Sevdiğiniz bir şarkıyı kulaklıklı ve kulaksız dinlemek arasında büyük bir fark vardır. Kulaklıkla dinlediğiniz zaman şarkı sadece size ve düşüncelerinize aittir. Sizde oluşturduğu hisleri özgürce yaşayabilir, istediğinizi hayal edebilirsiniz. Ancak kulaksız dinlediğinizde tek düşündüğünüz diğerlerinin şarkıyı sevip sevmeyeceğidir. Öyle ki bunu düşünmekten şarkıyı dinleyemezsiniz. Tek çocuklarda sık görülen bencillik yalnız olmaya alışmış bir insanın içinde her zaman saklıdır. Oysa kalabalıkta büyümüş biri yalnızca kendini düşünemez, düşünceleri istemsizce hepçildir. Bunun bir sınırı yok mu? İlla ki var. Sevdiği şarkıyı özgürce dinlemek istediğinden kulaklık alır kendine. Artık şarkı hakkında kimin ne düşündüğünü düşünmek zorunda değildir. Yalnızdır ama özgürdür.
Yalnızlık ise, sandığınız
