"Despair blooms with anger."
Chapter 45
SILVANA
Malamig ang simoy ng hangin at tahimik na ang gabi, ang lahat ay abala sa pagpapahinga habang ako—nandito sa harap ng Westley, hindi alam kung anong gagawin. Pagod na pagod na ako, gusto ko na lang magpahinga ulit pero sa tuwing naalala ko yung mga emosyon na naramdaman ko kanina. Nawawalan na ako ng ganang magpahinga.
Nandoon sa bahay ko ngayon yung taong "Kapatid" ko pero kung tratuhin ako ay parang ibang tao.
"It's late, why are you still here?" Tanong ni Rafael.
Alam kong papalapit na siya sa akin dahil bukod sa boses niya ay rinig na rinig ko rin ang yabag ng paa niya sa tiles nitong building.
Mas lalo kong yinakap ang aking mga tuhod bago ako nagpakawala ng mabigat na buntong hininga, ayokong pag-usapan muna yung mga nangyari
