เราสามคน (3P)

1 จุดเกิดเหตุ บรรยากาศในงานแต่งงานเป็นไปอย่างชื่นมื่น แขกเหรื่อนักธุรกิจและนักการเมืองมาร่วมแสดงความยินดีกับบ่าวสาวที่กำลังยืนเคียงข้างกันบนเวทีโดยมีฉากหลังเป็นซุ้มดอกไม้สีฟ้าขาว และชื่อของทั้งคู่ประดับกึ่งกลางแบ็กดร็อป ทว่ามีคนบางคนเสียดายที่ไปยืนอีกฝั่งของเจ้าสาวไม่ได้ วันนี้เขาเป็นได้แค่เพื่อนเจ้าบ่าวเท่านั้น ทั้ง ๆ ที่เป็นผัวเธอเหมือนกัน แต่ใครแต่งออกหน้าก็เหมือนกัน เพราะสุดท้ายเราสามคนก็นอนด้วยกันอยู่ดี... สีฟ้าเจ้าสาวหันมายิ้มแล้วโบกมือให้เทมป์ ลีวายเจ้าบ่าวยักคิ้วให้และมองมาอย่างรู้กัน แน่นอนว่าเพื่อนเจ้าบ่าวอย่างเขาเผยยิ้มตอบอย่างมีความสุข ยกนิ้วโป้งชื่นชมทั้งคู่ที่จัดงานออกมาได้ดีและออกมาราบรื่น จนกระทั่งถึงเวลาให้คำมั่นสัญญาต่อกัน สีฟ้าก็รับไมค์จากพิธีกรแล้วจับมือเจ้าบ่าวของเธอ ทว่าตาหญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์กลับมองลงมาที่เพื่อนเจ้าบ่าวที่นั่งอยู่ด้านล่างแถวหน้าสุดกับครอบครัวของเธอและครอบครัวลีวาย “สีฟ้าสัญญาว่าจะรัก จะเป็นภรรยาที่ดี จับมือกันไว้แบบนี้ เคียงข้างกันมีความสุขตลอดไป” เป็นคำมั่นสัญญาที่ยิ้มทั้งเจ้าบ่าว และเพื่อนเจ้าบ่าว ถึงจะไม่ได้ยืนข้าง ๆ แต่เธอไม่เคยลืมเขา รวมถึงเพื่อนเขาด้วย ลีวายรับไมค์มาแล้วยกขึ้นพูดคำสัญญา ที่เทมป์เองก็อยากพูดมันเช่นเดียวกัน “ผมจะดูแลสีฟ้าให้ดีที่สุด มอบความรักและความสุขให้สีฟ้าอย่างเต็มที่ ตามใจ ให้เกียรติ เป็นสามีที่ดี ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตคู่ของเราผมจะให้น้องเป็นคนตัดสินใจ และตามใจน้องทุกอย่าง และอยากบอกว่าทุกสิ่งที่ผมเลือกเข้ามามีบทบาทในชีวิตคู่ของเราล้วนเป็นสิ่งที่ดีที่สุด และรับประกันว่าเราจะมีความสุขด้วยกันตลอดไป” ว่าจบก็ยักคิ้วให้เพื่อนที่นั่งอยู่ด้านล่างที่ปรบมือร่วมกับแขกกึกก้องห้องบอลรูมขนาดใหญ่ สิ่งที่มันเลือกเข้าไปในชีวิตคู่จะอะไรอีกล่ะ...ก็นั่งหัวโด่อยู่นี่ไง ตบมือเสร็จเทมป์ก็เอื้อมไปคว้าแก้วแชมเปญมาถือไว้ ก่อนที่จะยกขึ้นแสดงความยินดีไปพร้อมกับแขกทุกคนแล้วยกดื่มหมดแก้ว ไม่ได้ฉลองให้กับเจ้าบ่าวเจ้าสาว แต่ฉลองให้กับเราสามคนผัวเมีย ••• เรื่องราวไม่ได้ซับซ้อนซ่อนเงี่ยน เอ้ย ซ่อนเงื่อนอย่างที่คิด สร้างความสุขให้ชีวิตตัวเองและชีวิตคู่ง่าย ๆ แค่มีความต้องการตรงกัน และเปิดรับอะไรใหม่ ๆ ภายในบ้านหลังใหญ่ร่มรื่นใจกลางกรุงเทพมหานคร ในห้องนั่งเล่นริมสระว่ายน้ำกลางวันแสก ๆ ร่างบอบบางกำลังร่อนโยกอยู่บนตักชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนโซฟา มือใหญ่กอบกุมทรวงอก อีกมือจับสะโพกผายรั้งดึงลง ช่วยให้คนแรงน้อยเบาแรงขึ้นจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพั่บ ๆ เสื้อผ้าทั้งสองยังอยู่ครบปลดเปลื้องแค่ส่วนที่ใช้งาน เดรสหญิงสาวถูกปลดลงมากองรวมที่เอว แพนตี้สีขาวไหลไปกองที่ข้อเท้า ส่วนคนใต้ร่างเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดกระดุมทุกเม็ดโชว์แผงอกขาวที่มีรอยดูด และคนที่มอบมันให้คือแฟนสาวของเขาที่กำลังร่อนเร่า ๆ อยู่ตอนนี้ เด็กดี... ทั้งสวย ทั้งแน่น และตอดเขาไม่หยุด “อา...สีฟ้าคะ พี่จะเสร็จแล้ว” “สีฟ้าด้วยค่ะ พี่ลีวายเสยขึ้นมาที เสยแรง ๆ อ๊า~” มือใหญ่สองมือจับสะโพกผายยกขึ้นเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย จากนั้นยกเท้าขึ้นเหยียบบนโซฟาหนึ่งข้างยันกระแทกเสยระรัว “อ๊าาา อ๊ายยย” เสียงครางหวานดังลั่นพร้อมกับเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่น ความสุขสมของทั้งสองกำลังคืบคลานมาใกล้ สีฟ้าเสียวแทบขาดใจ เธอเกร็งตอดรัดลำกายที่สวนเสยขึ้นมาจนลีวายถูกบีบแน่น เธอใกล้แล้ว เขาใกล้เช่นกัน ใจจะขาด ช่องท้องหดเกร็ง เสียวทั่วทุกอณูที่ลำเอ็นเสียดสี แต่แล้วขณะนั้นเองประตูบ้านก็ถูกเปิดเข้ามา “ไอ้ลีวายมีอะไรแดก...บ้าง...วะ” ร่างสูงที่เปิดประตูเข้ามาชะงักเล็กน้อยประโยคสุดท้ายแทบจะหายย้อนกลับไปในลำคอ สีฟ้าหันขวับไปมองด้วยความตกใจ เธอรีบกอดส่วนบนของตัวเองไว้ทันที แต่แฟนของเธอไม่หยุด ลีวายตรึงสะโพกยกขึ้นกระแทกอีกครั้ง ถี่รัวกว่าเดิม ลึกกว่าเดิม จนในที่สุดเสร็จสมไม่สนใจคนที่เข้ามา “อ๊ะ! อ๊าย! พะ...พี่ลีวาย~” เทมป์ถอยออกไปแล้วปิดประตูไว้ ยืนนิ่งสอดมือล้วงกระเป๋ากางเกงมองประตูด้วยความรู้สึกงุนงง เขาไม่ได้งุนงงที่เพื่อนเล่นหนังสดต่ออย่างไม่อาย แต่งงว่าทำไมตัวเองรุ่มร้อนไปด้วย นี่ไม่ใช่ครั้งแรก...สมัยเรียนเชฟที่สวิตเซอร์แลนด์บ่อยครั้งลีวายลากผู้หญิงมากินที่ห้อง และเขาก็อยู่ด้วย เขานั่งเล่นเกมจนทำกันเสร็จก็ไม่เห็นรู้สึกอะไร แต่ข้างในมีคนไม่ชิน และอายจนไม่รู้จะแทรกแผ่นดินหนียังไง หัวใจสีฟ้ายังเต้นแรง หน้าเห่อร้อนจนรู้สึกว่ามีไอร้อนผะผ่าวเกาะอยู่ เธอจะทำหน้ากับเพื่อนสนิทแฟนยังไงล่ะทีนี้...หลังจากถอดถอนใส่เสื้อผ้าสีฟ้าก็ตีแขนลีวายทันที “พี่ลีวายทำไมไม่หยุด พี่เทมป์เห็นเลย” “ไม่ต้องอายมันหรอก” ชายหนุ่มตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อน “ไม่อายได้ยังไงคะ นั่นเพื่อนสนิทพี่นะ” มือใหญ่ยกขึ้นโอบแก้มร้อนผ่าวของสีฟ้า จากนั้นเผยยิ้มออกมาพร้อมสายตาพราวระยับ “ว่าแต่เมื่อกี้...สีฟ้ารู้สึกยังไงคะ” “ก็เสียวไงคะ” เธอตอบด้วยอารมณ์คุกรุ่น “ไม่ใช่ค่ะ...พี่หมายถึงตอนไอ้เทมป์เปิดประตูเข้ามา พี่รู้สึกได้นะว่าสีฟ้าตอดพี่ และรัดพี่ซะแน่น ตื่นเต้นเหรอคะเด็กดี” คนเป็นแฟนกันแลกเปลี่ยนกันตรงไปตรงมาอยู่แล้ว ทว่าสีฟ้าไม่ตอบ เธอรู้สึกสับสนเล็กน้อยและจำสายตาที่เทมป์มองมาได้ มันมีประกายบางอย่างสะท้อนออกมาราวกับชมชอบ และถึงเธอจะตกใจรีบกอดอกตัวเอง แต่ข้างในกลับร้อนฉ่าขึ้นแปลก ๆ จนสับสน ทั้งอยากให้ลีวายหยุด ทั้งอยากจะเสร็จ ทั้งเขินแต่ก็ตื่นเต้น มันคืออะไรกันแน่ “เงียบเลย ถ้าไม่ชอบไม่เป็นไรนะครับ ครั้งหน้าพี่จะระวังไม่ให้ไอ้เทมป์เห็น” ว่าจบลีวายก็หอมแก้มสีฟ้าฟอดปลอบขวัญหญิงสาวที่นั่งเงียบและยังตกใจ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่เดินไปเปิดประตูบ้าน ชะเง้อออกไปยิ้มให้กับเทมป์ที่ยืนรออยู่ “เสร็จแล้วไอ้สัส คราวหลังมึงกดกริ่งก็ดี น้องเขินเลย” เทมป์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ใครจะรู้ ก็กูชิน” “เข้ามาดิ ช่วงนี้เป็นโฮมเลสสนุกไหมวะ” “ก็ดี มรสุมชีวิตฉิบหาย สาวเท ทะเลาะกับที่บ้าน โดนยึดทุกอย่าง แม่งเวรจริง ๆ” ร่างสูงบ่นอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วเดินสวนลีวายเข้าไปในบ้านที่ก่อนหน้านี้มีหนังสดให้ดู เทมป์ อิทธิ เกียรติพงศ์ไพบูลย์ เป็นทายาทโรงงานผลิตอาหารแปรรูปที่รับผลิตให้กับหลายแบรนด์ ตัวเขาถูกมองว่าไม่เอาไหน จบเชฟจากเมืองนอกเมืองนามาเปิดร้านอาหาร ยอดขายไม่ถึงเป้าก็ถูกที่บ้านยึดและควบรวมกิจการไป จนสุดท้ายร้านอาหารที่เขาตั้งใจปั้นไปรวมอยู่ในธุรกิจของตระกูลที่ต้องหารทั้งโคตรพ่อโคตรแม่ ซึ่งบางคนไม่เคยทำประโยชน์สักอย่าง ตีนไม่กระดิกแต่มีกินมีใช้ ตะโกนได้เลยว่ารวยไม่ไหวแล้วโว้ย เทมป์จึงเทกระจาดด้วยคำว่าช่างหัวแม่งออกมาตัวเปล่า เขาอยู่โรงแรมเป็นอาทิตย์กิน ๆ นอน ๆ วันนี้เลยมาขออาศัยเพื่อนเพียงคนเดียวอย่างลีวาย ถึงเพื่อนเขาจะอยู่กับแฟนแต่บ้านหลังนี้มีหลายห้องนอน มันต้องมีสักห้องที่เขาซุกหัวนอนได้ ลีวาย พีรพัฒน์ อัศวรามิน เป็นทายาทเพียงคนเดียวของบริษัทบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ครอบครัวของลีวายแตกต่างจากครอบครัวเทมป์โดยสิ้นเชิง มึงอยากทำอะไรก็ทำ อยู่เฉย ๆ ใช้เงินปันผล หรือมาบริหารก็มีตำแหน่งให้ บ้านหลังที่อยู่ก็เป็นบ้านของครอบครัวที่ยกให้อยู่ส่วนตัว สไตล์บ้านและบรรยากาศโดยรอบควรไปตั้งที่เขาใหญ่ เพราะเป็นบ้านสไตล์อังกฤษสีขาวสองชั้นตัวยูมีสระว่ายน้ำตรงกลาง และมีสวนรอบบ้าน มีพื้นที่ร่มรื่นและมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา ตอนนี้เขาพาแฟนสาวที่คบกันได้สองเดือนมาอยู่ด้วยจริงจัง โดยที่ผู้ใหญ่สองฝ่ายรับรู้ และบ้านหลังใหญ่ที่อยู่กันสองคนที่อนาคตอาจจะเป็นเรือนหอ ตอนนี้กำลังจะมีสมาชิกเพิ่ม... ไม่ใช่ลูกน้อย แต่เป็นชายหนุ่มตัวโตนามว่าเทมป์ “กูขอห้องเก็บของก็ได้” เทมป์เอ่ยระหว่างเดินเข้ามา ลีวายที่เดินข้าง ๆ ส่ายหัวทันที โถ...ไอ้คนรันทด เคยขับเฟอร์รารี่เคยอยู่คฤหาสน์แต่มาขอนอนห้องเก็บของ พอสีฟ้าเห็นคนที่ได้เห็นหนังสดของเธอกำลังเดินเข้ามาดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้น หญิงสาวนั่งไม่ติดโซฟาหันซ้ายหันขวาไม่รู้จะวางหน้ายังไง ดีหน่อยที่เทมป์หันไปคุยกับลีวายอยู่เธอจึงมีเวลาทำให้หน้าเย็นลง รีบยกมือพัดหน้าแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ จนเทมป์กับลีวายหันมา คนตัวเล็กดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟาทันทีราวกับคนมีความผิด “สีฟ้าคะ เดี๋ยวไอ้เทมป์จะมาอยู่กับเราสักพักนะ จนกว่าชีวิตมันจะอยู่กับร่องกับรอย” หลังคำพูดของลีวายสีฟ้าก็มองหน้าเทมป์จนสบตากัน เมื่อเห็นว่าเขามองเธอด้วยสายตาปกติเหมือนเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอก็ค่อย ๆ เผยยิ้มให้ “ได้ค่ะ เอ่อ...พี่เทมป์ตามสบายเลยนะคะ” “ครับ” สีฟ้ารู้ว่าลีวายพยายามชวนเทมป์มาอยู่ด้วยตั้งแต่ออกจากบ้านวันแรก แต่รายนั้นขออยู่คิดอะไรที่โรงแรมก่อน หญิงสาวก็เลยไม่ติดใจการมาอยู่ที่นี่ของเพื่อนแฟน เพราะก่อนชวนครั้งก่อนลีวายก็ขออนุญาตเธอแล้ว ตอนแรกก็ไม่อะไรเลย ยินดีมากเพราะบ้านหลังนี้มีตั้งหลายห้อง แต่หลังจากเหตุการณ์หนังสดที่เทมป์เห็นและยืนมองจนลีวายเสร็จสมในตัวเธอ มันก็ทำให้เธอมองเพื่อนแฟนคนนี้เปลี่ยนไป... เหมือนที่เขามองเธอเปลี่ยนไปเช่นกัน...