Mahkeme salonunda, her şey bir anda donmuş gibi hissettim. Azad’ ın, kızımızın velayetini tamamen kendine almak için verdiği mücadele, içimde bir fırtına gibi esti. Bir yanda, bu soğuk ve resmi ortamda bir mahkeme salonunda oturmanın verdiği gerginlik var; diğer yanda ise, gözlerimin önünde Azad ’ın kararlı ve soğuk ifadesi, beni derinden sarsıyordu. Avukattı ve o duruşu ile her şeyi başarabilecek bir havada görünüyordu. Azad' ı daha önce hiç böyle görmemiştim. Her zaman havalı, kendine güvenen bir havası olsa da şu an adeta devleşmişti. İnsan hep bu yoldan ilerleyip hiç babasının dediklerini yapmasa, ağalık derdine düşmese başarılı bir avukat olurdu ve bende buralarda olmazdım diye düşünüyordu.
Kalbim, hızla çırpınarak göğsümde adeta bir tutsak gibi hapsolmuştu. Kızımı koruma ve onun ya
