bc

ผัวมาเฟียเมียอัธพาล

book_age18+
153
FOLLOW
485
READ
love-triangle
one-night stand
HE
mafia
bxb
detective
highschool
enimies to lovers
war
tricky
like
intro-logo
Blurb

ไอ้อัถนักเลงขาใหญ่คุมเมืองย่านพระนครต้องมาแย่งชิงเขตปกครองกับศิวะมาเฟียมาดนิ่งที่เลื่องชื่อ แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ให้ทั้งคู่ได้มาปะทะกัน ทว่าบทสรุปของศึกครั้งนี้ดันไปจบลงที่เตียงนอนเสียได้ ทุกอย่างมันควรจะจบเพียงแค่คืนนั้น แต่ศิวะกลับเผลอติดใจไอ้อัถจนต้องตามหาเรื่องไม่จบไม่สิ้น ดูท่างานนี้จะลงเอยลำบาก เพราะไอ้อัถมันทั้งปากหนักมือหนักแถมยังมีเรื่องของมาเฟียแก๊งอื่นเข้ามาพันพันอีกด้วย

chap-preview
Free preview
ร่ำสุราคืนยาดอง

พุทธศักราช 2535

(เป็นนิยายกึ่งปัจจุบัน ถูกสร้างขึ้นมาจากจินตนาการของนักเขียนเองทั้งสิ้น มีการแบ่งแยกเขตแดนทั่วทั้งประเทศ ซึ่งทั้งหมดที่เขียนลงไปเป็นเพียงโลกอีกใบที่ไรต์สร้างขึ้นเท่านั้น อาจมีการใช้ภาษาหรือเครื่องใช้สมัยปัจจุบันร่วมด้วย ไม่ได้มีหลักการที่ถูกต้องตามความเป็นจริง ไม่ดราม่ากันน้าาา~ ขอคนที่ไม่ซีเรียสในจุดนี้เนาะ ถ้าพร้อมแล้วไปสนุกกันได้เลยจ้าาา)


เมื่อโลกหมุนเวียนมาถึงยุคแห่งคนพาล ปีศาจร้ายที่กระหายอำนาจทั้งหลายต่างแกร่งแย่งชิงดินแดนกันอย่างเหี้ยมโหด เหล่ามนุษย์ถูกครอบงำไปด้วยบารมีของเงินตรา จนหลงลืมความยุติธรรมไปจนหมดสิ้น…

มนุษย์ทุกคนล้วนถูกปรุงแต่งไปด้วยความกลัวภายในจิตใจ อยู่ที่ใครจะถูกผสมไปมากน้อยเพียงใด แต่กับผม ไอ้อัถ นักเลงคุมเมืองย่านพระนครที่น่าเกรงขาม ไม่เคยมีคำว่ากลัวอยู่ในหัวสมอง ผมบ้าระห่ำและเด็ดขาดอยู่เสมอ ด้วยนิสัยไม่ยอมคนและไม่สนความตายทำให้ผมมายืนอยู่บนจุดนี้ ถึงผมจะเป็นนักเลงก็จริง แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่เคยรังแกคนที่อ่อนแอกว่า ผมปกครองที่นี่อย่างสันติสุขเสมอมา ย่านนี้ไม่เคยมีเหตุก่ออาชญากรรมใด ๆ ทั้งสิ้น พวกมันรู้ดีว่าที่นี่คือถิ่นของผม แล้วถ้าใครมันคิดที่จะลองดี ก็มักจะมีจุดจบที่น่าเวทนาทุกราย


“ลูกพี่ ไอ้ศิวะมันส่งลูกน้องเข้ามาเจรจาอีกแล้ว”

เสียงไอ้บอมลูกน้องคนสนิทของผมร้องบอกก่อนที่จะโยนชายชุดสูทสีดำสองคนที่ร่างสะบักสะบอมมานอนแผ่หลาตรงหน้าผม


ไอ้ศิวะ มันคือมาเฟียที่ขึ้นชื่อความโหมเหี้ยมไม่ต่างจากผม มันขยายอาณาเขตมาเรื่อย ๆ จนถึงย่านพระนคร แล้วมีแพลนจะสร้างโกดังเก็บอาวุธที่นี่ด้วยทำเลที่ตั้ง และความสะดวกหลาย ๆ อย่าง แต่ถ้าผมปล่อยให้มันทำอย่างนั้น ชาวบ้านในระแวกนี้จะอยู่กันยังไง ในเมื่อที่แห่งนี้ก็เป็นแหล่งทำมาหากินของชาวบ้านเช่นกัน

ไอ้ศิวะมันระวังตัวมาก ผมเคยเจอมันแค่ในรูปที่ลูกน้องส่งมาให้ดูเท่านั้น แต่ไม่เคยเจอตัวจริงมันสักครั้ง เพราะมันไม่เคยย่างกรายเข้ามาในเขตนี้ ส่วนมากจะส่งลูกน้องมาสอดแนม หรือไม่ก็ส่งลูกน้องเข้ามาเจรจาเหมือนรอบนี้

หึ! ขี้ขลาดตาขาว มึงมันไม่แน่จริงนี่หว่า

ผมพ่นควันบุหรี่สีขาวออกปากด้วยท่าทางสบาย ๆ ก่อนจะเขี่ยปลายบุหรี่ลงพื้นแล้วย่อตัวไปกระชากคอเสื้อหนึ่งในไอ้หมารับใช้เข้ามาประชิดตัว

“มึงกล้ามากไอ้ลูกหมาที่เข้ามาในเขตกู แต่ทำไมนายของพวกมึงถึงกระจอกจังวะ แค่เข้ามาคุยเองยังไม่กล้า หดหัวอยู่ในกะลาทำไม”

ผมไล่ปลายบุหรี่ร้อน ๆ ที่ข้างแก้มจนมันรีบยกมือไหว้ขอชีวิตอย่างลนลาน

“ผะ ผมกลัวแล้วครับ อย่าทำอะไรผมเลย ผมแค่มาส่งสาร”

มันลุกลี้ลุกลนรีบหยิบซองสีขาวในกระเป๋าเสื้อออกมาส่งให้ผม

พรึบ!!

“กูไม่รับ!”

ผมตะคอกใส่หน้ามันเสียงดังลั่นก่อนจะปัดซองจดหมายลงพื้นแทบจะทันที แล้วไม่ลืมที่จะถุยน้ำลายใส่ไอ้กระดาษโง่ ๆ ที่ถูกส่งมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะแยแส

“กลับไปบอกนายมึง ว่าอย่ามัวอ้อมค้อม อยากคุยก็เข้ามาหากูตัวต่อตัว”

สิ้นประโยคผมก็จี้ปลายบุหรี่ที่ยังติดไฟลงบนหลังนิ้วกลางของมัน

“อ้ากกกก!!”

คนตรงหน้าดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดแต่ก็ถูกพวกลูกน้องผมล็อกตัวเอาไว้ไม่ให้มันดิ้นหนีไปไหน

“กลับไปชูรอยที่นิ้วให้นายมึงดู บอกมันด้วยว่าของฝากจากกู”

ผมว่าก่อนจะเดินเข้ามานั่งเช็ดมีดต่อที่โต๊ะ ทิ้งไอ้สองตัวนี้ให้มันโดนลูกน้องผมยำจนน่วมก่อนจะเอาไปส่งคืนนายของพวกมัน


“ลูกพี่ มันมาหยามเราหลายรอบแล้วนะ หรือว่าเราจะไปหยามมันคืนบ้าง” ไอ้เข้มเดินเข้ามาเสนอด้วยสีหน้าพร้อมบวกเต็มที

“ใจเย็นก่อน คนของเรามีน้อยกว่ามันมาก บุกไปก็มีแต่เสียกับเสีย งานนี้ใช้กำลังเหมือนทุกรอบคงไม่ได้ เราต้องวางแผนให้รัดกุม”

พวกไอ้ศิวะมันขยายอาณาเขตมาจากแดนไกล คนของมันมีกระจายอยู่ทุกพื้นที่ ผมไม่อยากเอาลูกน้องเข้าไปเสี่ยง เพราะรู้ดีว่าโอกาสแพ้สูงมาก แต่ถ้าจัดการนายของมันได้ ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น

“แล้ววันนี้เราจะไปร้านเฮียก้งปะลูกพี่ ผมล่ะเปรี้ยวปาก มัวแต่ซ้อมรับมือหนักทุกวันไม่ได้ผ่อนคลายเลย”

ไอ้บอมเอ่ยชักชวนก่อนจะทิ้งท่อนเหล็กอันใหญ่เท่าหัวหมาในมือลงแล้วเดินดุ่ม ๆ เข้ามานวดไหล่ให้ผมอย่างเอาใจ

ร้านเฮียก้งคือร้านยาดองประจำที่พวกผมชอบไปกินเลี้ยงสังสรรค์กัน ที่นั่นมีเหล้ารสชาติถูกปาก และบรรยากาศดี ๆ ถือได้ว่าเป็นจุดขายของย่านพระนครเลยก็ว่าได้

“จริงลูกพี่ นานแล้วนะที่พวกเราไม่ได้ออกไปดื่มกันเลย”

ไอ้เข้มว่าพร้อมกับเดินเข้ามานวดขาผมอย่างเอาใจผมอีกคน

ก็จริงอย่างที่พวกมันว่านั่นล่ะครับ ตั้งแต่ไอ้ศิวะเข้ามาประชิดเขตแดนผม พวกเราก็มัวงุ่นอยู่แต่กับพวกอุปกรณ์ต่อสู้ และการเตรียมพร้อมร่างกาย ไม่ได้พักกันเลยซักวัน เห็นทีคราวนี้คงต้องตามใจพวกมันสักหน่อย

“ไปก็ไป กูก็เปรี้ยวปากเหมือนกัน”

“เยส!!”

“เฮ่!! เย่!!”

พวกลูกน้องผมดีใจกันยกใหญ่ ต่างกระโดดโลดเต้นราวกับรอเวลานี้มาเนิ่นนาน เห็นอย่างนี้ผมก็ถึงกับส่ายหัวพัลวัน พวกมึงนี่น้าา~


หลังจากอาบน้ำกินข้าวเสร็จ พวกผมก็แห่มาร้านเฮียก้งกันทันที

“เต็มที่เลยเว้ย วันนี้กูเลี้ยงเอง!”

ผมชูแก้วเป๊กกระดกม้ากระทืบโรงเข้าปากรวดเดียวหมดจนรู้สึกร้อนซู่ซ่าไปถึงกระเพาะ

“วู้วววววว!!”

ลูกน้องผมนับร้อยคนต่างยกแก้วเหล้าเข้าปากด้วยความกระหาย

“อ๊าาาา!! มันถึงใจจริง ๆ เลยเว้ย”

ไอ้บอมตะโกนออกมาพร้อมกับทำท่าทางคึกคักสุดฤทธิ์

“บรื๊ออออ!! ของเขาดีจริง ๆ ว่ะ” ไอ้เข้มยืนยันอีกคน

“ขอบคุณมากนะลูกพี่ที่พาพวกผมมา ไม่งั้นได้ลงแดงตายแน่ ๆ”

“ลูกพี่จงเจริญ ๆ ๆ”

ลูกน้องผมทุบโต๊ะพร้อมกับตะโกนโห่ร้องสรรเสริญผมจนเสียงดังกังวานไปทั่วบริเวณ

“เต็มที่เลยเว้ย แล้วถ้าเราจัดการไอ้ศิวะได้เมื่อไหร่นะ กูสัญญาเลยว่าจะพาพวกมึงมาจัดให้หนักกว่านี้สิบเท่า!”

ผมยืนขึ้นแล้วประกาศกร้าวออกไปให้ลูกน้องได้ยินโดยทั่วกัน

“เฮ่!!!”

ผมกับพรรคพวกดื่มกันอย่างกระหาย ในแดนนี้มีแต่ชายชาตรีถอดเสื้อดื่มยาดองกันอย่างป่าเถื่อน ถ้าใครผ่านไปผ่านมาแถวนี้คงต้องรีบวิ่งแจ้นหนีเป็นแน่

“เฮีย จัดม้ากระทืบโรงมาอีกชุด!”

ผมตะโกนสั่งเฮียก้งหลังจากที่เทยาดองหยดสุดท้ายลงแก้ว

“ไอหยา อาอัถ อั๊วต้องขอโทษจริง ๆ นา วันนี้ม้ากระทืบโรงหมดพอดี อั๊วไม่รู้จริง ๆ ว่าลื้อจะมาวันนี้เลยไม่ได้สำรองไว้น่ะซี่”

ชายหัวโล้นแต่เคราสีขาวกลับยาวมาถึงคอเอ่ยอย่างร้อนรนใจ

“โห่!!! อะไรวะเฮีย ไม่รู้จักเตรียมความพร้อมเลย”

ไอ้เข้มเริ่มโวยวายหลังจากที่มันดื่มเข้าไปอยู่หลายชุดจนเสียงเริ่มยานคาง

“อย่าเพิ่งโวยวายซี่ อั๊วมียาดองตัวใหม่มานำเสนอ แต่ว่ามีแค่ชุดเดียวนา แรงเอาเรื่องเชียวล่ะ ดื่มแล้วลื้อต้องหาที่ลงเลยนา ไม่งั้นคึกทั้งคืนนอนไม่ล่าย”

“อะไรก็เอามาเถอะเฮีย”

ผมรีบปัดมือไล่ให้แกไปเอาเหล้ามาไว ๆ เพราะผมค่อนข้างคอแข็ง เหล้าที่ดื่มเข้าไปเหมือนจะยังไม่ถึง ทั้งที่ลูกน้องผมเริ่มเมาคอพับกันหมดแล้ว

“จัดไปปป!!”

เฮียก้งพูดจบก็เดินกลับเข้าไปในร้านก่อนจะเดินกลับมาพร้อมโถยาดองสีแดงที่มีตัวยาด้านในโถเยอะแยะเต็มไปหมด

เฮียก้งเทยาดองลงใส่แก้วให้ผมอย่างบรรจงก่อนจะยื่นมาวางตรงหน้าผม

ผมก็ไม่รอช้ารีบกระดกน้ำสีแดงในแก้วเล็กกรอกลงปากรวดเดียวหมด

“อ๊าาาา!!”

ผมพ่นลมออกจากท้องเมื่อรู้สึกร้อนไปถึงข้างใน ถึงจะไม่เคยกินมาก่อนแต่ก็รับรู้ได้ว่าไอ้เหล้านี่มันแรงเอาเรื่องเชียวล่ะ

“เป็นไงบ้าง ลื้อชอบมั้ย?”

เฮียก้งยื่นหน้าเข้ามาถามผมด้วยสายตาลุ้นระทึก พร้อมกับไอ้บอมและไอ้เข้มที่นั่งจ้องรอฟังคำตอบเช่นกัน

ปัง!!

ผมวางแก้วลงกระทบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนเฮียก้งสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

“จัดมาอีกเฮีย!!”

“ฮ่า ฮ่า อั๊วบอกแล้ว ถ้าไม่ใช่ลื้ออั๊วไม่ยอมขายให้เลยนาโถนี้น่ะ”

เฮียก้งเทเหล้าใส่แก้วให้ผมแก้วแล้วแก้วเล่าจนเหล้าหมด ส่วนไอ้เข้มกับไอ้บอมมันเมาคอพับไปตั้งแต่สองแก้วแรกแล้ว


“เฮ้ยพวกมึง ตื่น ๆ กลับไปนอนได้แล้ว”

ผมตบมือเรียกให้พวกมันฟื้นจากฤทธิ์ของยาดอง ก่อนพวกมันจะลุกขึ้นแล้วเดินโซซัดโซเซกลับบ้านไป

ทำไมอยู่ ๆ ผมถึงรู้สึกแปลก ๆ วะ รู้สึกร้อนจนอยากจะแก้ผ้าตรงนี้เลย แถมยังรู้สึกมึนหัวตาลาย ๆ ภาพตรงหน้ามันเบลอไปหมด ปกติเหล้าแค่นี้ไม่น่าจะทำให้ผมเมาขนาดนี้ได้

“ไอ้เข้ม กลับเว้ย!”

ผลัก!!

ผมว่าก่อนจะถีบไอ้เข้มที่นั่งเซไปเซมาบนเก้าอี้หงายหลังล้มลงพื้น

“โอ๊ย!! ใครวะ”

มันลุกขึ้นมาชี้ซ้ายชี้ขวาหาต้นตอที่ทำให้มันต้องเจ็บตัว

แปะ!!

“ลูกพี่ทำเว้ย!”

ไอ้บอมว่าพร้อมกับวาดฝ่ามือลงกลางกระบาลมันอย่างจัง ส่างเมาสองเด้งไปเลยสิมึง

“ลูกพี่ จะกลับแล้วหรอออ”

“เออ กลับดิ มึงจะอยู่หาพระแสงอะไรล่ะ”

“แล้วลูกพี่ไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรอ?”

“รู้สึกอะไรวะ” ผมขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย

“ก็…รู้สึกเงี่ยนไงลูกพี่”

ไอ้เข้มกระซิบเสียงแผ่วเบาทั้งที่ยืนอยู่กันแค่สามคน เพราะลูกน้องคนอื่น ๆ ต่างทยอยกลับกันไปหมดแล้ว

“ใช่ ๆ ลูกพี่ ผมก็รู้สึก สงสัยยาดองขวดพิเศษของเฮียก้งจะออกฤทธิ์แล้วล่ะ”

น่าจะจริงอย่างที่พวกมันบอก เพราะผมก็รู้สึกร้อนวูบวาบภายในตัว แถมรู้สึกเหมือนแท่งเอ็นด้านล่างเริ่มขยายใหญ่ดันเป้ากางเกงจนตุงออกมา

“งั้นมึงโทรเรียกเด็กให้กูหน่อยละกัน”

ผมมักจะใช้วิธีการเดิมเสมอเมื่อต้องการหาที่ลง มีผู้หญิงที่เข้าหาผมและพร้อมเสนอตัวให้ไม่ขาดสาย จึงไม่ใช่เรื่องยุ่งยากถ้าผมต้องการที่จะปลดปล่อย

“ได้ไงล่ะลูกพี่ อุตส่าห์มาถึงที่แล้ว”

“ที่อะไรวะ” ไอ้เข้มชิ่งเอ่ยถามตัดหน้าผม

“เอ้า ก็ร้านเจ๊ดาวยั่วไง”

ไอ้บอมชี้มือไปที่ตึกสูงตรงข้ามร้านยาดองที่พวกผมนั่งอยู่

“ร้านอะไรวะ”

ผมเอ่ยถามอย่างสงสัย ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน ผมมองตามที่มันชี้พร้อมกับสำรวจตึกสูงนี้อย่างพิจารณา ตึกสีแดง ตกแต่งด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ ดูแล้วเชยเป็นบ้า แต่ก็ดูน่าค้นหาในคราเดียวกัน

“ซ่องไงลูกพี่”

“ห้ะ! แถวนี้มีซ่องด้วยหรอวะ?”

ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าแถวนี้มีอะไรแบบนี้ด้วย เพราะปกติจะให้ไอ้บอมหาเด็กไปส่งให้ถึงที่ตลอด

“มีดิพี่ ที่นี่เด็ดสุดในย่านเลยล่ะ”

ไอ้บอมยกนิ้วโป้งพร้อมกับทำหน้าเชื้อเชิญสุดขีด


ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมาลองอะไรแบบนี้ แต่ก็คงได้อารมณ์ไปอีกแบบ รู้ตัวอีกทีพวกผมสามคนก็มายืนอยู่ในตึกเสียแล้ว

“เอ้าา! สวัสดีจ๊ะพ่ออัถรูปหล่อ ลมอะไรหอบมาที่นี่ได้จ๊ะเนี่ย”

สาวประเภทสองร่างบางสวมชุดกี่เพ้าสีแดงเดินเข้ามายกมือสวัสดีผมอย่างสนิทสนม แกคงเป็นเจ้าของร้านที่ชื่อดาวยั่วตามที่ไอ้บอมบอกสินะ

“เจ้ ลูกพี่ผมเขาอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศดูน่ะ วอนเจ้จัดชุดใหญ่ให้หน่อยละกันนะ”

ไอ้บอมรีบเสนอแนะ

“ว้าววว!! ได้เลยค่ะเป็นเกียรติอย่างยิ่ง พ่ออัถอุตส่าห์เดินทางมาถึงที่นี่แล้ว งั้นเชิญที่ด้านบนเลยจ๊ะ ห้องวีไอพี ชั้นที่สูงที่สุด มีห้องเดียวบนชั้น เดี๋ยวเจ้จะส่งเด็กแจ่ม ๆ เข้าไปซักสองสามคน รับรองถึงใจแน่นอน”

เจ้ดาวยั่วทำตาลุกวาวเป็นประกาย พร้อมกับเดินมาลูบไล้แขนผมอย่างเอาใจ

เมื่อได้ฟังดังนั้นแท่งเอ็นด้านในกางเกงผมก็แทบจะดันทะลักออกมาแล้ว สองสามคนงั้นหรอ?

ผมชักจะอดใจรอไม่ไหวแล้วสิ



editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

บักเซียงมันขายลาบ

read
143
bc

ขยับเพื่อนเลื่อนเป็นรัก

read
471
bc

น้องคนนั้นมันเด็กผม (That boy is my boyfriend)

read
591
bc

เด็กของท่านคิงส์

read
471
bc

Ghost Lover...รักกับผี

read
496
bc

ผมท้องกับบอดี้การ์ด...[Yaoi],[Mpreg]

read
1.6K
bc

รักนะ...แต่ไม่บอกหรอก

read
1.3K
dreame logo

Download Dreame APP

download_iosApp Store
google icon
Google Play