2
ผู้อาศัย
การมาอยู่ของเทมป์ทำให้บ้านหลังนี้มีเชฟสองคน แม่บ้านจะมาทำความสะอาดวันเว้นวันเท่านั้นค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัวสูง ส่วนสีฟ้า ทิพย์ณรี พิทักษ์วีรพงศ์ เธอยังเป็นนักศึกษาปีสาม และเป็นทายาทโรงงานผลิตกระจก แต่ตอนนี้เธอไม่ได้มีตำแหน่งหน้าที่อะไรในบริษัท พ่อกับครอบครัวใหม่พ่อยังช่วยกันบริหารได้ดี
ใช่...พ่อกับแม่สีฟ้าเลิกกันตั้งแต่เธอยังเด็ก เพราะแม่เธอมีชู้และมีลูกกับชู้จนพ่อเธอต้องฟ้องหย่า ตอนแรกสีฟ้าก็อยู่กับแม่แต่แม่เลี้ยงเธอไว้ไถค่าเลี้ยงดูจากพ่อเท่านั้น ตอนนั้นทราบแค่ว่าพ่อเธอให้เงินไปก้อนใหญ่แม่เธอถึงปล่อยให้เธออยู่ในการดูแลของพ่อจนถึงปัจจุบัน
แต่แล้วปัญหาและความลำบากใจก็มาตกที่สีฟ้าอีกครั้ง เพราะตอนนี้แม่ของเธอใช้เงินหมดแล้ว โทรมาลำเลิกบุญคุณขอเงิน อ้างว่าคาเฟ ‘สีฟ้า’ ที่สีฟ้าดูแลกิจการอยู่แม่เธอเป็นคนริเริ่มธุรกิจควรแบ่งกำไรนั้นให้บ้าง ทั้งที่จริงเป็นเงินของพ่อเธอทุกบาทที่ลงทุนให้อดีตภรรยาทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน พอหย่ากันก็ทวงคืนยกให้ลูกสาวตามสมควร
ทว่าเรื่องนี้เขื่อนดนัยพ่อของสีฟ้าไม่รู้ เธอไม่อยากนำปัญหาไปให้ครอบครัวใหม่ของท่าน เพราะท่านแต่งงานกับเลขาฯ และมีลูกไปแล้วสองคน คนโตผู้ชายชื่อเขมกำลังเรียนม. ปลาย คนเล็กขนม เรียนม. ต้น กำลังน่ารักเข้าสู่วัยรุ่น แน่นอนสีฟ้าสนิทกับครอบครัวใหม่ของพ่อดี เธอไม่เคยรู้สึกขาดความอบอุ่นได้รับความรักอย่างเต็มที่
มีเรื่องเดียวที่คอยกลุ้มคือเรื่องแม่ แต่ก็มีลีวายแฟนหนุ่มที่รับฟัง ซึ่งเขาบอกกับเธอว่าถ้าแม่มาขอเงินก็ไม่ต้องคิดมาก เงินส่วนนั้นเขาจะให้เองตัดปัญหาไป
มาที่ตอนนี้...สีฟ้าไม่รู้จะเรียกว่าปัญหาดีหรือไม่ การมาอยู่ของเทมป์ทำให้เธอหัวใจแกว่งเหมือนแผ่นดินไหวที่กรุงเทพฯ ครั้งล่าสุด บ้านตัวยูสองชั้นมีสองฝั่งห้องนอนทั้งหมดอยู่ชั้นบน เทมป์นอนห้องทางขวาส่วนสีฟ้ากับลีวายนอนห้องทางซ้าย ถึงจะอยู่ไกลคนละฝั่ง แต่มองข้ามสระว่ายน้ำไปแล้วเปิดประตูออกมาพร้อมกันก็จ๊ะเอ๋กันได้ ยิ่งกว่านั้นหน้าห้องเป็นระเบียงมีที่นั่งให้พักผ่อนด้วย ถ้าเช้า ๆ ออกไปรับแดดรับลมพร้อมกันเพลิน ๆ ได้กูดมอร์นิงกันแน่นอน
วันแรกที่เขามาอยู่เห็นหนังสด ดีที่หลังจากนั้นเขาขลุกอยู่ในห้องทั้งวันทั้งคืนจัดแจงความคิดตัวเอง แต่หลังจากวันนั้นไม่กี่วันเทมป์ก็ไม่เคยแผ่วเลย...ปรากฏตัวในบ้านแต่ละครั้งดึงสายตาสีฟ้าไปได้ตลอด
วันนี้ขณะที่ลีวายออกไปทำธุระที่บ้านใหญ่ ทิ้งแฟนกับเพื่อนให้อยู่กันสองคนโดยที่เทมป์เข้าใจว่าสีฟ้าก็ไปด้วยกัน
ดวงตาคู่สวยกำลังมองลอดผ่านช่องผ้าม่านไปที่สระว่ายน้ำ สีฟ้าคิดว่าจะมาอ่านหนังสือชั้นล่างที่ห้องหนังสือเพราะใกล้สอบแล้ว แต่ได้ยินเสียงคนว่ายน้ำจึงแง้มม่านดู แต่แง้มดูคนคนนั้นก็ว่ายน้ำเสร็จพอดี เขากำลังขึ้นจากสระ...
สีฟ้าจ้องแผ่นหลังกว้างมัดกล้ามทั้งสองแขน และมองต่ำลงเห็นกางเกงว่ายน้ำสีดำแนบเนื้อที่ขอบกางเกงปิดร่องก้นหมิ่นเหม่ หันหลังก็ชวนร้อนวูบวาบแล้ว พอเทมป์คว้าผ้าเช็ดตัวเช็ดผมหันมา สีฟ้าเห็นร่องนำสู่ความเป็นชายและไรขนอ่อน ๆ ประดับประปรายไล่ลงไปส่วนที่นูนกลางกาย
ตาเธอดีขนาดนี้ได้ยังไง ราวกับเปิดโหมดแว่นขยาย
เวลาที่เขาเช็ดผมแรง ๆ และสะบัดผม...สิ่งที่ต่ำลงไปซ่อนอยู่ใต้กางเกงมันสะบัดตามด้วย แกว่งนูนเป็นท่อนลำ สีฟ้ารีบปิดม่านพรึ่บ! แล้วนั่งลงก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ
เธอมันนิสัยเสียจริง ๆ ไปแอบมองทำไมเนี่ย หญิงสาวพรูลมหายใจร้อน ๆ ออกมา แล้วยกมือพัดหน้านวดตาตัวเอง จากนั้นตั้งสติอ่านหนังสือต่อ คอยจิบน้ำดับร้อน
จนน้ำในแก้วหมดเธอก็คว้าแก้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องหนังสือไปที่ครัวกลางบ้าน หญิงสาวเดินไปหลังเคาน์เตอร์เปิดตู้เย็นหยิบเหยือกน้ำออกมา แต่เมื่อหันมาวางเหยือกลงสีฟ้าก็สบตากับเทมป์ที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์พอดี
มาตั้งแต่เมื่อไหร่...
เธอชะงักเล็กน้อย ดวงหน้าหญิงสาวร้อนผ่าวขึ้น ไม่ได้อยากนึกอะไรแต่ภาพเมื่อกี้ที่เขาสะบัดผมมันเด้งขึ้นมาในหัวเอง
เทมป์ดูตกใจเล็กน้อยที่เห็นแฟนเพื่อนยังอยู่ในบ้าน เพราะตอนว่ายน้ำเขาใส่น้อยชิ้น
“พี่นึกว่าสีฟ้าไปบ้านไอ้ลีวาย” สีฟ้าเดินไปชิดเคาน์เตอร์เทน้ำจากเหยือกลงแก้วที่วางอยู่
“พอดีวันจันทร์ฟ้ามีสอบค่ะ เลยอยู่อ่านหนังสือ พี่เทมป์รับน้ำไหมคะ” เทมป์พยักหน้า
“ดีครับ ขอบคุณ”
สีฟ้ายิ้มรับแล้วหันไปหยิบแก้วน้ำมาวางอีกใบเทน้ำจากเหยือกให้ครึ่งแก้ว ซึ่งน้ำในเหยือกไม่ใช่น้ำเปล่าธรรมดาเป็นน้ำที่ลีวายทำไว้ หั่นผลไม้หลายชนิดลงไปดื่มแล้วได้รับวิตามินและสดชื่น
เมื่อวางแก้วลงตรงหน้าเพื่อนแฟนเทมป์ก็ยกแก้วดื่ม ตอนที่เขาเงยขึ้นกลืนน้ำลงคอสีฟ้าเห็นลูกกระเดือกสามเหลี่ยมม้วนขึ้นลง ตั้งแต่ตอนไหนกันที่เธอรู้สึกว่าเทมป์เป็นผู้ชายที่มีแรงดึงดูดสูงมาก เขาขยับนิดหน่อยก็เซ็กซี่ไปหมด หลังมือใหญ่มีเส้นเลือดชัดอาจจะไม่ได้ขาวเท่าลีวายแต่ดูดีและเท่เอามาก ๆ
สีฟ้าย้ายสายตาไปทางอื่นยกน้ำดื่มบ้าง จนเทมป์หันไปเห็นนาฬิกาเที่ยงแล้วจึงลดแก้วลงถามสีฟ้า
“เที่ยงแล้วสนใจกินกับพี่ไหม พี่จะทำมื้อเที่ยงพอดี”
สนใจกินกับพี่ไหม?!
ประโยคมันทะแม่ง ๆ แต่พอสีฟ้านิ่งงันทำตาล่อกแล่ก เทมป์ก็รีบแก้คำพูดตัวเองที่เพิ่งรู้ว่ามันแอบสองแง่สองง่าม
“เอ่อ...หมายถึงกินข้าว พี่เห็นว่าไม่มีอะไรกินและพอมีวัตถุดิบอยู่เลยจะลงมือหน่อย”
สีฟ้าเผยยิ้มให้ เธอก็เริ่มหิวพอดี
“งั้นขอฝากท้องสักมื้อหน่อยนะคะพี่เทมป์”
“ครับผม”
ตอนที่เดินออกไปจากหลังเคาน์เตอร์ครัวสวนกับพ่อครัวดีกรีเชฟเมืองนอก สีฟ้าได้กลิ่นหอม ๆ ของเขาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เธอย้ายไปนั่งที่โต๊ะอาหารซึ่งมองเห็นเคาน์เตอร์ทำอาหารชัดเจน ที่ไม่ช่วยเพราะเขาเป็นถึงเชฟเกะกะเปล่า ๆ อีกอย่างใกล้เกินไปด้วยเธอต้องรักษาระยะห่างตามประสาหญิงชาย
สีฟ้ารู้จักลีวายได้เพราะเขาเป็นเชฟหล่อบอกต่อที่มีคนฟอลโลว์อินสตาแกรมหลายหมื่น เมื่อก่อนเขาอยู่เมืองนอกเธอได้แค่ส่องและแอบปลื้ม เมื่อกลับไทยมาเป็นครูสอนทำอาหารสถาบันแห่งหนึ่งสีฟ้าก็ตามไปเรียนจนจีบลีวายติด
ส่วนเทมป์ตอนนั้นเขาจีบเพื่อนของเธอที่ชอบคนอื่นอยู่ หากถามว่าผลเป็นยังไง ก็เอาเป็นว่าตอนนี้ผู้ชายที่ทำอาหารอย่างทะมัดทะแมงในครัวคือคนที่บอบช้ำจากทั้งครอบครัว และหัวใจ เขาไม่ประสบความสำเร็จเลยสักอย่าง
เหมือนชายหนุ่มรู้ว่าโดนนินทาในใจ เทมป์เงยขึ้นมาสบตา จนสีฟ้าที่แอบมองหลุบตาลงทำทีล้วงมือถือจากกระเป๋าเสื้อออกมาเล่น
“ไอ้ลีวายทำตัวดีกับสีฟ้ารึเปล่า” เทมป์ถามแล้วกำเส้นสปาเกตตีลงหม้อที่ต้มน้ำเดือด ๆ เขาเองก็ไม่อยากสบตาเธอนานเหมือนกันทำอาหารดีกว่า
“พี่ลีวายทำตัวดีมากค่ะ” มีแต่เธอนี่แหละตอนนี้เริ่มทำตัวไม่ดีแล้ว
“ถ้ามันเกเรบอกพี่นะ พี่จัดการให้” สีฟ้าลดมือถือลงแล้วหัวเราะเบา ๆ บรรยากาศที่มันชวนเป็นอย่างอื่นกลับมาปกติสักที
“พี่เทมป์ไม่เข้าข้างเพื่อนเหรอคะ”
“ไม่ครับ ถ้ามันทำตัวไม่ดีพี่เข้าข้างสีฟ้าเต็มที่”
“ดีเลยค่ะ ถ้ามีคนจัดการพี่ลีวายแบบนี้ สีฟ้าสบายใจแล้ว” เทมป์เผลอสบตากับเธอแวบหนึ่งแล้วก้มทำอาหารต่อ เขาหั่นพริกแห้งฉับ ๆ อย่างชำนาญโยนลงกระทะแล้วกระดก ระหว่างนั่งรออาหารสีฟ้าจึงแชตไปหาแฟนหนุ่ม
SEE-FAH : พี่ลีวายอยู่ไหนแล้วคร้าบ กลับกี่โมง ตอนนี้พี่เทมป์ทำอาหารให้สีฟ้ากินอยู่
แล้วเธอก็ยกมือถือถ่ายรูปเทมป์ส่งไปในแชต
SEE-FAH : Sent a photo.
ลีวายอ่านแล้ว
Levi's : พี่กำลังกลับค่ะ กำลังจะโทรหาพอดีว่าหิวไหม งั้นกินกับไอ้เทมป์ไปก่อนนะ
กินกับไอ้เทมป์...
อีกแล้วเหรอ? เธอคิดลามกไปเองหรือสองคนนี้อยู่เมืองนอกนานจนคลังคำศัพท์น้อย ใส่คำว่า ‘ข้าว’ ไปสักหน่อยเถอะมันหวิว ๆ
SEE-FAH : ได้ค่า ออร์เดอร์ไปแล้วหนึ่ง ขับรถดี ๆ นะคะที่รักของเค้า รักพี่ลีวายน้า
Levi's : รักสีฟ้าเหมือนกันค่ะ กินกับไอ้เทมป์แล้วบอกพี่ด้วยนะอร่อยรึเปล่า
อีกแล้ว บกพร่องทางภาษาแล้วมั้ง
SEE-FAH : อร่อยอยู่แล้วค่ะ เชฟทำให้กิน ส่วนเชฟอีกคนกลับมาเติมแฟนได้แล้ว คิดถึง ๆ
Levi's : ค่ะที่รัก พี่ขอแวะซื้อของอีกหน่อยแล้วกันเดี๋ยวรีบกลับ ฝากดูแลเพื่อนพี่ด้วยนะ ถ้ามันเศร้าก็ปลอบมันหน่อย
สีฟ้าละสายตาจากจอมองไปที่เทมป์ที่กำลังทำอาหาร แต่เมื่อสบตากับเขาอีกครั้ง เธอก็รีบหลุบตาลงพิมพ์ตอบแฟนตัวเอง
SEE-FAH : ค่ะ