WHEN I WAS sixteen years old, sinama kami nila Mom para magtungo sa isang event. Actually para sa ribbon cutting iyon ng mall namin na bagong bukas—ang Esteban Mall.
Huminto ang sasakyan dahil sa traffic malapit sa street ng Pulang Lupa. May aksidente raw na nangyari. Uminit ang ulo ko dahil sa pagkabagot sa tagal naming naipit sa traffic. Tumingin ako sa labas ng bintana dahil baka sakaling makakita pa ako ng kanais-nais na view na magpapawala ng pagkabagot ko.
I don’t know what happen to me. I think I’m in heaven. Nakakita ako ng isang magandang babae na kinakausap ang tingin ko ay mom niya, pero nakita ko na bigla ay umiyak siya nang may halos kaedaran niya na sumulpot at tumabi sa mom niya.
That time, parang gusto kong bumaba at pahiran ang luha niya. Parang gusto kong sabihin
