ้อยก็....เอ่อ...สนใจทริปนางแบบอยู่ค่ะ แต่แค่ถ่ายรูปอย่างเดียวใช่มั้ย” อ้อยถาม “ใช่จ๊ะ...ถ้าสนใจก็มาเทสหน้ากล้องนะ ที่อยู่เบอร์โทรตามนามบัตรนั่นแหละ” ต้อยบอก “ได้ค่ะ เอ่อ...ใกล้เที่ยงแล้ว เดี๋ยวอ้อยกลับบ้านก่อนนะคะ” อ้อยขอตัว “ได้จ๊ะ...ตามสบายเลย แต่ตัดสินใจมาเทสหน้ากล้องวันไหน ถอดแหวนแต่งงานไว้ที่บ้านนะจ๊ะ อิอิ” ต้อยบอก ก่อนโบกมือลา อ้อยนั่งคิดตลอดทาง จนกระทั่งมาถึงบ้าน ไม่เคยคิดว่ามีงานที่ได้เงินดีขนาดนี้อยู่ในโลก ก่อนนอนสองผัวเมียก็ได้มีโอกาสคุยกัน “วันนี้มีคนมาทักจะให้อ้อยเป็นนางแบบด้วยแหละ” อ้อยบอก แต่หลีกเลี่ยงที่จะพูดเรื่องร้านทอง “นางแบบ...อ้อยนี่เหรอ เค้าเป็นมิจฉาชีพป่าว” ก้องถาม “พี่ก้อง...นี่คิดว่าอ้อยดูไม่ได้ใช่มั้ยคะ” อ้อยทำค้อน “ไม่ใช่ๆ แต่เป็นนางแบบนี่ มันได้เหรอ” ก้องถามอีก “โกรธพี่ก้องแล้ว” อ้อยบอก “ขอโทษๆ อ่ะ เล่าใหม่ พี่จะตั้งใจฟัง” ก้องบอก อ้อยหันมาแบบหน้าบึ้งๆอยู่ “ก็...เค้าเป็นกะเทย เป็นโมเดลลิ่ง เค้าหาดารานางแบบ เค้าบอกว่าอ้อยดูเป็นคนมั่นใจ ความสูงเป็นนางแบบแฟชั่นโชว์ไม่ได้หรอก แต่เป็นนางแบบเอ่อ...นางแบบออกทริปได้” อ้อยบอก “ออกทริป...ยังไง” ก้องถาม “ก็ออกทริปให้คนอื่นถ่ายรูป” อ้อยบอก “ประเภทใส่ชุดโป๊ๆ ใส่ชุดว่ายน้ำ ให้ผู้ชายรุมถ่ายใช่มั้ย” ก้องถาม “ก็น่าจะประมาณนั้น” อ้อยบอก “พี่ไม่ยอมหรอก เรื่องอะไรให้ผู้ชายคนอื่นมารุมถ่ายรูปเมีย” ก้องบอก “แต่เงินดีนะ ตั้งวันละห้าพัน” อ้อยบอก “อ...อะไรนะ ว...วันละห้าพัน” ก้องอุทาน “ใช่ อาจแค่ครึ่งวันด้วยซ้ำ” อ้อยบอก “ชักสนใจแล้ว รับนายแบบผู้ชายให้ผู้หญิงรุมถ่ายรูปบ้างมั้ย” ก้องถาม “ฮ่าๆๆ ถ้าเป็นพี่ก้องคงได้สักห้าบาท” อ้อยบอก “อะไรกัน....ห้าบาท...อ้อยอ่ะ ประมาณค่าตัวพี่แค่นี้เองเหรอ นี่แน่ะ” ก้องบอก ก่อนพลิกตัวโอบกอด ทั้งสองคนเลิกพูดเรื่องนางแบบ หันมาสนใจปรุงแต่งรสสวาทกันก่อนดีกว่า.............. . จบตอนที่ 1