Gözlerimdeki inatçı parıltıyı fark ettiğinde dudakları yeniden boynuma indi. Bu kez daha fazla beklemeden, hırıltılı bir nefesle tenimi sıkıca yakaladı. Vücudunun baskısı her geçen an daha da yoğunlaşıyordu. Tam anlamıyla esir alınmıştım, ama buna karşı koyacak gücüm de isteğim de yoktu. Çünkü bunu isteyen zaten bendim.
Dudakları boynumda dolanırken saçlarını çekiştirdim. Dudakları hızla aşağı kayıp mememi kavradığında inledim. İştahla mememe salyalarını bulaştırırken nefesim kesilmeye başlamıştı bile.
“Tadın şeker gibi…Her yerini yalayıp, emmek istiyorum. Hemen, şimdi…”
Şimdi mi?
Göğsüm ona doğru kalkarken gözlerim bir anlığına açıldı. “D-davet!” dedim aklıma gelen gerçeklikle onu uzaklaştırmaya çalıştım ama durmadı.
Bir bebeğin açlığı gibi dudaklarını mememe dayayıp, beni nefes alma
