Cihan, Alaksei Baranovskye ait malikanenin önünde elinde ki silahını tutarak bekliyordu. Sinirliydi. Çenesini sıkıyor, boynunu sağa sola kütletiyordu. Ardaya haber vermesi gerekiyordu ancak bu sefer es geçmişti. Şimdi Gül Çiçeğin koynunda rahattı. Onun dönmesini de bekleyemezdi. Bu şerefsize iyi bir ders vermesi gerekiyordu.
Aslının onun odasına korkuyla geldiği anı, gözlerinde ki tedirginliği ve yine ona sığınışını her hatırladığında silahın kabzasını daha sert sıkıyordu. Sanıyordu ki silahı tutuşuyla parçalayabilirdi. Derin bir nefes aldı, eski hoyratlığı yoktu üzerinde. Yanlış bir hareketi ile bütün timini havaya uçurduğundan beri daha temkinli olmaya özen gösteriyordu. Kafasında beliren bütün sesleri zor bela susturdu, arabasının kapısını açtı. Silahını göstermekten geri durmayan bi
