แค้นรักสัลบตัว

บทนำ… เย้!!!!!! ในที่สุดฉันก็สอบติดมหาลัยชื่อดังนี้ได้สำเร็จถึงจะเป็นเอกชนก็เถอะแต่ในเมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นมหาลัยหัวกะทิมันก็เลยต้องประชันสมองก่อนเข้าเรียนต่อกันสักหน่อย อ่อ โทษทีฉันดีใจจนลืมแนะนำตัวไปเลยว่าฉันเป็นใครมาจากไหน ฉันน่ะชื่อใยไหมฉันเป็นลูกสาวคนที่สองของบ้าน บ้านของฉันก็พอจะมีฐานะอยู่บ้างพูดไปพูดมากลับเป็นว่าฉันกำลังจะอวดฐานะตัวเองซะแล้วไม่พูดล่ะข้าม!!!!! “เมโลหนูจะไม่ดีใจกับน้องหน่อยหรอลูก” แม่ของฉันถามพี่สาวคนเดียวที่นั่งทำหน้าหงิดอยู่ตรงข้ามกับฉัน “ก็แค่สอบติดมหาลัยมันจะอะไรนักหนา” “ยัยโล!!!! พูดอะไรให้กำลังใจน้องมันบ้างสิ!” พอพ่อดุพี่สาวเธอก็มองมาที่ฉันเหมือนกับว่าฉันเป็นคนทำให้เธอต้องโดนด่า ฉันกับพี่น่ะ เราไม่ค่อยจะลงรอยกันเท่าไหร่ไม่สิต้องบอกว่าพี่สาวของฉันต่างหากที่ไม่ลงรอยกับฉันเพราะสำหรับฉันเธอคือทุอย่างฉันยอมให้เธอได้ ไม่ว่าจะอะไรก็ตามเพราะฉันน่ะรักเธอมากๆๆๆๆๆ เลยแหละ “พ่ออย่าว่าพี่โลเลยก็จริงอย่างที่พี่พูดแค่สอบเข้าได้ใช้ว่าไหมจะเรียนได้ดี” ฉันพยายามหาข้อแก้ต่างให้กับพี่สาวสุดที่รักของฉัน “เหอะ!!! เรานี้มันอะไรกันนะยอมพี่เขาไปซะทุกอย่าง” ฉันได้แต่ยิ้มที่จริงฉันกับพี่โลเราเกิดวันเดียวกันเวลาเดียวกันเอาง่ายๆ คือเราสองคนเป็นแฝดกันเพียงแต่พี่โลของฉันถึงมือแม่ก่อนเขา ก็เลยได้เป็นแฝดผู้พี่ส่วนฉันก็ตามนั้น แต่นั้นมันไม่ใช้ปัญหาสำหรับฉันหรอกใครจะเป็นพี่จะเป็นน้องก็เหมือนกันเพราะยังไงฉันก็รักพี่เมโล แต่ฉันกับเธอก็มีข้อแตกต่างกันมากหลัก ๆ เลยคือสมองพี่โลน่ะเขาฉลาดกว่าฉันมากจนตอนนี้เธอเรียนอยู่ปีสามของมหาลัยอังกฤษเธอสามารถสอบเข้าก่อนเกณฑ์นำหน้าฉันไปถึงสองปีเลยนะ “แล้วนี้สอบติดที่ไหนล่ะ” จู่ๆ เธอก็ถามขึ้นมาฉันรู้สึกดีใจจังที่อย่างน้อยเธอก็ยังสนใจเรื่องของฉันบ้าง “มหาวิทยาลัยXXX” ฉันตอบไปด้วยความภาคภูมิใจ “ก็แค่มหาลัยXXX” เธอมองฉันอย่างเหนือกว่าแต่ฉันก็ไม่ได้โกรธอะไรเธอหรอก “ยัยโล! เอาอีกแล้วนะ" พ่อเอ็ดขึ้นอีกครั้ง "เอ้อ จริงสิใยไหม” ยังไม่ทันพ่อได้ว่าอะไรแม่ก็พูดขึ้นมาเหมือนนึกอะไรออก “คะแม่??” “มหาลัยที่หนูสอบติดน่ะเพื่อนของพี่โลเขาก็เรียนอยู่ที่นั้นนี้นา” ทีนี้กลายเป็นพี่สาวฉันที่รีบหันไปมองผู้เป็นแม่ทันที “เพื่อนโล?? …ใครคะแม่โลมีเพื่อนเรียนที่ไทยด้วยหรอ” นั้นสิเธอจะมีได้ไงนอกซะจาก… “ก็เทคไงโลคนที่หนูพามาบ้านตอนนั้นไง” พอได้ยินว่าเป็นใครเท่านั้นแหละเธอรีบหันมามองหน้าฉันออกแนวข่มขู่ซะมากกว่า “เอ้อ คือ ค่ะโลก็ลืมไปเลย” เธอยิ้มให้กับแม่ก่อนจะขอตัวพาฉันออกมาหน้าบ้าน แค่เห็นตอนเธอดึงฉันมาก็พอจะเดาออกแล้วล่ะว่าต้องการอะไร “พี่โลมีอะไรจะพูดกับไหมคะ” “แกรู้ใช้มั้ยว่าเทคกับฉันเป็นอะไรกัน” เธอใช้น้ำเสียงบีบบังคับฉัน “ค่ะไหมรู้ค่ะแล้วไหมก็ไม่เคยบอกเรื่องที่พี่โลคบกับพี่เทคให้พ่อแม่รู้” จะบอกได้ไงล่ะขืนฉันบอกมีหวังพี่สาวฉันได้ฆ่าฉันตายแน่ก็เธอ ไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอกำลังคบกับเทคฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรถึงต้องปิดเป็นความลับอาจจะเพราะพ่อกับแม่ที่เอาแต่ห้ามไม่ให้คบใครจนกว่าจะเรียนจบละมั้ง “ฉันไม่เคยบอกเทค ว่าฉันมีน้องสาวฝาแฝด” ข้อนี้ฉันรู้ดีไม่ใช้แค่คนที่ชื่อเทคหรอกที่เธอไม่บอกพี่เมโลไม่เคยจะบอกใครเลยด้วยซ้ำ ว่ามีฉันเป็นน้อง “ไหมรู้ค่ะ” ฉันก็อดน้อยใจไม่ได้เหมือนกันที่เธอไม่อยากได้ฉันเป็นน้อง “หน้าของแกที่เหมือนกับฉันมันเป็นปัญหา” “ปัญหา????” จะเป็นปัญหาได้ไงก็แค่หน้าเหมือนไม่ได้เหมือนไปซะทุกอย่าง “ก็ถ้าเทคมาเจอแกเขาก็หาว่าเป็นฉันนะสิ” “ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี้คะ ไหมก็แค่บอกพี่เทคว่าเราเป็นแฝดกันเท่านั้นก็จบ” ไม่เห็นจะยุ่งยากตรงไหนฝาแฝดก็ต้องหน้าเหมือนกันไม่ใช่หรือไง “หึ แกนี่มันโง่จริงๆ ใยไหม ก็บอกอยู่ว่าเขาไม่รู้แล้วแกจะเสนอหน้าไปบอกเขาว่าเป็นแฝดเขาคงเชื่ออยู่หรอก!" "แต่ว่า..." ยังไม่ทันได้พูดจบพี่เมโลก็มองฉันด้วยสายตารังเกลียด "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะใยไหมว่าแกนะแอบชอบแฟนฉันแกก็เลยอยากจะเอาหน้าที่เหมือนกับฉันไปหลอกล่วงเขาใช่มั้ย” ทำไมเธอต้อง มองฉันในแง่ร้ายตลอดฉันยอมรับว่าฉันเคยเจอเขาตอนที่พี่โลพามาแต่เขาไม่เห็นฉันหรอกเพราะฉันไม่อยากให้พี่ฉันโกรธ ยอมรับนะว่าพี่เทคของพี่โลคือผู้ชายที่ฉันแอบปลื้มแต่ไม่เคยคิดที่จะแย่งเขามาจากพี่สาวตัวเองหรอก “ไหมไม่เคยคิดจะแย่งเขามาจากพี่เลยนะคะ” ฉันรีบแก้ตัวทันที “ก็ดี! ฉันหวังว่ากลับมาคร่าวหน้าจะไม่เห็นแกเรียนที่นั้นนะ” เธอมองฉันด้วยสายตาบังคับขู่เข็นแต่ทำไมต้องมาบังคับกันเรื่องนี้ด้วย มหาลัยนั้นมันเป็นมหาลัยที่ฉันอยากเข้าไปเรียนแต่ทำไมพี่เมโลถึงคิดว่าฉันจะเข้าไปแย่งของเธอ "ถ้าไหมไม่เรียนที่นี่ไหมจะไปเรียนที่ไหนละพี่โล" ฉันไม่ได้ฉลาดเเบบเธอนัที่จะสอบเมื่อไหร่ที่ไหนก็ติดไปหมด “หาที่เรียนใหม่ซะ!!!!!” เธอพูดเสร็จก็เดินกลับเข้าไปในบ้านก่อนที่จะหันกลับมาอีกรอบ “แม้ว่าฉันกับเขาจะเลิกกันเธอก็ไม่มีสิทธิ์ จำเอาไว้ว่านั้นน่ะเคยเป็นแฟนพี่สาวเธอและถ้าเมื่อไหร่ฉันอยากได้คืนมันก็ไม่ยากเพราะเขา รัก!ฉันไม่ใช้หน้าก๊อปแบบเธอ” ฉันได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าไปทำอะไรให้พี่สาวฉันเกลียดนักหนาทำไมเธอถึงชอบมองฉันในแง่ร้ายนักฉันตามใจเธอทุกอย่างไม่ว่าเธอต้องการอะไรฉันก็ยกให้หมด ทว่าครั้งนี้ฉันคงทำให้เธอไม่ได้ก็คือการหาที่เรียนใหม่!!!