İyileşmemiş yaralar her zaman kanamaya mahkumdur. Sen kapı arkasına süpürürsün o bir rüzgarla geri dağılır. Şimdi olan da oydu. İnci için yaşananlar geçmiş gibi görünse de geçmiyordu. Geçemiyordu. Sanki büyük bir gemi enkazındaydı da her çıktığı tahta parçası bir süre sonra su alıyor batıyordu. Sonra başkasına geçiyordu ama aynı şey devam ediyordu. Yeniden üzerinde olduğu tahta batmış ve suya gömülmüştü. Nefes alamıyordu. O an da yaşamak için delicesine çırpınırken aslında kriz geçiriyordu.
Gece güne dönüp öğlen olurken bağındaki ağrı ile gözlerini aralamaya çalışan kadın bir süre o halde kaldı. Etrafındaki sesleri duyuyordu. Neler olduğunu gözleri kapalı kaldığı o birkaç dakika içinde düşündü. Kabusunu ve uyanamayışını ara ara hayal meyal gözleri önüne gelen görüntüleri. Ardından çocuk
