แอร์ในออฟฟิศชั่วคราวเย็นเฉียบ แต่บรรยากาศกลับดูอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกเมื่อร่างของไผ่และครามเดินหน้าเครียดเข้ามาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของรองประธานกรรมการบริหาร
ไฟเตอร์ละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเพื่อนสนิททั้งสองคน
"มีอะไร งานมีปัญหาหรือไง ถึงได้ทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้แบบนั้น"
ไฟเตอร์เอ่ยถามเสียงเรียบ ยกมือขึ้นเสยเรือนผมสีดำสนิทของตัวเองลวกๆ
ครามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะตรงหน้าไฟเตอร์ เลื่อนมันไปใกล้ๆ มือของคนเป็นเพื่อน
"งานไม่มีปัญหาหรอก แต่มึงนั่นแหละที่กำลังจะมีปัญหาใหญ่"
ครามตอบเสียงจริงจังเเล้วยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลให้
"น้องเอมฝากนี่มาให้มึง"
ชื่อของเอมิกาทำให้แววตาของไฟเตอร์วูบไหวไปชั่วขณะ แต่เขาก็รีบปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบตึงตามเดิม ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ
"ฝากอะไรมาล่ะ แบบแปลนเหรอ? ทำไมไม่เอ
