หากจะนับความสุขที่สุดในชีวิต สำหรับบูรพามันคงเป็นวันนี้
ใช่! เหลือเชื่อ เธอไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนว่าจะได้เพชรล้ำค่ามาครอบครอง เสียงร้องไห้ กลิ่นน้ำมูก และความรู้สึกเกรงกลัวมาตลอดชีวิตในวัยเด็ก จะถูกดับลงในครั้งนี้ทั้งหมด กับคนนอนหงายไม่ไหวติงข้างๆ เขาหลับตาพริ้ม ใบหน้าสดใสเสมือนคลี่คลายความกังวลแล้ว ทว่าเพียงแค่ร่างบางเผลอขยับ กลับทำให้เขานั้นตื่น
" อุ๊ย ขอโทษค่ะ "
ดวงตาเฉี่ยวปรือขึ้น ตามมาด้วยรอยขมวดคิ้ว ก้มลงจ้องมองเธอ ก่อนจะยิ้มบางๆ เมื่อนึกบางอย่างขึ้นได้
" กี่โมงแล้วครับ "
เสียงแหบถาม ลำบากร่างเปลือยต้องเอี่ยวตัวไปดูให้
" หกโมงค่ะ "
" หืม ตื่นเช้าจัง "
" ไม่ได้ตั้งใจนะคะ มันตื่นของมันเอง "
คุณคอปยิ้มแป้น หลังคนข้างๆเอ่ยคำตอบ ตาหวานที่ถ่างออกสร้างความน่าเอ็นดูให้แก่เขาไม่น้อย ก่อนท่อนแขนกำยำจะกำชับแน่นกว่าเดิม เขาโกยร่างเปลือยเปล่าของเธอมาทั้งผ้าห่ม เพื่อจะกกก่ายให้หนำใจ เมื
