บทที่:20 รู้สึกเสียดาย

1203 Words

"ขอโทษนะพิม...ฉันว่าคนที่ทำตัวน่าอายคือเธอมากกว่า...คนปกติดีๆ เขาจะไม่พูดดูถูกคนอื่นหรอกนะ"หมวยลี่สวนกลับทันที "อีกอย่างทำไร่ทำสวนแล้วยังไง...ฉันก็อยู่สุขสบายดีนี่ไม่ต้องไปเป็นลูกจ้างใคร เงินทองก็มีใช้อย่างสบายใช่ไหมคะคุณปู่" หมวยลี่หันมาหาคุณปู่อย่างอ้อนๆ คุณปู่ไม่พูดอะไรแค่พยักหน้าแล้วยิ้มตอบเธอ พิมพลอยหน้าตึงทันทีเมื่อได้ยินคำตอบที่หมวยลี่สวนกลับอย่างไม่ไว้หน้า คราวก่อนที่พิมพลอยแย่งแฟนเพื่อนไปอย่างหน้าด้านๆ เธอยังไม่มีโอกาสได้สั่งสอนพิมพลอยเลย จนมาถึงวันนี้คิดว่าเธอจะรู้จักละอายใจบ้าง แต่ไม่เลยผู้หญิงคนนี้เกินเยียวยาแล้วจริงๆเมื่อหมวยลี่โต้กลับพิมพลอย ธารามองตาเธอแล้วส่ายหน้าเป็นการห้ามปรามธาราธารเธอไม่อยากให้เพื่อนไปยุ่งเกี่ยวกับคนแบบนั้น "ฉันรู้น่าธาราว่าฉันทำอะไรอยู่"หมวยลี่กระซิบข้างหูเพื่อนเบาๆ "สรุปว่าพวกคุณสามคนเป็นเพื่อนกันทั้งหมดเลยเหรอครับ"ธรรม์พูดขัดจังหวะขึ้น "แล้วคุณ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD