บทที่:8 แผนการณ์ที่วางไว้
1247 Words
เมื่อคิดไม่ตกเขาก็ต้องหาตัวช่วยด้วยการปรึกษาเพื่อน เมื่อวางสายจากธรรม์เขาก็ลุกจากเตียงไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปผับหลังจากนัดกับเพื่อนๆ ไว้แล้วเขาตามหาเธอมาเกือบสองเดือนแต่หาไม่เจอบทจะเจอเธอก็ปรากฏตัวมาหาเอง
"อ้าวนั่นตาเหนือจะไปไหนอีก"เมื่อเหนือเมฆแต่งตัวเสร็จเดินลงมาถึงชั้นล่าง คุณโฉมสุดาก็รีบทักลูกชายทันที
"ผมมีธุระครับแม่...คืนนี้ผมคงไม่กลับนะครับพ่อ"เมื่อบอกบุพการีทั้งสองเรียบร้อยเหนือเมฆก็ขับรถมุ่งหน้าไปที่ผับของตัวเอง โดยมีเพื่อนสนิททั้งสองรออยู่ก่อนแล้ว
"อ้าวเหนือมาแล้วเหรอ...มีอะไรมาอัพเดทเหรอวะ"ธรรม์รีบถามเมื่อไหร่ที่เหนือเมฆโทรหาเขาก่อน แสดงว่ามีเรื่องในใจอยากปรึกษา
"มีซีเรียสมากด้วย"เขาเอ่ยเสียงขรึมพร้อมยกแก้ววิสกี้กระดกจนหมดแก้ว
"สงสัยเป็นเครื่องซีเรียสจริงๆว่ะมาถึงก็ยกเอายกเอา...นั่นเหล้านะมึงไอ้เหนือไม่ใช่น้ำเบาได้เบาเพื่อน"ลีโอเห็นเพื่อนรินเหล้าใส่แก้วแล้วกระดกรวดเดียวหมดจึงรีบเบคร ก่อนจะเลยเถิดไปกว่านี้
"เออ...กูรู้นี่คือเหล้าแต่กูอยากกินเผื่อมันจะดีขึ้นไง"
"ถามจริงมึงเครียดเรื่องอะไร...เล่ามาดิกูชักอยากรู้แล้ว"ธรรม์รีบจุดประเด็นจะตีเหล็กต้องตีตอนร้อนๆถึงจะดี
"กูหาเธอเจอแล้ว"
"แล้วไง...มึงไม่ดีใจเหรอตามหามาตั้งเกือบสองเดือน"ลีโอรีบถามต่ออย่างตื่นเต้น
"ไม่รู้ว่ะ...จะดีใจหรือเสียใจดี"เหนือเมฆตอบอย่างไม่แน่ใจ
"เธอชื่อธารา...เป็นแฟนเก่าไอ้รบน้องกูเอง ที่สำคัญมันเพิ่งเลิกกับเธอได้สองเดือน" พูดจบเหนือเมฆก็ยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกอีกรอบ
"อ้าว...แล้วมึงจะเอายังไงต่ออยากเริ่มต้นใหม่กับเธอหรือว่าพอแค่นี้วะ"ธรรม์ถามเหนือเมฆเพื่อให้เขาแน่ใจกับการตัดสินใจครั้งสำคัญนี้
"กูว่าจะลองจีบเธอดู...แต่จะหาวิธีไหนดีล่ะถึงจะเข้าใกล้เธอได้ ที่สำคัญห้ามให้เธอรู้เด็ดขาดว่ากูกับไอ้รบเป็นพี่น้องกัน"
เมื่อปรึกษาหารือกันได้แล้วตกลงทำตามแผนของลีโอ เพราะเรื่องแบบนี้เขาถนัด
"แกให้คุณมยุรีโทรไปที่แผนกออกแบบบอกคุณเอมมี่ให้รายงานการเคลื่อนไหวของเธอทุกฝีก้าว แล้วมึงค่อยหาโอกาสเข้าหาเธอรับรองสำเร็จมึงเชื่อกูดิไอ้เหนือ"ลีโอเอ่ยพร้อมหัวเราะพอใจกับแผนของตัวเอง
"เออ...งั้นกูจะลองดูเผื่อจะได้ผล"เมื่อปัญหาโลกแตกมีทางออกแล้วสามหนุ่มก็ดื่มเหล้าคุยกันต่อจนดึกก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน เหนือเมฆไม่ได้กลับบ้านแต่ไปนอนที่คอนโดแทน
~~~•••~~~~•••~~~•••~~~
"คุณปู่คุณย่าธาราไปทำงานแล้วนะคะ"ธาราธารบอกปู่กับย่าเมื่อเธอเดินผ่านสวนหน้าบ้านพร้อมรอยยิ้มที่ดูจะสดใสเป็นพิเศษ
"โชคดีนะยัยหนู...รีบกลับมากินข้าวเย็นล่ะ"หญิงชราตะโกนบอกหลานสาว
"ค่ะ...ธาราจะรีบกลับทำของอร่อยไว้ด้วยนะคะ"
"รถมาพอดีธาราไปแล้วนะคะ"เธอหันกลับมาบอกหญิงชราอีกครั้งก่อนจะขึ้นรถไปทำงาน
@บริษัทNYกรุ๊ป
"จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะพี่ต๋องขอบคุณนะคะ"เธอยื่นหมวกกันน็อคคืนให้เขาพร้อมยิ้มละมุน ต๋องเองก็ยิ้มให้เธอเช่นกันมองดูเหมือนเป็นคู่รักที่กำลังสุกงอม
"ธารา...ทำงานให้สนุกนะไฟท์ติ้ง"
"ค่ะไฟท์ติ้ง"เธอตอบกลับพร้อมชูกำปั้นขึ้นแล้วยิ้ม
"ขับรถดีๆนะคะ...บ๊ายบายค่ะ"ยิ่งนานวันเข้าต๋องกับธาราก็ยิ่งสนิทกันขึ้นทุกวัน เพราะเชื่อและไว้ใจต๋องเธอจึงยอมเปิดใจรับเขาเป็นเพื่อนสนิทอีกคน
ขณะเดินไปรอลิฟท์ธาราธารกำลังคิดว่าตัวเองคงไม่ซวยเหมือนเมื่อวานหรอกมั้งที่เจอนักรบ เธอยืนอยู่หน้าลิฟท์ไม่ถึงสองนาทีลิฟท์ก็มาพอดีพนักงานสองสามคนที่ยืนรออยู่พร้อมกับเธอก็ทยอยกันเข้าไปจนหมดเธอก้าวเท้าเข้าไปเป็นคนสุดท้ายก่อนที่ลิฟท์จะปิดลงก็มีแขนแข็งแรงของใครคนหนึ่งมาขวางเอาไว้
"รอด้วยครับ"เหนือเมฆรีบก้าวเท้าเข้าไปด้านในปกติเขาไม่เคยมาทำงานเช้าขนาดนี้หรอก แต่นี่คือแผนเข้าใกล้ธาราธารและต้องทำอย่างเเนบเนียนด้วย กว่าลีโอจะคิดแผนนี้ขึ้นมาได้ใช้เวลาอยู่พอสมควร
"สวัสดีค่ะคุณเหนือเมฆ"พนักงานที่อยู่ในลิฟท์เอ่ยทักทายอย่างอ่อนน้อม
"สวัสดีครับ...วันนี้ขอรบกวนด้วยนะครับพอดีลิฟท์ตัวนั้นมันเสีย"เขารีบอธิบายลิฟท์ตัวที่เขาว่านั่นก็คือลิฟท์ของผู้บริหาร(ลิฟท์ส่วนบุคคล)
เมื่อมีคนเข้ามาเพิ่มเหนือเมฆจึงพยายามเบียดตัวเองเข้าไปใกล้ธาราธารจนหัวของเธอชนหลังของเขา
"ขอทางหน่อยค่ะ"เมื่อถึงแผนกที่เธอทำงานธาราธารพยายามเบียดตัวออกมาจากลิฟท์ โดยที่ยังไม่ทันได้นึกถึงผู้ชายคนนั้นเธอเคยเจอที่ไหน เหมือนเธอคุ้นหน้าเขามากแต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อน
"สวัสดีค่ะพี่ไทม์...พี่เอมมี่พี่บีพี่อ้นพี่เอล"เมื่อกล่าวคำทักทายจนครบทุกคนแล้วธาราธารก็ไปนั่งประจำที่ของตัวเองเพื่อทำงานที่ค้างเมื่อวานต่อ
ธาราธารเป็นคนหัวไวเข้าใจง่ายงานที่เธอได้รับมอบหมายจึงเสร็จก่อนเวลา
"พี่ไทม์คะมีงานอะไรให้ธาราช่วยอีกหรือเปล่าคะ...ธาราทำงานที่พี่ไทม์ให้ไว้เมื่อวานเสร็จหมดแล้วค่ะ"เธอยื่นแฟ้มงานที่เพิ่งทำเสร็จให้ไทม์ตรวจสอบ ก่อนจะหมุนตัวกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง
"ธาราพี่ตรวจดูแล้วนะใช้ได้เลย...ไอเดียเยี่ยมนี่ก็ใกล้เที่ยงแล้วไปหาอะไรกินเถอะ ส่วนช่วงบ่ายเดี๋ยวพี่หางานใหม่ให้ทำ"
ไทม์เปิดแฟ้มงานตรวจดูอย่างละเอียดแล้วเอ่ยชม ธาราธารมาทำงานแค่ไม่กี่วันทำได้ดีขนาดมืออาชืพเลยเขาพลิกดูตัวอย่างที่เธอเขียนแบบออกมาแล้วยิ้มอย่างพอใจ นี่ล่ะมั้งที่เขาว่าคนมีพรสวรรค์
"ไปกินข้าวเที่ยงกันธารา"พี่อ้นเดินเข้ามาชวนแต่เธอปฏิเสธไปเธอเห็นพนักงานหลายคน ถือถุงผลไม้เข้ามาด้วยหลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จเธอจึงคิดว่าถ้าออกไปกินข้าวข้างนอกบริษัทน่าจะมีของเปรี้ยวขาย
จึงตัดสินใจออกไปกินข้าวข้างนอกทั้งที่แดดจ้าจนรู้สึกแสบร้อนผิวไปหมด
"คุณเหนือเมฆคะ...คุณธาราออกไปทานอาหารกลางวันแถวๆหน้าบริษัทค่ะ"
เมื่อมยุรีเลขาหน้าห้องโทรมารายงานเขาก็รีบตามเธอไปที่หน้าบริษททันที
"รอแป๊บนึงนะหนู...พอดีลูกค้ามาสั่งไว้ตามคิวนะจ๊ะ"แม่ค้ารีบบอกเมื่อธาราธารเธอสั่งมะม่วงเปรี้ยวสองลูกปลอกเปลือกสับเป็นชิ้นพร้อมกิน
- Writer
