chapter fourteen
952 Words
"Kuya, bakit ka ganito? Mali ang ginagawa mo." Lakas-loob kong sinabi dito, pagkatapos ng pangyayari kanina tila hindi ko na kayang hayaan si Kuya na hawakan ako.
Hinayaan ko lang ito kanina dahil wala akong sapat na lakas para gumalaw, pinapahupa ko rin ang hapdi ng pang-upo ko hatid ng pagpalo nito.
"Dedesisiplinahin lang kita." Gusto ko itong singhalin, sa pagkakaalam ko, kong miron man dapat dumisiplena sakin mga magulang ko iyon hindi ito, ngunit bakit ito ang nagdedesisplina sa akin?
Tanggap ko sana kong papaluin lang ako nito, ngunit gawan ako nito ng ganoong bagay ay parang hindi ko matanggap. Hindi na iyon kasali sa pagdedesisplina ng isang tao, ano pang silbi ng pag-aaral ko kung hindi ko iyon alam.
"Kung may nais man mag-desisplina sa akin sina mama at papa iyon." Pinipigilan ko itong singhalan dahil kahit papano napapaisip parin ako na baka magalit ako ng husto kay Kuya, pero kahit wala naman akong gawin, parang palagi naman itong galit sa akin.
Tama rin naman ako, diba? Anak lang rin ito kaya sino ba ito sa palagay para mag-desisplina sa akin.
"Nakalimutan mo na ba ang kasunduan natin, na susundin mo lahat ng utos ko, kaya kong ano ang gusto kong gawin sayo, gagawin ko." Mahabang sasabihin nito, bumalik naman ang madilim nitong anyo kaya unti-unti ring bumabalik ang takot ko.
Tama nga, kahit mga bata pa kami noon, ginawan na ako nito ng kasunduan, siguradong magtitiis na ako hanggang makaalis ako sa mga Guerrero. Ngunit hindi ko rin malaman kung bakit parang hindi ko kayang isipin na aalis ako sa bahay ng mga Guerrero.
Hindi ko magawang sumagot dahil umalis na siya. Ang hirap makipag-talo kay Kuya dahil siya pa rin ang tama kahit anong sabihin ko.
Humiga muna ako saglit pero nakatagilid dahil humahapdi ang pang-upo ko kapag nasasagi ito, maya-maya lang naisipan kong maligo.
Shower lang ang ginamit ko hindi na ako nagbabayad sa butub dahil siguradong matatagalan ako, ng makapagbihis na ako ng pang-bahay na damit, lumabas na agad ako sa aking silid.
"Anak Jimely, narito ka pala. Halika rito," anang ni mama ng makapunta ako sa dining area. "Hindi naman kita inabala anak, sabi kasi ni ate mukhang pagod ka," dagdag pa ni mama na aking kinatango.
Napatingin ako bigla sa aking gilid ng makita si papa na paparating kasama rin nito si ate. Ngunit ang di ko inaasahan ay kasama nito si Kuya. Kung itatabi si Kuya at papa, hindi maiiwasang mapagkamalan silang mag-ama dahil pareho silang seryoso kung maglakad, tila parang maaari na siyang manununtok.
"Jimely, gising ka na pala." Maligayang bati ni ate sa akin bago ako nito niyakap at umupo sa may bakanteng upuan.Gising? Mukha ba akong bagong gising?
"Ha?" Nagtatakang tanong ko.
"Naabutan ko kasi si Kuya na palabas sa kwarto mo, natulog ka raw, kaya sinabihan ko si mama," paliwanag nito sa akin,wala akong nagawa at napangiwi nalang.
Bigla naman akong napadaing ng paglapat ang pang upo ko sa upuan, subrang mahapdi talaga kapag nasasagi ng kahit ano, mukhang malakas talaga ang pagkakapalo ni Kuya.
"Anak okay kalang?" tila nag-aalalang tanong ni mama, maging si ate at si papa napapatingin rin sa akin at ramdam ko rin sa kanila ang pag-aalala.
"Oo mama, may nagsagi lang ako," pilit akong ngumiti sa kanila, palihim na nagpasalamat dahil naniwala sila mama kaya nag simula na kaming kumain.
Sa totoo lang, gusto ko sana na sa aking silid nalang kumain para hindi ko makita ang mukha ni Kuya na may diin nanaman kong makatingin sa akin. Nakakailang ngunit sino ba ako para mag-demand sa kanila.
Para akong nahihirapan ibuka ang aking bibig at ngumuya dahil sa presensya ni Kuya, kahit hindi man ako nakatingin rito, pakiramdam ko'y nakamasid ito palagi sa bawat galaw ko.
Mahigit isang oras rin bago kami natapos kumain, hindi na ako nagtagal at nagpaalam na agad ako sa kanila bago punta sa aking silid para makapagpahinga ng saganon mabawasan kahit kaonti ang hapdi ng pang-upo ko.
Ng makapunta na ako sa hamba ng aking silid, agad na akong pumasok at walang pag-aalinlangan ibinagsak ko ang aking katawan na nakadapa sa kama.
Hindi ko naipikit ang aking mga mata, dahil sa biglang pagka alarma nang marinig ang pagbukas ng pinto, ngunit hindi ko magawang lingonin dahil bukod sa masakit ang aking pang upo, mabigat narin ang aking talukap kaya tuloyan nalang akong pumikit hanggang muli kong marinig ang tunog ng pinto.
Kahit nakapikit, gising pa rin ang aking diwa kaya namamalayan ko parin ang nangyayari sa aking paligid.
Isang segundo pa bago ko naramdaman ang paglubog ng kama na nagpapahiwatig na may taong sumampa sa kama, hindi ko sana napapansin ngunit hindi ko nagawa ng dahan-dahan na ibinaba ang shorts kong suot.
Gusto kong gumalaw at magprotesta sa kung sino man ito, ngunit tila nawalan na ako ng lakas at nais ko nalang matulog. Subrang bigat na ng aking talukap, ngunit ang aking diwa ay nagpapatuloy na gising pa rin.
Bigla akong nanigas nang may biglang dumamping basa at malamig na bagay sa aking pang-upo, kung hindi ako nagkakamali, isa itong yelo na dahan-dahan bumaba pinapahid saaking namamagang pang upo, parang sa ginawa nito winawala ang hapding nararamdaman ko , Hindi nga ito nag kamali dahil gumaan bigla ang aking nararamdaman dahil na bawasan na ang hapdi sa aking pang upo.
pero sino nga ba ito?...pano nito nalaman ang tungkol dito , malabo rin isipin ko na si kuya ito dahil pag katapos akong pinapalo ni kuya hinalikan lang nito ang pang upo ko bago aalis at babalik nanaman kapag satingin nito may nagawa nanaman akong kasalanan.
kaya impossible siya ito pero sino nga ba?... Hindi kona tukoy ang aking pag iisip dahil tuloyan na akong nilamon ng antok
- Writer
