คลั่งรักเพื่อนพี่ชาย

บ้าน โรส "คุณแม่คะ วันนี้พี่เตอร์ไม่กลับมานอนบ้านอีกแล้วหรอคะ" ฉันหันไปถามคุณแม่เมื่อเดินลงมาจากห้อง "ใช่จ้ะ พี่หนูบอกว่าทำรายงานกับเพื่อนอยู่คอนโดน่ะ หนูมีอะไรหรือป่าวลูก" "ป่าวค่ะ หนูแค่ไม่เห็นหน้าพี่ชายหลายวันเลยคิดถึง ตั้งแต่คุณพ่อซื้อคอนโดให้พี่เตอร์ หนูยังไม่เห็นหน้าพี่ชายสุดที่รักเลย" ตั้งแต่พี่ชายเข้าเรียนมหาวิทยาลัย พี่ก็อยากได้คอนโด ส่วนคนเป็นพ่อก็ซื้อให้ง่ายๆซะงั้น ถ้าฉันเรียนมหาลัยบ้างจะขอแบบพี่ชายได้ไหมนะ "อยากเห็นพี่เขาก็ไปหาพี่ที่คอนโดสิลูก" หญิงสาวยิ้มกว้างก่อนจะบอกผู้เป็นแม่ว่า จะขอไปหาพี่ที่คอนโดพรุ่งนี้เลย เพราะวันพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์โรงเรียนหยุด "หนูไปได้ใช่ไหมพี่เตอร์ไม่ว่าหนูแน่นะ แต่...ถึงจะว่า หนูก็ไม่สนใจหรอกค่ะ ถ้าไล่หนูกลับหนูก็ไม่กลับหรอกอิอิฮ่าๆๆ" ใช่แล้วถ้าพี่เขาไล่หรือต่อว่าฉันสนใจซะเมื่อไหร่กัน "เราเนี่ยนะ" คนเป็นแม่ถึงกับส่ายหัวให้กับความแสบและดื้อของลูกสาวคนเล็ก "สองสาวคุยอะไรกันอยู่เอ่ย พ่อได้ยินเสียงลูกสาวหัวเราะซะดังเลย" โรมที่เดินมาจากห้องทำงานเพื่อมานั่งทานมื้อเย็นเลยเอ่ยถามภรรยาและลูกสาว "ก็ลูกสาวคุณน่ะสิคะ ทั้งดื้อทั้งแสบ" "ลูกสาวผมก็ลูกสาวคุณด้วยไม่ใช่หรอครับคุณภรรยา เพราะเราตั้งใจทำออกมาทั้งสอง" "พูดอะไรของคุณลูกก็อยู่" ชบาหันไปมองค้อนสามี ส่วนฉันก็ได้แต่นั่งยิ้มๆให้กับพ่อและแม่ คำพูดผู้ใหญ่ใช่ว่าฉันจะไม่รู้ ฉันรู้หมดนั้นแหละ คอนโด โรเตอร์ หลังจากที่สามหนุ่มพากันนั่งทำงานตั้งแต่สองวันที่แล้วจนวันนี้ก็พึ่งจะเสร็จ ถึงจะเสร็จช้าหน่อยแต่ก็เสร็จถ้าตั้งใจช่วยกันทำก็คงจะเสร็จภายในวันเดียวแต่นี้ต่างคนต่างทำบ้างไม่ทำบ้าง ไอ้คนที่ฉลาดสุดก็เอาแต่เล่นเกม ส่วนคนที่ฉลาดน้อยสุดก็เอาแต่คุยกับสาว และคนที่ฉลาดปานกลางอย่างผมก็นั่งทำรอไปเงียบๆ "เฮ้ย! พวกมึงทำรายงานเสร็จแล้วสั่งเบียร์มาดื่มกัน"เจไดที่เอ่ยชวนเพื่อนหลังจากโทรคุยกับสาวเสร็จ "เอาดิกูก็อยากดื่มเหมือนกัน ไอ้ราเชนมึงว่างโทรไปสั่งให้เขาเอามาส่งดิกูขี้เกียจลงไปซื้อกูจะเล่นเกมต่อ" โรเตอร์ก็หันมาสั่งผม สรุปคอนโดผมใช่ไหมวะถามก่อน "อืม" ผมตอบมันไปเท่านี้ ก่อนจะสั่งเครื่องดื่มและอาหารด้วยเลย เพราะตั้งแต่ตื่นมายังไม่มีใครได้กินอะไรกันเลย ผ่านไปไม่นานก็มีคนมากดออดหน้าห้อง ติ๊งหน่อง! ติ๊งหน่อง! ผมก็นึกว่าเครื่องดื่มและอาหารมาส่งแล้ว ผมก็เลยลุกขึ้นไปเปิดแบบไม่รีรอ แอ๊ดดด.... เมื่อประตูถูเปิดออกผมก็เจอกับหญิงสาวน่าสวยคนนึงที่ยืนทำตาโตตกใจอยู่ตรงหน้า ผมแค่มองหน้าเธอนิ่งๆแต่ไม่ได้พูดอะไร ส่วนเธอหลังจากที่จ้องผมก็ฉีกยิ้มหวานตาเยิ้มให้ แต่ผมก็ไม่สนใจเธอหรอก ก่อนที่คนข้างในจะเอ่ยถามออกมา "ไอ้ราเชน ของมาส่งแล้วใช่ไหม" "ไม่ใช่!!" "เอ้าแล้วใครมากดออดเล่นที่หน้าห้องกู ถ้าไม่ใช่ของมาส่ง" โรเตอร์พูดไปพร้อมกับเดินออกมาดูหน้าประตู "ยัยแสบ! มาได้ไง!" คนเป็นพี่ถามคนเป็นน้องด้วยความตกใจไม่คิดว่าน้องสาวจะมาหาเขาที่นี่ "เดินมาค่ะ" ใช่ไงฉันเดินมาจริงๆนิ ไม่ได้หายตัวได้แล้วมาโผล่ที่หน้าห้องหรอกนะ "ไม่ตลก" คนเป็นพี่ส่ายหัวเอื่อมๆ "ฮ่าๆๆ ขอทางหน่อยค่ะพี่สุดหล่อ" ฉันเดินเข้ามาแล้วก็ขอทางผู้ชายที่หน้านิ่งๆหล่อๆที่ยืนขวางทางที่หน้าประตู พอเข้ามาฉันก็รีบเข้าไปดึงแขนพี่ชายแล้วก็กระซิบให้ได้ยินแค่สองคน "พี่เตอร์ใครอ่ะ" น้ำเสียงฉันถามอย่างตื่นเต้น "เพื่อนพี่เอง ทำไม" "อื้มมมหล่ออ่ะ หนูชอบพี่เขา พี่เขามีแฟนยังหนูจีบได้ไหม หนูชะ...... โอ๊ยย~" พูดยังไม่จบพี่ชายฉันก็ยกมือดีดหน้าผากฉันแล้ว 'ไอ้พี่บ้ามันเจ็บนะรู้ไหม' "แก่แดด" "หนูโตแล้วนะ อีกไม่กี่เดือนหนูก็เข้าเรียนมหาวิทยาลัยแล้วด้วย ไม่รู้ล่ะเพื่อนพี่หนูจ้องแล้ว "ถามมันยัง ว่ามันจะเอาไหม" "น้องพี่ออกจะสวย ไม่เอาก็บ้าแล้วค่ะ" "มันไม่ได้บ้า แต่เราอ่ะบ้า บ้าผู้ชาย" "ไม่เถียงครับบ้าจริง" ในระหว่างที่ฉันกับพี่กำลังคุยกันอยู่พี่สุดหล่อหน้านิ่งก็เดินเข้ามา พร้อมในมือถือของกินและเครื่องดื่มมาเต็มเลย "กูเอาเบียร์ไว้ในตู้เย็นส่วนนึงนะ แล้วพวกของกินจะกินเลยไหม" "กินเลยดิกูหิวแล้ว" จากนั้นราเชนก็ถือถุงเข้าไปในครัวเพื่อจัดใส่จาน ส่วนฉันหรอก็ได้แต่แอบมองคนหล่อยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ก่อนจะเข้าไปเสนอหน้าช่วย "พี่ให้หนูช่วยไหมคะ" ราเชนเงยหน้าขึ้นมามองด้วยใบหน้านิ่งๆพร้อมตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเหมือนหน้าตา "ไม่เป็นไร" จากนั้นเขาก็จัดต่อโดยไม่มองหน้าฉัน จนได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากด้านหลังตัวเอง ไม่ใช่เสียงของใครที่ไหนถ้าไม่ใช่เสียงหัวเราะของพี่ชาย เมื่อพี่หัวเราะฉันอยู่ฉันก็เดินมาหาแล้วก็เอามือปิดปากหนาๆซะเลย ขำให้ฉันดีนัก "หยุดขำให้หนูเลยนะ" "อื้ออ....อ่อย(ปล่อย)" สมน้ำหน้าใครบอกให้หัวเราะฉันเองช่วยไม่ได้พี่ก็พี่เถอะ ไม่ต้องสงสัยหรอกค่ะว่าฉันกับพี่เวลาอยู่ด้วยกันก็จะประมานนี้แหละ แต่ถ้าใครไม่สนิทไม่รู้จักพี่ฉันเขาก็จะนิ่งๆพูดน้อย เมื่อพี่เขาหยุดขำฉันถึงปล่อยมืออก แล้วก็ทำหน้าทำตาใส่ "โอ๊ะ สาวสวยที่ไหนมาวะเนี่ย เด็กมึงหรอไอ้เตอร์" เจไดที่เปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เจอคนสวย ด้วยความที่เป็นคนเจ้าชู้ก็รีบเข้าไปทักทาย "เด็กพ่องมึงสิ" คิดได้ไงว่ายัยแสบเด็กเขา น้องกูไอ้เวร "เอ้าถ้าไม่ใช่เด็กมึงงั้นก็เด็กไอ้ราเชน แม่งนิ่งเย็นชามึงแอบมีเด็กมาหาเหรอ" เจไดก็แกล้งพูดแซวเล่นไปตามประสาเท่านั้น เพราะเขารู้ว่าราเชนไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนไหนอยู่แล้ว "ไม่ใช่เด็กกู" ผมรีบปฏิเสธออกไป ต้องถามมันก่อนว่ามันใช้สมองส่วนไหนคิดว่าคนนี่เด็กผม หรือมันจะแกล้งพูด เกิดมาผมยังไม่เคยมีแฟนเลยและไม่คิดที่จะมีหรือสนใจผู้หญิงคนไหน อยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว "เอ้าไม่ใช่เด็กพวกมึงสองคนแล้วเด็กใครวะ ถ้าไม่มีกูเอาเองนะน้องเขาออกจะสวย" "เอาพ่องมึงสิ นี่น้องกู" "เอ้าน้องมึง ว่าแต่สนใจรับกูเป็นน้องเขยป่ะ" "ไม่!!!" "ไอ้สัสตอบแบบไม่คิดเลยนะมึง" "หนูก็ไม่เหมือนกันค่ะ เพราะหนูมีคนที่ชอบแล้ว" พอพูดจบประโยด ฉันก็หันไปมองน่าผู้ชายที่ฉันชอบตั้งแต่แรกพบก่อนจะยิ้มหวานออกมา "ยะ.....อย่าบอกนะว่าไอ้นี่" เจไดก็ชี้นิ้วไปยังเพื่อนตัวเอง ส่วนอีกคนก็มองหน้าฉันด้วยใบหน้านิ่งๆเหมือนเดิม "ใช่คนคนนี้เลยค่ะ" "เยสเข้!!!" พี่เขาพูดเหมือนจะตกใจกับคำที่ฉันบอกยังไงยังงั้น ทำไมหรอก็คนมันรักจะให้ทำไง ถึงเขาไม่รักก็ชั่งสิ โรสสนซะเมื่อไร