หมอดูชะตาขาด: ทะลุมิติมาไลฟ์สดสู้ผี!

กลิ่นเหม็นอับของห้องเช่าราคาถูก ผสมกับกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสหมูสับที่อืดคาถ้วยจนขึ้นอืด ลอยมาแตะจมูกเป็นสิ่งแรก "อือ..." เสียงครางฮือในลำคอดังขึ้นพร้อมกับเปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ ขยับเปิดออก ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือเพดานห้องที่มีคราบน้ำฝนรั่วซึมเป็นวงกว้าง ดูคล้ายกับแผนที่โลกเวอร์ชันบูดเบี้ยว แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ ส่งเสียงดังจี่ๆ ชวนให้ปวดประสาท ‘เซนต์’ พยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง ความรู้สึกปวดแปลบแล่นปรี๊ดขึ้นมาตั้งแต่ท้ายทอยจรดขมับ ราวกับมีใครเอาค้อนปอนด์มาทุบหัว เขายกมือขึ้นกุมศีรษะ นวดขมับตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ "นี่กู... อยู่ที่ไหนวะเนี่ย" น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าและติดจะหวานกว่าปกติจนเจ้าตัวยังต้องชะงัก เซนต์กะพริบตาปริบๆ มองไปรอบห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่มีเพียงเตียงนอนเดี่ยว โต๊ะคอมพิวเตอร์เก่าๆ สภาพใกล้พัง และกองเสื้อผ้าที่สุมทับกันเป็นภูเขาขนาดย่อมอยู่มุมห้อง ความทรงจำสุดท้ายที่แล่นเข้ามาในหัวคือ เขากำลังนั่งดูดวงให้ป้าสายใจ แม่ค้าขายหมูปิ้งหน้าปากซอยอยู่ดีๆ จู่ๆ ป้ายโฆษณาหาเสียงขนาดใหญ่ที่ติดอยู่บนเสาไฟฟ้าก็ร่วงหล่นลงมาฟาดหัวเขาอย่างจัง! เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ตามมาด้วยความมืดมิด... แล้วเขาก็มาโผล่ที่นี่! อย่าบอกนะว่า... พล็อตนิยายทะลุมิติสิงร่างที่พวกเด็กวัยรุ่นชอบอ่านกันมันจะเกิดขึ้นจริง!? เซนต์รีบตะเกียกตะกายลงจากเตียง ขาที่ไร้เรี่ยวแรงทำเอาเขาสะดุดกองหนังสือการ์ตูนล้มหน้าคะมำไปกับพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบ แต่ความอยากรู้มันมีมากกว่าความเจ็บ เขารีบคลานเข่าไปที่หน้ากระจกบานยาวที่ตั้งพิงผนังอยู่ใกล้ๆ ตู้เสื้อผ้า ภาพที่สะท้อนกลับมาทำเอาอดีตหมอดูข้างถนนถึงกับอ้าปากค้าง ใบหน้าที่ปรากฏในกระจกไม่ใช่ชายหนุ่มวัยเบญจเพสที่ตรากตรำทำงานจนหน้าแก่เกินวัยอีกต่อไป แต่กลับเป็นเด็กหนุ่มอายุราวๆ ยี่สิบต้นๆ ผิวขาวจัดจนเกือบซีด เครื่องหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ริมฝีปากบางเฉียบสีพีช จมูกโด่งรั้นรับกับดวงตากลมโตที่แฝงความดื้อดึงเอาไว้ ทรงผมสีดำสนิทหยักศกเล็กน้อยยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังดูดีทะลุความโทรมออกมาได้ "เชี่ย... หล่อว่ะ" เซนต์ลูบคลำใบหน้าใหม่ของตัวเองด้วยความตื่นตะลึง "ถึงจะดูขี้โรคไปหน่อย แต่เบ้าหน้านี่มันระดับไอดอลชัดๆ!" ยังไม่ทันจะได้ชื่นชมความหล่อของร่างใหม่ไปมากกว่านี้ เสียงสมาร์ตโฟนหน้าจอแตกๆ ที่วางอยู่บนเตียงก็แผดเสียงร้องดังลั่น เซนต์สะดุ้งสุดตัว รีบเดินไปหยิบมันขึ้นมาดู หน้าจอโชว์เบอร์แปลกที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ ด้วยสัญชาตญาณของการเป็นหมอดูที่ต้องรับสายลูกค้าตลอดเวลา เขาจึงกดรับสายโดยอัตโนมัติ "ฮัลโหลครับ..." [ไอ้เซนต์! มึงอย่ามาทำเสียงอ่อนเสียงหวานใส่กู! วันนี้ครบกำหนดจ่ายดอกเบี้ยแล้ว มึงจะเอายังไง!] เสียงตะคอกดุดันจากปลายสายทำเอาเซนต์ต้องรีบดึงโทรศัพท์ออกห่างจากหูแทบไม่ทัน "ดะ... ดอกเบี้ย? ดอกเบี้ยอะไรพี่ ชาติที่แล้วผมไม่เคยกู้เงินใครนะ ผมยึดคติพึ่งพาตัวเองเว้ย!" เซนต์เถียงกลับไปอย่างงุนงง [ชาติที่ลงชาติที่แล้วอะไรของมึง! จะแกล้งบ้าหนีหนี้เรอะ! เงินต้นสิบล้านที่พ่อมึงกู้เฮียกวงไปก่อนตายเนี่ย ดอกเบี้ยเดือนนี้แสนห้า! ถ้าพรุ่งนี้มึงไม่มีมาจ่าย กูจะส่งคนไปพังห้องมึงแล้วจับมึงไปขายซะ! เข้าใจมั้ย!!] ติ๊ด! สายถูกตัดไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เซนต์ยืนแข็งทื่อเป็นหิน สมองของเขากำลังประมวลผลตัวเลขที่เพิ่งได้ยินเมื่อครู่ สิบ... ล้าน? ดอกเบี้ย... แสนห้า!? "อ๊ากกกกกกกกก!" เซนต์กรีดร้องออกมาสุดเสียง ทรุดตัวลงไปกองกับพื้น มือสองข้างกำทึ้งหัวตัวเองอย่างคนสติแตก "ทะลุมิติมาทั้งที ทำไมไม่ให้กูไปเกิดเป็นลูกเศรษฐีวะ! ทำไมต้องมาเข้าร่างไอ้เด็กที่มีหนี้สิบล้านด้วย! สิบล้านเชียวนะโว้ย! กูดูดวงใบ้หวยให้คนทั้งซอยจนคอแห้งตายยังได้ไม่ถึงล้านเลย! ไอ้พระเจ้าเฮงซวย! เอาร่างเก่ากูคืนมาาาา!" สำหรับเซนต์ผู้มีคติประจำใจว่า 'เงินคือพระเจ้า และความจนคือซาตาน' การตื่นมาพบว่าตัวเองเป็นหนี้ก้อนโตขนาดนี้ มันเจ็บปวดยิ่งกว่าโดนป้ายหาเสียงทับหัวตายเป็นร้อยเท่า! ในขณะที่เขากำลังฟูมฟายด่าทอโชคชะตาอยู่นั้นเอง จู่ๆ บรรยากาศภายในห้องก็เปลี่ยนไป อุณหภูมิที่ร้อนอบอ้าวลดฮวบลงอย่างกะทันหันจนขนแขนสแตนด์อัป ลมเย็นยะเยือกพัดวูบเข้ามาจากทางหน้าต่างที่ปิดสนิท หลอดไฟนีออนบนเพดานกะพริบถี่รัวยิ่งกว่าเดิมก่อนจะดับพรึ่บลง! ทั้งห้องตกอยู่ในความมืดมิด มีเพียงแสงไฟสลัวๆ จากถนนด้านนอกที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง "อะไรอีกล่ะเนี่ย ไฟตกเรอะ! ค่าไฟก็ไม่ได้จ่ายใช่มั้ยไอ้หนู!" เซนต์บ่นอุบอิบ พยายามคลำหาโทรศัพท์มือถือเพื่อเปิดไฟฉาย แต่แล้ว... หางตาของเขากลับเหลือบไปเห็นเงาดำทะมึนบางอย่าง ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นที่มุมห้องตรงกองเสื้อผ้า เงานั้นไม่ได้อยู่นิ่ง แต่มันกำลังบิดเบี้ยว ขยายใหญ่ขึ้น และค่อยๆ ปรากฏเป็นรูปร่างของมนุษย์... มนุษย์ที่แขนขาหักบิดผิดรูป คอพับตกลงมาแนบกับหัวไหล่ ดวงตาเบิกโพลงถลนออกมานอกเบ้า เลือดสีแดงคล้ำไหลอาบเต็มใบหน้า ซ้ำยังมีกลิ่นเหม็นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วห้อง ในฐานะที่เป็นหมอดู เซนต์เคยเห็นวิญญาณมาบ้างประปราย แต่นี่มัน... ผีตายโหงของแท้และดั้งเดิม! ระดับความอาฆาตพุ่งปรี๊ดจนแทบจะจับต้องได้! "แฮ่..." เสียงครางต่ำในลำคอดังมาจากร่างนั้น มันค่อยๆ ลากขาที่หักบิดเบี้ยว คืบคลานเข้ามาหาเซนต์อย่างเชื่องช้า แต่น่าสยดสยอง "ชิบหายแล้ว! เพิ่งมาเข้าร่างใหม่ยังไม่ทันข้ามวัน กูจะโดนผีสวบอีกแล้วเหรอวะเนี่ย!" เซนต์ร้องลั่น สัญชาตญาณเอาตัวรอดทำงานเต็มที่ เขากระโดดถอยหลังไปชิดกำแพง มือควานหาสิ่งของรอบตัวมาเป็นอาวุธ แต่ก็คว้าได้แค่ไม้กวาดดอกหญ้าด้ามหักๆ "อย่าเข้ามานะเว้ย! กูเป็นหมอดูนะ! กูมีคาถาอาคมนะโว้ย! โอม... นโม พุทธายะ... ก้าวแรกไม่เป็นไร ก้าวต่อไป... เอ๊ะ คาถาอะไรวะ ลืม!" ความตื่นตระหนกทำให้วิชาอาคมที่เคยจำได้ขึ้นใจปลิวหายไปกับสายลม ผีตายโหงตรงหน้าแสยะยิ้มกว้างจนปากฉีกถึงรูหู มันพุ่งพรวดเข้ามาหาเซนต์ด้วยความเร็วที่ไม่สอดคล้องกับสภาพร่างกาย! ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย กรงเล็บแหลมคมเปื้อนเลือดกำลังจะตวัดเข้าที่ลำคอของเขา... [ติ๊ง!] เสียงสัญญาณแจ้งเตือนที่ฟังดูคล้ายกับเสียงระบบคอมพิวเตอร์ ดังขึ้นก้องกังวานในสมองของเซนต์ พร้อมกับเวลาที่ดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ร่างของผีร้ายถูกแช่แข็งอยู่กลางอากาศ ห่างจากปลายจมูกของเขาเพียงคืบเดียว หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าโปร่งแสง ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีทองที่กะพริบอย่างโดดเด่น [ระบบเนตรสวรรค์: เริ่มต้นการทำงาน] [ตรวจพบโฮสต์ที่มีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไข (หน้าเงิน, เอาตัวรอดเก่ง, และดวงซวยขั้นสุด) ] [ยืนยันตัวตน... เสร็จสิ้น] [ยินดีต้อนรับ 'เซนต์' เข้าสู่ระบบเนตรสวรรค์ โปรแกรมไลฟ์สดปราบวิญญาณอันดับหนึ่งของจักรวาล!] เซนต์กะพริบตาปริบๆ มองหน้าจอสีฟ้าตรงหน้าสลับกับผีที่ค้างเติ่งอยู่ "ระบบ? ไลฟ์สด? นี่กูหลอนจนเห็นภาพลวงตาแล้วเหรอเนี่ย" [ระบบ: โฮสต์ไม่ได้หลอน นี่คือความจริง ท่านได้รับสิทธิ์พิเศษในการครอบครองระบบเนตรสวรรค์ เพื่อใช้ในการชำระล้างหนี้สิน 10,000,000 บาท และเอาชีวิตรอดในโลกใบนี้] เสียงโมโนโทนไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัว เป็นเสียงที่ฟังดูนิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความกวนประสาทยังไงชอบกล "เดี๋ยวๆ หนี้สิบล้านนั่นมันของเจ้าของร่างเดิมป่าววะ! กูไม่เกี่ยว! กูแค่โดนป้ายทับตายแล้วมาตื่นที่นี่! เอากูออกไปเดี๋ยวนี้!" เซนต์โวยวาย [ระบบ: ตามกฎหมายแห่งกรรม เมื่อท่านยึดครองร่างนี้แล้ว ท่านต้องรับผิดชอบทรัพย์สินและ 'หนี้สิน' ทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิมแต่เพียงผู้เดียว... ปฏิเสธไม่ได้ครับโฮสต์] "ไอ้ระบบหน้าเลือด! มัดมือชกนี่หว่า!" เซนต์ชี้หน้าด่าหน้าจอโฮโลแกรม "แล้วไอ้ระบบไลฟ์สดนี่มันช่วยปลดหนี้ได้ยังไง! อธิบายมาให้เคลียร์ดิ๊!" [ระบบ: ง่ายมากครับโฮสต์ ระบบจะทำการเปิดแพลตฟอร์มไลฟ์สดเชื่อมต่อกับโลกมนุษย์และโลกวิญญาณ โฮสต์มีหน้าที่ 'ดูดวง' หรือ 'ปราบผี' ให้กับผู้ชมที่หลงเข้ามาดู ทุกๆ ยอดวิว ยอดกดไลก์ และยอดโดเนท จะถูกแปลงเป็น 'แต้มบุญ' และ 'เงินสด' โอนเข้าบัญชีโฮสต์โดยตรง หักค่าธรรมเนียมระบบเพียงแค่ 30% เท่านั้น] "สามสิบเปอร์เซ็นต์!? มึงปล้นกูเถอะ! แอปพลิเคชันทั่วไปเขาหักกันแค่สิบเปอร์เซ็นต์เองนะโว้ย!" คนขี้งกอย่างเซนต์ได้ยินเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งแล้วถึงกับเลือดขึ้นหน้า ลืมกลัวผีตรงหน้าไปสนิท [ระบบ: หากโฮสต์ไม่ตกลง ระบบจะทำการยกเลิกสัญญาทันที และปลดล็อกเวลาให้กลับมาเดินตามปกติ... ขอให้โฮสต์โชคดีกับการเป็นอาหารว่างของวิญญาณอาฆาตตนนี้ครับ] ข้อความบนหน้าจอกะพริบเตือนสีแดง พร้อมกับร่างของผีตายโหงที่เริ่มขยับเขยื้อนได้ทีละนิด กรงเล็บของมันใกล้เข้ามาจนเซนต์สัมผัสได้ถึงไอเย็นเยียบที่บาดผิว "เฮ้ยๆๆ! เดี๋ยวก่อน! ตกลง! กูยอมตกลง! จะหักห้าสิบเปอร์เซ็นต์กูก็ยอมแล้วโว้ย! เปิดระบบเดี๋ยวนี้!" เซนต์หลับตาปี๋ ตะโกนลั่นห้อง [ระบบ: ยืนยันการทำสัญญา... ผูกมัดวิญญาณเสร็จสิ้น] [แพ็กเกจของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น: 'ยันต์อัสนีบาต (ระดับต่ำ) จำนวน 1 แผ่น' และ 'ดวงตาที่สาม (เปิดการใช้งานถาวร) '] แสงสีทองสว่างวาบขึ้นบริเวณหว่างคิ้วของเซนต์ ความรู้สึกร้อนผ่าวแล่นปราดเข้าสู่ดวงตา ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติ "แล้วไงต่อ! ให้กูเอาแผ่นกระดาษนี่ไปแปะหัวมันเหรอ!" เซนต์มองแผ่นยันต์สีเหลืองที่มีอักขระสีแดงยึกยือที่โผล่มาอยู่ในมือตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ [ระบบ: คำเตือน! วิญญาณอาฆาตหลุดจากการควบคุมแล้ว! ภารกิจบังคับ: เปิดไลฟ์สดครั้งแรก และเอาชีวิตรอดจากผีตายโหงตนนี้ให้ได้! หากทำไม่สำเร็จ บทลงโทษคือ... ตายสถานเดียว!] [เริ่มการถ่ายทอดสดใน 3... 2... 1...] [System Notification: ไลฟ์สดช่อง 'หมอดูชะตาขาด' กำลังออนไลน์!] หน้าต่างโฮโลแกรมสี่เหลี่ยมผืนผ้าปรากฏขึ้นลอยอยู่ข้างหน้าเซนต์ มันแสดงภาพใบหน้าของเขาเองที่กำลังตื่นตระหนก มุมขวาบนมียอดคนดูที่ตอนนี้เป็นเลข 0 พร้อมกับช่องแชตที่ยังว่างเปล่า ในวินาทีเดียวกันนั้นเอง ร่างของผีตายโหงก็พุ่งเข้าใส่เซนต์เต็มแรง! "ว้ากกกกกกก!" เซนต์กระโดดหลบไปด้านข้างอย่างฉิวเฉียด กรงเล็บของผีร้ายตะปบโดนผนังห้องจนเกิดรอยร้าว เสียงขูดขีดชวนสยองดังบาดแก้วหู เขาพุ่งตัวกลิ้งไปกับพื้น คว้าไม้กวาดด้ามหักขึ้นมาตั้งการ์ด มืออีกข้างกำยันต์อัสนีบาตไว้แน่น "เข้ามาเลยไอ้ผีเวร! กูไม่ยอมตายฟรีแถมมีหนี้ติดตัวหรอกโว้ย!" เซนต์ตะโกนด่า แม้ขาสองข้างจะสั่นพั่บๆ ก็ตาม บนหน้าจอไลฟ์สด ตัวเลขยอดคนดูขยับจาก 0 เป็น 1... 3... 5... อย่างช้าๆ เนื่องจากระบบทำการสุ่มโปรโมตช่องไปยังหน้าฟีดของคนนอนดึก [User_01: ไลฟ์อะไรวะเนี่ย? หนังสั้นเหรอ?] [SleepyCat: ซีจีผีเนียนจัด! ช่องใหม่เหรอ แสงสีโคตรสมจริง] [สายมูเตลู: น้องคนนี้หน้าตาน่ารักจัง ทำไมไปยืนถือไม้กวาดสู้กับผีล่ะลูกก] เซนต์เหลือบมองแชตที่เริ่มไหลขึ้นมาด้วยความโมโห "หนังสั้นบ้านป้าพวกมึงสิ! นี่มันของจริงโว้ย! ผีจริงๆ! ช่วยเรียกตำรวจ... เอ๊ะ ตำรวจก็จับผีไม่ได้นี่หว่า ช่วยโดเนทเงินมาเป็นค่าทำศพกูทีเถอะ!" เซนต์ตะโกนใส่หน้าจอไลฟ์สด พร้อมกับก้มหัวหลบแจกันที่ผีตายโหงปาใส่จนแตกกระจาย [User_01: 555555 น้องมันอินเนอร์มาเต็มว่ะ โคตรฮา] [SleepyCat: ส่งสติกเกอร์ 'ดอกกุหลาบ' x 1] [ระบบ: ได้รับโดเนท 1 ดอกกุหลาบ = 10 บาท (หักค่าธรรมเนียมเหลือ 7 บาท) ] เสียงระบบแจ้งเตือนยอดเงินทำเอาดวงตาของเซนต์เบิกกว้าง ความกลัวที่เคยมีมลายหายไปเกินครึ่ง แทนที่ด้วยความงกที่พุ่งทะลุปรอท! "เจ็ดบาท!? มึงโดเนทให้กูเจ็ดบาทตอนกูกำลังจะตายเนี่ยนะ! ไอ้พวกคนดูใจดำ! ถ้าจะโดเนทก็ขอเป็นรถสปอร์ตหรือเรือยอร์ชสิวะ! กูเป็นหนี้สิบล้านนะโว้ยยย!" เซนต์บ่นอุบ แต่ร่างกายกลับขยับหลบการโจมตีของผีได้อย่างพลิ้วไหวผิดมนุษย์มนา (สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดล้วนๆ) เขาฉวยจังหวะที่ผีร้ายกำลังเสียหลักจากการตะปบพลาด วิ่งอ้อมไปด้านหลังมัน "เอาวะ! ลองดูสักตั้ง! คาถาไม่ต้อง ยันต์แปะหน้าผากแม่มเลย!" เซนต์กระโดดขึ้นเหยียบเตียงนอน อาศัยแรงส่งพุ่งตัวลอยขึ้นไปกลางอากาศ เล็งเป้าหมายไปที่กลางหน้าผากเละๆ ของผีตายโหง แล้วฟาดมือที่ถือยันต์อัสนีบาตลงไปเต็มแรง! "ไปสู่สุคติซะไอ้ผีเวร! อย่าลืมโอนเงินค่าทำบุญให้กูด้วย!" เปรี้ยง!! ทันทีที่ยันต์สัมผัสกับผิวหนังของวิญญาณร้าย เสียงฟ้าผ่าก็ดังสนั่นลั่นห้องเช่าแคบๆ กระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินสว่างวาบช็อตร่างของผีตายโหงจนมันแผดเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ควันสีดำพวยพุ่งออกจากร่างของมัน ก่อนที่ร่างนั้นจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำและจางหายไปในอากาศ ตุบ! เซนต์ร่วงลงมาก้นจ้ำเบ้ากับพื้นห้อง หอบหายใจแฮ่กๆ เหงื่อโทรมกาย เขามองซ้ายมองขวา เมื่อแน่ใจว่าผีหายไปแล้วจริงๆ จึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก [ระบบ: ภารกิจบังคับเสร็จสิ้น! โฮสต์เอาชีวิตรอดสำเร็จ] [ได้รับรางวัล: แต้มบุญ 100 แต้ม, เงินสด 1,000 บาท (หักค่าธรรมเนียมแล้ว) ] [ยอดหนี้คงเหลือ: 9,999,000 บาท] "พันเดียว... กูเกือบตายแลกเงินพันเดียวเนี่ยนะ..." เซนต์บ่นพึมพำ แต่ก็แอบยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินเสียงข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าโทรศัพท์ เขาเงยหน้ามองหน้าจอไลฟ์สดที่ตอนนี้ยอดคนดูพุ่งไปถึงหลักร้อยคนแล้ว ช่องแชตไหลเร็วจนอ่านแทบไม่ทัน [User_01: เชดดดด! เอฟเฟกต์ฟ้าผ่าเมื่อกี้ทำไงวะ โคตรสุด!] [SleepyCat: ปรบมืออออ! น้องหมอดูโคตรเท่เลยยยย] [ป้าข้างบ้าน: ลูกเอ๊ยยย รับดูดวงด้วยมั้ยจ๊ะ ป้าอยากรู้เลขเด็ดงวดนี้] [สายมูเตลู: ส่งสติกเกอร์ 'จรวด' x 1] [ระบบ: ได้รับโดเนท 1 จรวด = 500 บาท (หักค่าธรรมเนียมเหลือ 350 บาท) ] ทันทีที่เห็นจำนวนเงิน เซนต์ก็รีบปัดฝุ่นตามเสื้อผ้า จัดทรงผมที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ แล้วฉีกยิ้มการค้าแบบกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ พุ่งหน้าเข้าไปใกล้หน้าจอไลฟ์สด "กราบขอบพระคุณพี่ 'สายมูเตลู' สำหรับจรวดนะคร้าบ! ขอให้รวยๆ เฮงๆ ถูกหวยรางวัลที่หนึ่งนะครับ!" เซนต์พนมมือไหว้อย่างสวยงาม นัยน์ตาเปล่งประกายวิบวับเมื่อเห็นช่องทางหาเงิน "ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่ช่อง 'หมอดูชะตาขาด' นะครับ! ช่องของเราเน้นปราบผีจริง เจ็บจริง ไม่มีสแตนด์อิน! ใครดวงกุด ผีตาม โดนของ หรืออยากดูดวงโชคลาภ ทักแชตมาได้เลยครับ! ค่าครูเริ่มต้นที่ 599 บาท! โอนไวคิวแทรก โอนหนักแถมยันต์กันผีฟรีหนึ่งใบ! เข้ามาเลยคร้าบบบ หมอเซนต์พร้อมให้บริการ!" [User_01: หน้าเงินจัดๆ 55555] [SleepyCat: ชอบความสู้ชีวิตนี้ กดติดตามแพพ] เซนต์หัวเราะร่วนในใจ 'หึๆ ... พวกมนุษย์ผู้โง่เขลา จงเปย์เงินมาให้กูซะดีๆ!' แต่ในขณะที่เซนต์กำลังอารมณ์ดีกับการตกคนดูเข้าช่องอยู่นั้นเอง... ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว ตามมาด้วยเสียงตะคอกดุดันที่คุ้นหู "ไอ้เซนต์! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! กูรู้ว่ามึงอยู่ข้างใน! พวกลูกพี่กูมาทวงหนี้แล้วโว้ย! ถ้ามึงไม่เปิด กูจะพังเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ!" รอยยิ้มการค้าบนใบหน้าของเซนต์หุบฉับลงทันที ความจริงอันโหดร้ายกระแทกหน้าเขาอีกครั้ง "เชี่ยเอ๊ย! ลืมไปเลยว่ามีเจ้าหนี้รออยู่หน้าประตู!" เซนต์หันซ้ายหันขวาหาทางหนีทีไล่ หน้าต่าง? นี่มันชั้นสี่ กระโดดลงไปก็ขาหักพอดี! ประตู? พวกนักเลงทวงหนี้ดักอยู่เต็มหน้าห้องแน่ๆ! "เอ่อ... คุณผู้ชมครับ พอดีหมอเซนต์มีธุระด่วนต้องไปจัดการสางกรรมเก่า ขออนุญาตปิดไลฟ์สดก่อนนะครับ ไว้เจอกันใหม่พรุ่งนี้! ฝากกดติดตามด้วยนะคร้าบ!" เซนต์รีบกดปิดไลฟ์สดโดยไม่รอให้ใครพิมพ์ตอบ คว้ากระเป๋าเป้ใบเก่าๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะ ยัดเสื้อผ้าและข้าวของที่จำเป็นลงไปอย่างลวกๆ ปัง! ปัง! ปัง! "ไอ้เซนต์! กูจะนับหนึ่งถึงสาม! หนึ่ง!" เซนต์แบกกระเป๋าขึ้นหลัง วิ่งพล่านไปทั่วห้อง ก่อนจะสายตาจะไปสะดุดเข้ากับ 'ช่องระบายอากาศ' ขนาดพอดีตัวที่อยู่เหนือตู้เสื้อผ้า "เอาวะ! มุดท่อหนีก็ยังดีกว่าโดนซ้อมตายล่ะวะ!" เซนต์ปีนขึ้นไปบนตู้เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว อาศัยจังหวะที่พวกทวงหนี้กำลังพังประตู ถีบตะแกรงช่องระบายอากาศจนหลุด แล้วมุดตัวเข้าไปในท่อแคบๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่ โครม!!! ประตูห้องถูกถีบจนพังพินาศ ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์สามคนพุ่งพรวดเข้ามาในห้อง มองซ้ายมองขวาหาตัวลูกหนี้ แต่พบเพียงความว่างเปล่า "แม่งเอ๊ย! มันหนีไปแล้วลูกพี่!" ลูกน้องคนหนึ่งสบถลั่น ส่วนเซนต์ที่กำลังคลานกระดึ๊บๆ อยู่ในท่อระบายอากาศ ได้แต่กัดฟันกลั้นเสียงไอ "ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้พวกทวงหนี้! รอให้กูเก็บแต้มบุญจากระบบได้เยอะๆ ก่อน กูจะเอาเงินฟาดหน้าพวกมึงเรียงตัวเลยคอยดู!" การผจญภัยในโลกใหม่ของอดีตหมอดูข้างถนน ที่ต้องแบกรับหนี้สินหลักสิบล้าน พร้อมกับระบบไลฟ์สดสุดกวนประสาท... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!