Nang makasakay na kami sa private plane na magdadala sa amin sa palawan ay puro pakikinig na lamang sa musika ang inatupag ko.Ni lingunin ay hindi ko ginawang lingunin ito ewan ko ba, sa tuwing mag pa-flash back sa memorya ko ang itsura nila ng babaeng yun ay di ko maiwasang mainis.
Hon, you wan't something to eat?
Tanong nito na tila pilit kinukuha ang aking atensyon.Agad akong napadilat at malamig lamang itong tinitigan.
Let me just remind you Montenegro.Yes we're married now but that doesn't mean that we're already okay.Remember how you treated me like an animal and how you looked at me with disgust in your eyes that time? I don't easily forget Montenegro, always put that on your mind.
May diin kong sambit dito.Napalunok ito at tila pilit na ngumiti at mabilis na binuksan ang lata
