XXIX
“Hey.” Napalingon si Alonzo kay Alessandro. May bitbit itong itim na payong. He has forgotten that it was even pouring. Masyado siyang natuon sa pagtitig sa lapida ng kanilang mga magulang. Hanggang ngayon, pakiramdam niya ay nakakulong pa rin siya sa isang panaginip. Isang panaginip na hindi niya malaman kung maganda ba o hindi. Their parents were assassinated. May sumabotahe sa sasakyan ng mga ito na dahilan para maaksidente ang kanilang mga magulang. Tila nanigurado pa ang nagpatrabaho dahil tinaniman pa ng bala ang ulo ng mga ito para masigurong hindi makakaligtas ang mag-asawang Romano. Ginulantang na lang sila ni Alessandro ng masamang balita habang abala sila sa pag-aasikaso ng ilang mga transaksiyon sa Milan. Kapwa silang umuwi kaagad, hindi dahil para magluksa, kung hindi para
- Writer
