FELIZA'S POV
I'm angry. And when I get angry, my adrenaline hits the roof, like I have just been on the two scariest rolercoaster multiple times.
I'm shaking and my adrenaline is pumping ferociously. Well, that is the chemical reaction my body undergoes.
My muscles get extremely tense and my veins all over my body stick out.
I can't think straight at all. I Feel like there's a tight knot in my throat, the burning sënsation in my stomach and the feeling that I'm gonna explode any minute.
Hindi sapat ang pagsampal ko sa kanya.
I wanna hurt him more gaya ng intensidad ng panyuyurak niya sa aking pagkatao. Parang patalim ang mga salitang binitiwan niya na naglikha ng sugat sa kaloob-looban ko. Buti pa ang physical injury nalulunasan.
I'm hurt. I'm emotionally injured. At iisang tao lang ang paulit-ulit na gumagawa nito. Cursë him!
"Sinaktan mo ang puso ko, sinaksak mo ng kutsilyo, binuhusan mo ng asido, pinukpok ng martilyo, sinaktan mo ang puso ko. Nilagyan mo ng turnilyo, binuhusan mo ng asido, pinukpok ng martilyo.
Sinaktan mo ang puso ko, kinaskas mo ng sipilyo, tinaktakan ng ajinomoto, ipinakain sa aso......sha la la la la, sha la la just for you.
Haist, ano ba yan! Parang estatwa lang ang mga kasama ko. Ginawa niyo na ngang driver, dinededma pa."
Rinig kong sabi ni Danilo.
Hindi ako umimik. Iisa lang ang nasa isip ko, ang makaganti kay Ugok. Ang bigat na kasi sa dibdib. Naipon na lahat dito ang galit ko sa taong 'yon.
Punung-puno na talaga ako!
"Oh my face! Si Manjoe Labrador, nasa gitna ng highway! Magpapasagasa na! Ayan na, babanggain na siya ng 10-wheeler truck! Oh nooo! Tumilamsik na ang katawan sa gilid, duguan! Huhuhu, patay na si Manjoe!"
"A-ano? N-nasaan? Tumawag ka ng ambulansya, Danilo! Ano pa ang ginagawa mo?! Bilis! Hindi siya puwedeng mamatay!"
Nagpapanic kong sabi.
No! It can't be!
Kahit kaaway ko 'yon ayukong mamatay!
Ngunit hindi nagsalita si Danilo. Itinigil nito ang kotse ni Brandon sa tabi at tumawa ng
pagkalakas- lakas!
"Hahaha! Oh my! Wahahaha! Lol! Lmao! 'Yon lang pala ang pampagising sa'yo, Lola. Akala ko nabangungot ka na!" Tumatawang sabi nito. Pati si Brandon hindi rin napigilan ang tawa. Akala pala nila natutulog ako sa backseat.
"Hindi nakakatuwa ang biro mo!"
Asik ko sabay hampas sa batok nito.
"Oh, la la! Kunwari ka pa, Lola. Ayaw mo rin palang mamatay ang kaaway mo. Galit daw pero naiiyak ka naman nang sabihin kong tigok na si Labrador."
"Gagō! Siyempre hindi ko ikakatuwa ang kamatayan ng ibang tao. Mag-drive ka na nga lang! Panira ka ng tulog! Bilisan mo nang makabalik na tayo sa rest house."
Kahit kailan talaga ang kulit ng taong ito. Makaidlip na nga lang!
***************
"Ba't ganyan ang hitsura mo?
Ano'ng nangyari pag-uwi niyo ni Danreb? Sinaktan ka ba niya?"
Nag-aalalang tanong ko kay Crystal.
Mugtung-mugto kasi ang mga mata niya. Tinext niya kasi ako kaninang umaga. Sasabay na daw ako sa kanya pabalik ng Manila. Sina Brandon at Danilo sa makalawa pa daw ang uwi.
"Hindi. Hindi niya ako sinaktan. Tara na Fel,
15 minutes na tayong late. Baka naghihintay na ang piloto." Sabi niya. Halatang ayaw niyang magkuwento.
3:15 nang makasakay kami ni Crystal sa chopper na pag-aari ni Danreb. Late nga kami ng
15 minutes kasi ba naman nawili kami sa pamimili ng mga native products sa bayan.
Bale 7 persons ang capacity ng helicopter.
Ang pilot, 2 ang front seats and four seats at the back.
May dalawang nakaupo sa front seats pagkasakay namin ni Crystal.
Iyong isang lalaki, halos itakip na sa buong mukha ang men's magazine.
Mga lalaki talaga ang hilig sa mga ganyang bagay.
Iyong katabi naman nito na naka-cap ay fashion magazine naman ang binubulatlat kung saan puro naka-bikini ang mga models. Grabe, panigurado tintìgasan na mga 'yan. Napakahilig talaga. Sabagay, men by nature are pervërt animals.
At hindi exempted ang dalawang 'yan.
Naupo ako sa likod ni Manong na mahilig sa bikini. Baka nga bakla eh kaya ganoon ang magazine na hilig.
"Mukha kang bitter. Kanina ka pa! Ano ba ang problema mo?"
Tanong ko kay Crystal. Panay kasi ang buntung-hininga.
"Ikaw rin naman, ah. Bitter ka rin. Kulang na lang hambalusin mo 'yang mamang nasa harap mo. Bakit ka ba galit Feliza?" Balik tanong ni Crystal.
"Buwisit kasi ang mga lalaki. Malas sila sa buhay! Wala na silang ginawa kundi manakit ng damdamin! Kung makainsulto akala mo ang linis-linis. Baka nga 'yong Ugok na 'yon ang may STD! Animal siya! Sabihan ba naman ako na maluwang ang pukë?"
Hindi ko na napigilang maghimutok.
"Shhhhh, Fel. Ang bunganga mo. May kasama tayo. Nakakahiya."
Saway ni Crystal.
"Ay wala akong pakialam, Crystal! Bakit ba? Sila din naman ah. Tignan mo ang magazine na hawak. Mga manìac din ang mga 'yan! Wooo! Men are pigs! Men are womanizers! Mga walang kuwenta! Mga unggoy! Mga ugok!"
"I agree. Sakit sila sa ulo, sa puso at sa talampakan."
Sabi ni Crystal. Nadala na rin siguro sa akin.
"It's not healthy to repeatedly suppress our anger, Crystal because sooner or later we will blow a fuse and explode. Why are we so angry anyway? Ayukong magkaroon ng sakit sa puso. Mas lalong ayukong magka-wrinkles. So we need to find ways to express ourselves and let out the anger.
Kaya isigaw natin kung gaano sila ka-walang-kuwenta! Game ka na ba, CRYSTAL?!"
Sabi ko.
Masubukan nga'ng mag-voice-out habang nasa himpapawid.
"Game na game!"
Mukhang may dinadala rin na mabigat ang kaibigan ko.
Huminga siya ng malalim para siguro makabuwelo.
"Mga walang kuwenta kayong mga lalakiii! Pakitang-tao kayo! Paasa! Bolero! Babaero! Sana maubos na ang lahi niyo!" Napabungisngis ako sa sigaw ni Crystal.
"Correct! Mauna sanang magunaw sa mundo si Manjoe! Buwisit siya, wala na siyang ginawa kundi sirain ang araw ko! Akala mo naman guwapo pero pwe, mukhang aso."
- me
"Alam mo 'yong tipong madaming gustong magmahal sayoooo, pero mababaliw ka sa taong 'di makita ang halaga mmooo?!"
-Crystal
"Parang elevator lang 'yan, eh! Bakit mo ipagsiksikan ang sarili mo kung walang puwesto para sayooo! Eh meron namang hagdan. Ayaw mo lang pansinin!"
-me
"Ha? 'Di ko intiende!"
- Crystal
"Hayaan mo na si Danreb na bulok na elevator! Maghagdan ka na lang! Kay Fafa Brandon ka na lang! Sasaya ka sa kanya dahil mahal ka. Lulusyang ka lang 'pag kay Danreb ka! Bulok 'yon kaya hiwalayan mo na!
Wala kang mapapala sa sirang elevator Crystal."
- me
"Huh! Two-timer siya! Hindi kuntento sa isa! Kaya naghanap ng iba! May diyosa na nga, naghanap pa ng bruha! Magsama sila ng Luwalhati Quadrazal niya! Buwisit sila!"
-Crystal
" May tao din naman na nagmamahal ng totoo, problema nga lang, landiin lang ng iba, bumibigay naaaa! Wag kang martyr, Crystal! Manjoe and Danreb have the same feather kaya parehong manìac at matakaw sa pukë ang tìtì nila!"
Sigaw ko.
"Mga peste sila! Magkakauri lahat ng lalaki! Kay sarap putulan ng tal0ng!"
- Crystal
"Hindi, best friend! Mali ka! Hindi magkakatulad ang mga lalaki! 'Yong iba hipon. Patapon ang ulo dahil sira-ulo sila! Maganda lang ang katawan! Nagkalat sa Malate, Cubao at sa palengke! Gaya ni hipon Manjoe! Pogi daw?
Pwe! Ni wala nga'ng appeal sa akin. Mukha pa lang niya nasusuka na ako, yung tìtì pa kaya? Gr0ss!"
- Me
"Hahaha! Sabagay, parang si Danreb lang din! Bulalo siya! Nakakaumay ang sebo! Gwapo nga ang mukha, yummy ang katawan pero ang ugali, ang pangit! Nagsesebo ako sa tupak niya!"
- Crystal.
"Hahaha! 'Yong iba, best friend, parang lollipop lang! Sa laki ng ulo, sa kayabangan, ulo na lang ang nakikita! Aba'y number 1 diyan si Manjoe Labrador! Ang Sarap lang
dila-dilaan, kagat-kagatin saka idura! Pwe! Nakakasuka. Ang pangit na nilikha. Mas Pogi pa si Bentong!"
- me
"Loka, hindi pangit si Manjoe. Ang guwapo kaya. Mali ang tirada mo."
Bulong ni Crystal.
"Ah, basta! Pangit siya kasi sobrang taas ng standard ko sa guwapo. Hindi siya pasado! Kaya pangit! Ang pangit-pangit mo, Manjoe Labrador! Ugok na, pangit pa!"
Malakas kong sigaw.
"Danreb Figuerres! Kung nasaan ka man, letse ka! Singkitid ng ari mo ang utak mo! Ang Sarap mong putulan ng sandata! Nang hindi ka na maghahanap ng iba! Babaero ka!"
-Crystal
"Ahahaha! Eh si Manjoe! Ang liit ng tìtì. Parang siling labuyo lang! Ang liit na nga, maanghang pa! Eh 'di tadtarin na lang!"
- me
"Don't tell me na nakita mo na ang sandata ni Manjoe!"
-Crystal
Teka nakita ko na nga ba?
Oo nga kasi sabay kaming naligo sa pool noong bata pa kami. Ang liit talaga!
"No way! Pero alam ko maliit talaga. At lupāypay pa, Crystal! Narinig mo? Lupaypay ang tìtì ni Manjoe! Parang salbabida lang na walang hangin!"
Ang lakas ng tawa ni Crystal sa sinabi ko.
"Kapag nakita mong may ibang babae ang asawa mo, huwag kang malungkot o umiyak Crystal! Isipin mo na lang na masaya siya dahil mukhang clown ang kasama niya! At siya naman, mukhang shrek! Magsama sila! Terno! Haha! Shrek ka, Danreb! Wooo! Shrek ka!"
- me
"If you don't like me and still watch everything I do, tang ina lang Danreb, fan pala kita blood-sucker ka! Babalatan kita ng buhay kapag nakita
kita!"
- Crystal
" Walang taong manhid! Hindi nga lang talaga maintindihan kung ano ang gusto mong iparating! Dahil ayaw mo siyang diretsahin! Malabo kayo! Walang aangal! Malabo kayong mga lalaki! Ang Sarap niyong ingudngod sa asin! At ikaw Manjoe, mahiya ka sa beauty ko dahil hindi kita papatulan! Maglaway ka sa
alindog ko!"
- me
"Para silang aso kung makabantay! 'Yon pala pagkatapos sa'yo, sa iba naman sila gagapang! Sila na! Manloloko! Manloloko ka, Danreb!"
- Crystal
"Ang galing mo, best friend! Speaking of hayop! Valedictorian sa kahayupan si Manjoe Labrador! Hindi lang ugali ang aso! Pati apelyido! Awwww! Awww! Aww! Arf! Arf! Arf! Aso na maliit ang tìt!ì Aso na lupaypay ang tìtí. Ikaw 'yan Ugok!'
- me
Tumawa kami nang tumawa ni Crystal. Wala kaming pakialam kung nabulabog namin ang mga kasama namin sa chopper. I feel better now! Gumaan ang pakiramdam ko nang
mai-voice out ko ang galit ko kay Manjoe.
Hindi ko namalayan, nakalapag na pala kami sa helipad ng isang building.
Hindi muna kami tumayo ni Crystal. Pauunahin namin ang mga kasama namin. Nakakahiya. Nagsisisigaw ba naman kami. Oo, ngayon ko pa naramdaman ang hiya kaysa kanina na bumibirit kami.
"ANO PA ANG GINAGAWA MO DIYAN? HINDI BA'T BABALATAN MO PA AKO NANG BUHAY?"
Oh my goodness!
Ang mama sa harap ni Crystal na langong-lango sa men's magazine ay si. ..si Danreb?!
Nag-iinit ang mukha kong tumayo. Naalala ko kasi na pati si Danreb tinira ko ng ukray.
Nilampasan lang ni Crystal ang asawa. Ganoon din ang ginawa ko.
Nang makababa kami ni Crystal ay hinila siyang bigla ni Danreb.
"Let's go home. We need to talk."
Seryusong sabi ni Danreb sa best friend ko.
"Wait! Sasabay ako sa inyo!"
I said
"Pagkatapos mo akong tawaging bulok na elevator at shrek, makikisabay ka?
No way! Kay Manjoe ka sasakay!"
Matigas na sabi ni green monster na Danreb.
Manjoe? Ibig sabihin 'yong nakaupo sa harap ko. Si mamang bikini ay si. ..si. ..UGOK?
What the hëck!
"Ayukong sumama sa aso na 'yan! Mag-commute na lang tayo, Crystal!"
Sabi ko sabay hila sa kamay ni Crystal.
"Mabuti pa nga!"
Sang-ayon ng kaibigan ko.
Ngunit hindi pa kami nakakailang hakbang nang pigilan siya ni Danreb sa braso at walang babalang isinampay sa balikat na parang isang sakong bigas!
"Bitiwan mo ako, blood-sucker ka! Ayukong sumabay sa'yo, babaero! I hate you! I hate you! Peste ka! Ibaba mo ako! Nahihilo na ako! Buwisit ka!" Nagsisisigaw at pinaghahampas siya ni Crystal pero hindi man lang natinag si Danreb.
Hindi na ako nagpilit pang sumabay sa kanila.
Mag-commute na lang ako tutal alas kuwatro pa lang ng hapon.
"Kumusta ang birit Queen?"
Gulp.
Kami na lang pala ni Ugok ang naiwan sa helipad.
Tinalikuran ko siya. Walk out queen na ako ngayon.
"Aray! Ano ba!"
Daing ko nang bigla niyang hilain ang braso ko. Grabe!
Gaya-gaya! Walang originality. Kay Danreb kaya ang "hila" style!
"Bitiwan mo ako, sabi! Ayukong sumabay sa asong may galis!"
Ngunit hindi niya ako binitiwan. Mas lalo pa'ng hinigpitan ang pagkakahawak sa pulsuhan ko.
Kinaladkad niya ako hanggang sa tumigil kami sa Lady's comfort room? Ano naman ang gagawin namin dito. Paihiin ako?
Sinipa ni Ugok ang pintuan ng CR. Patulak niya akong pinapasok. Nang makapasok siya ay ni-lock niya ang pinto.
My God! Ayukong ma-rapë!
Sisigaw na sana ako nang mahigpit niyang hawakan ang magkabila kong balikat. Itinulak niya ang pintuan ng isang cubicle at pasalya niya akong pinaupo sa toilet bowl.
"Ano ang pinagsisigaw mo kanina sa chopper?"
Napalunok ako dahil ..dahil katakot ang aura niya.
Grabe! Parang kakain ng taong buhay!
"Sagot!"
Halos mapalundag ako nang sumigaw siya.
"Ah? Ako? May sinabi ba ako sa'yo sa chopper? Eh hindi nga kita kinausap sa durasyon ng biyahe?"
"Sumigaw ka! Kayo ng kaibigan mo! Ngayon isigaw mo sa harap ko ang mga pinagsasabi mo kanina!"
"Aba'y Ugok. May libog hungover ka pa yata sa magazine na tinutukan mo kanina. As far as I remember, hindi ako sumigaw. Ugong ng chopper ang narinig mo! May hearing defect ka na yata."
"Don't fool me, Feliza! Now I want to hear you shōuting! Isigaw mo ang panlalait mo sa p*********i ko! Now!"
"Eh ba't ka ba nagagalit, ha? Totoo naman na maliit at lupaypay ang tìtì mo 'di ba?"
Napapikit ako nang iumang ni Ugok ang nakakimkim na kamao sa akin.
Oh no! Susuntukin niya ang mukha ko!
Masisira ang maganda kong face!
Hinintay kong makaramdam ako ng sakit pero sadyang manhid na yata ang mukha ko kasi hindi ko naramdaman ang suntok ni Ugok.
"Open your eyes!"
Utos niya.
Bigla kong iminulat ang mga mata ko at napatili ng malakas dahil sa pagkasindak.
Oh my! Oh my! May cōbra!
"Now tell me, Feliza. Maliit ba at lūpaypay ang alāga ko?"
A-ano? Alaga? Itong halimaw na ka-face to face ko ay....ay......
tìtì ni Ugok?
Tila naihipan ng masamang hangin ang dalawa kong mata dahil ayaw nang kumurap habang nakikipag-eye to eye cōntact sa.....sa kuwan ni Ugok. Nakakakilabot! Ang haba! Ang taba! At gumagalaw-galaw pa ang dulo habang tinititigan ko Parang gusto akong tuklawin.
"Bakit 'di ka na makapagsalita, Feliza? Kasinliit ba ng
siling-labuyo ang alaga ko? Lupāypay ba?! Sagot!"
"Ah e... a-ano..h-hindi. Hindi na siling-labuyo.
In fact, it's ..a. ...it's a...a. ..a...
k-king c0bra!"
Tumawa ng malakas si Ugok dahil sa sinabi ko.
"Good, Feliza. You said it right. Mine is a king c0bra.
Kaya lumabas ka na bago ka tuklawin ng alaga ko. Wait for me outside."
Agad akong kumaripas ng takbo. Nanginginig pa angmga tuhod ko.
Tahimik lang ako habang nasa sasakyan kami ni Ugok. Samantalang siya pangiti-ngiti at pasipol-sipol pa. Ewan ko ba. Baka may sayad na ang utak.
Kinurot ko nang mariin ang isang braso ko nang maalala ko na naman ang hitsura ng alaga ni Manjoe.
Hindi talaga ako makaget-over sa king c0bra niya.