LOVE LOSE #12
ตุ้บบ!
มาร์ตินกระแทกโทรศัพท์ลงบนโต๊ะด้วยสีหน้าหงุดหงิด พร้อมกับนั่งนิ่งอย่างพยายามสงบสติอารมณ์
ก๊อก ก๊อก
“คุณชายคะ ป้าเองค่ะ”
“…”
“คุณชาย ป้าขอเข้าไปได้มั้ยคะ”
“ประตูไม่ได้ล็อก” มาร์ตินเอ่ยเสียงนิ่งพร้อมกับมองหญิงวัยกลางคนที่ตนเองคุ้นเคยเป็นอย่างดี
“ผลไม้กับขนมค่ะ”
“ผมแค่แวะมาเอาของเอง”
“รู้ค่ะ ป้ารู้ แต่ป้าก็อยากให้คุณชายได้ทานของโปรดหนิคะ คุณชายอยู่คอนโดเป็นยังไงบ้างคะ กินข้าวตรงเวลามั้ย กินอาหารที่มีประโยชน์รึเปล่า”
“ครับ” มาร์ตินพยักหน้าพร้อมกับมองหญิงวัยกลางคนตรงหน้า “ทำหน้าเศร้าทำไม”
“ป้าคิดถึงคุณชายหนิคะ คุณชายหายไปเลย” หญิงวัยกลางคนพูดเสียงสะอื้น “คุณชายกลับมาหาป้าบ่อยๆ ไม่ได้เหรอคะ”
“จะพยายาม” มาร์ตินพูดพร้อมกับมองไปที่ประตูหลังจากมีใครบางคนเคาะอยู่ด้านนอก ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกและใครบางคนที่เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า
“สวัสดีครับแม่ใหญ่”
