Hülya’nın Anlatımı
Polat beni bağ evine bırakıp gittikten sonra bahçedeki çardağa çıkıp oturdum. Yaşadığım onca olay; kalbimdeki yorgunluğu taşıyamaz hale getirmiş, bedenimi olduğu kadar ruhumu da yorgun düşürmüştü. Kendi içimde uzun uzun hesaplaştım.
Verda’ya kuma gelmesini umursamazken… Benim üzerime kuma gelmesi, Polat’ın beni yok sayması… Yüzüme bir tokat gibi çarpmıştı. Sanki yıllardır görmezden geldiğim gerçekler, bir anda önüme serilmişti.
“Hak ettin Hülya…” diye geçirdim içimden.
“Hayatını başkalarının lafı,planlari için sustun bu sonucu kendin istedin. Polat’la mutlu bir aile olma şansını kendi ellerinle kaybettin. Seni affetmeyecek…”
Derin bir nefes aldım, gözlerimi uzaklara diktim.
Peki, ne yapmak istiyordum? Karnımdaki can, benim bebeğimdi. O masum varlık hiçbir suçun, hi
