“จริงด้วยค่ะ คุณชายกลับบ้านมาเหนื่อยๆ เบตตี้รินนํ้าให้นะคะ“
เบตตี้รีบทำท่ารีบรนก้มรินนํ้าเย็นบนโต๊ะใส่แก้วให้กับเจ้านาย และนั่นยิ่งทำให้สองร่องโผล่จนล่อตาคนที่กำลังเก็บกดอารมณ์ตัวเองอย่างเซบาสเตียน
เขารีบเมินหน้าหนีพยายามที่จะไม่ให้สมองมันไปจดจ่ออยู่กับสิ่งล่อตาพวกนั้น
“ว้าย!“
แต่เสียงอุทานจากสาวใช้ที่ดูเหมือนจะสะดุดขาตัวเองในขณะที่เดินเอานํ้ามาให้เขาก็เรียกให้หันไปมองตามสัญชาตญาณ ยิ่งทำเอาชายหนุ่มหลุบกลืนนํ้าลายลงคอเมื่อแก้วนํ้าเย็นหกเข้าใส่สองร่องที่โผล่พ้นจากคอเสื้อที่แหวกโว้งจนเห็นชัด
นี่ชุดสาวใช้บ้านเขามันล่อแหลมทั้งท่อนล้างและบนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
“อ…เอ่อ ขอโทษค่ะ เดี๋ยวเบตตี้รินให้ใหม่นะคะ”
คนพูดทำตัวเก้ๆกังๆทำเป็นเด็กสาวผู้ใสซื่อทั้งที่จริงนั้นร้ายยิ่งกว่าอะไร พอกล่าวเสร็จจะหันกลับไปรินใหม่แต่ยังไม่ทันได้หันก็ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนถึงได้สะดุดขาตัวเองซํ้าสองจนร่างกระเด
