2. ยังเด็กเกินไป

637 Words

หลังจากแยกย้ายเข้าห้องนอน ใบข้าวก็อาบน้ำสระผมแล้วแต่งตัวให้เสร็จก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มๆสีขาวสะอาดตา ที่ภายในห้องนอนกว้างขวาง ตกแต่งเรียบหรูแต่ดูอบอุ่นต่างจากเจ้าของบ้านที่นิ่งและเย็นชาจนน่ากลัว ใบข้าวเอาหมอนกอดแน่น พลางนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านั้น “ห้ามมีแฟน…” ยิ่งคิดใบหน้าหวานก็ยิ่งร้อนขึ้น ทำไมพี่ซันต้องพูดแบบนั้นด้วยนะ เขาหวงเธอเพราะเป็นน้องสาวข้างบ้านหรือเพราะเหตุผลอื่นกันแน่ ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูทำให้ใบข้าวสะดุ้ง “คะ?” “ฉันเอง” แค่ได้ยินเสียงทุ้มต่ำ หัวใจก็เต้นแรงอีกครั้ง ใบข้าวรีบเดินไปเปิดประตู ซันยืนอยู่หน้าห้องในชุดลำลอง เสื้อยืดสีดำกับกางเกงขายาวสีเข้ม ถึงจะแต่งตัวธรรมดา แต่กลับดูดีจนน่ามอง นี่ชาติที่แล้วพี่เขาทำบุญอะไรมาทำไมชาตินี้ถึงดูหล่ออย่างกับเทพบุตรขนาดนี้ “ดื่มก่อนนอน” ในมือเขาถือแก้วนมอุ่นอยู่หนึ่งแก้วก่อนจะยื่นมาให้เธอ ใบข้าวกะพริบตาปริบๆ “เอ๊ะ…?” ซันขมวดคิ้วเล็กน้อย “เมื่อก่อนเธอนอนไม่หลับถ้าไม่ได้ดื่มนม” หญิงสาวชะงัก เขายังจำได้อีกเหรอ เรื่องเล็กๆ แบบนี้ด้วย “ขอบคุณค่ะ” ใบข้าวรับแก้วนมมาไว้ในมืออย่างเบามือ ซันมองเธอนิ่งๆก่อนสายตาคมจะเลื่อนลงมาหยุดที่ปลายผมที่มันยังเปียกชุ่ม “ผมเปียก” ใบข้าวชะงักอีกครั้ง “คะ” “ทำไมไม่เป่าให้แห้ง” คิ้วเข้มขมวดทันที ยัยเด็กนี่เดี๋ยวก็ไม่สะบายหรอก “หนูขี้เกียจ…” คำตอบซื่อ ๆ ทำให้ซันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย “นั่ง” “คะ?” “บอกให้นั่ง” น้ำเสียงเข้มขึ้นจนใบข้าวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอนั่งลงตรงปลายเตียงอย่างงุนงง ไม่กี่วินาทีต่อมา ซันเดินเข้าห้องน้ำ ก่อนกลับมาพร้อมไดร์เป่าผม ใบข้าวเบิกตากว้าง “เดี๋ยวนะพี่ซันจะทำอะไร” “เป่าผมไง” “มะ…ไม่เป็นไรค่ะ หนูทำเองได้” ซันจ้องหน้าใบข้าวอย่างเอาเรื่องจนเธอต้องจำยอม "ก็ได้ค่ะ” เสียงไดร์เริ่มทำงาน ลมอุ่นๆพัดผ่านเส้นผมยาวของใบข้าวอย่างแผ่วเบา มือใหญ่สางเส้นผมของเธออย่างระมัดระวังนุ่มนวลเกินกว่าที่คิด หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงไม่หยุด ทั้งห้องเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง “พี่ซัน…” “ว่าไง” “พี่มีแฟนไหมคะ” มือใหญ่หยุดชะงักก่อนจะกลับมาเป่าผมต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ถามทำไม” ใบข้าวเม้มปาก “ก็อยากรู้นี่คะ” ซันปิดไดร์ ก่อนก้มลงมาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆแตะข้างแก้มเธอใกล้มาก ใกล้จนใบข้าวเผลอกลั้นหายใจ “ไม่มี” เสียงทุ้มต่ำดังข้างหู “แล้วก็ไม่คิดจะมีด้วย” หัวใจเธอเต้นแรง “ทำไมล่ะคะ” ซันจ้องเธอนิ่งสายตาคมลึกขึ้นอย่างน่ากลัวก่อนเขาจะตอบช้าๆ “เพราะคนที่ฉันอยากได้…” มือใหญ่ยกขึ้นเชยคางมนเบาๆบังคับให้เธอสบตาเขาตรงๆ “ยังเด็กเกินไป” ตึกตัก ตึกตัก หัวใจใบข้าวแทบหยุดเต้นสมองขาวโพลน เด็กเกินไปอย่างงั้นหรอ พี่เขาหมายถึงใครหรือว่า... “นอนซะ” ซันปล่อยมือ ก่อนถอยออกห่างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ฝันดี” เขาเดินออกจากห้องไปดื้อๆ ทิ้งให้ใบข้าวนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมใบหน้าหวานแดงจัด มือเล็กยกขึ้นแตะแก้มตัวเองยังร้อนอยู่เลย คืนนี้เธอคงนอนไม่หลับแน่ๆ เพราะคำพูดของพี่ซันและสายตาคู่นั้น ที่เหมือนกำลังบอกอะไรบางอย่าง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more