เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็ไม่พบกับร่างสูงแล้ว เธอถอนหายใจออกมาพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรูปที่ไปเที่ยวด้วยกัน แต่ทันใดนั้นเองข้อความจากเบอร์ไม่ทราบชื่อก็ส่งเข้ามาอีกครั้ง
Messages|Unknown
Unknown: วันนี้ปล่อยเขาออกมาได้แล้วเหรอ
Unknown: ไม่ต้องเป็นห่วงฉันจะช่วยดูแลเขาให้เอง
เมื่ออ่านจบฉันก็กดโทรศัพท์ออกหาพี่คาเตอร์ทันที แต่เขากลับไม่รับสาย ฉันกดต่อสายย้ำซ้ำ ๆ อยู่แบบนั้นหลายสายราวกับเป็นคนบ้า ก่อนจะตัดสินใจหยุดโทรศัพท์ ฉันกำโทรศัพท์ไว้แน่นพร้อมกับสมองที่ครุ่นคิดว่าจะเลือกเชื่อใจเขาหรือจะไปตามเขากลับมาดี สุดท้ายฉันก็เลือกที่จะปล่อยมันไป เพราะคิดว่าเขาไปผับที่ไม่ได้รับสายอาจจะเพราะเสียงเพลงดังแล้วไม่ได้ยิน อีกอย่างก็ไม่อยากทำตัวงี่เง่าไม่อยากทำตัวให้เขาต้องรู้สึกรำคาญขึ้นมา ฉันอยากเป็นความสบายใจให้กับเขามากกว่าที่จะเป็นปัญหาให้เขาทุกข์ใจ
อีกด้านหนึ่งในเวลาเดียวกัน...
“เป็นไงบ้าง
