“Şimdiki zamanın bilinmezliği”
-Ali Poyraz-
“Beni neden yalnız bıraktın?”
Bu sorunun cevabı çok çok öncesine, tam dört yıl önceye dayanıyordu. Son dört yılım bu sorunun altına saklanarak geçmişti. Yalnızlık… İnsanoğlu ne kadar isterse istesin yalnız değildir, fıtratımız gereği birleşmek, bütün olmak, kalabalıklaşmak zorundayız. İki kişilik bir yalnızlığı yüz kişilik kalabalığa tercih ederim ve en güzel yalnızlık Alarçin’in olduğu yalnızlıktır. Oysa Alarçin kalabalığı, gürültüleri, karmaşayı ve kaosu sever. Sakinlik doğasına zıt bir olgudur ve ondan uzak olmak için her şeyi yapar.
Dört yıl önce iki kişilik yalnızlığım yerini cehennem çukurlarına bırakmıştı. Etrafımda her şeyin düzeleceğini söyleyen onlarca kişi vardı ama hiçbiri hissettiğim cehenneme su dökemiyor, ateşi söndürüp Alarç
