ถ้อยคำประโยคนั้นช่างบาดหูและกรีดใจเหลือเกิน เขาทั้งด้อยค่า ทั้งตีราคาร่างกายของเธอเป็นเพียงสิ่งของที่ใช้แล้วสึกหรอทั้งที่ทุกครั้งเธอยินยอมพร้อมใจไปกับเขาก็เพราะรัก
“ภัทรรู้ค่ะว่าคุณธีร์รวยมาก แต่ไม่จำเป็นที่ภัทรจะต้องรบกวนอะไรคุณธีร์ คุณธีร์เก็บเงินไว้ทำอย่างอื่นเถอะค่ะ อย่าเอาเศษเงินของคุณธีร์มาฟาดหัวผู้หญิงไร้ค่าอย่างภัทรเลย ร่างกายของภัทรที่ภัทรเสียให้คุณธีร์ไป ภัทรไม่คิดค่าสึกหรอใดๆ ภัทรให้ฟรี”
“บังเอิญว่าฉันไม่ชอบของฟรี และฉันไม่ชอบติดค้างใคร อีกอย่างตอนนี้เธอกับฉันยังไม่เลิกกัน อย่าพาผู้ชายเข้าบ้านหรือออกหน้าออกตาให้มันมากนัก นึกถึงหน้าและความรู้สึกของคุณย่าบ้าง”
“ภัทรรู้ดีค่ะว่าอะไรควรไม่ควร ที่วันนี้พี่ธานมาที่บ้านก็แค่เอารถมาให้ภัทร ส่วนรถของภัทรถ้ามันดูรกหูรกตาและไม่คู่ควรจะจอดข้างๆ รถสวยๆ ของคุณธีร์ ภัทรจะถอยไปจอดข้างนอกเองค่ะ”
“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”
อยากอธิบายแต่ไ
