"มีอะไรเจด้า"
ช่วงเช้าของวันทำงานของเจด้ากับลูกจันทร์ที่ดูเหมือนจะปกติแต่เจด้ากลับวิ่งหน้าตื่นกลับมาจากโต๊ะของลูกค้าที่เธอเดินเอาเค้กไปเสริฟมา
"เมนของเจด้าไม่มา"
เธอไปได้ยินลูกค้าที่โต๊ะคุยกันเรื่องท้องไม่ท้องทำให้นึกขึ้นมาได้ว่าประจำเดือนของตัวเองยังไม่มาเหมือนคนท้อง และไหนยังคีแรนขยันส่งการบ้านไม่เคยขาดอีก
"ไม่เห็นแปลกเลยของลูกจันทร์ก็ไม่มา ร่างกายเราคงเหนื่อยละมั่ง คงจะเลื่อนสักวันสองวัน"
ลูกจันทร์เอาแต่สนใจรายได้ของร้านขนมและเหน็ดเหนื่อยกับงานทุกวันจนเธอลืมสนใจตัวเองว่ามีความผิดปกติอะไรไหมแต่พอเจด้าพูดถึงเธอก็พอนึกได้แต่ไม่สนใจว่ามันขาดไปกี่วันกี่เดือนแล้ว
"ของลูกจันทร์หายไปกี่วันแล้ว"
เจด้าหยิบปฏิทินตั้งโต๊ะขึ้นมาวางตรงหน้าเพื่อนรักที่ยังไม่สนใจตัวเองอีก ทั้งที่เธอใจเต้นตึกๆด้วยความตื่นเต้นปนความวิตกกังวลถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึง
"สองเดือน"
ลูกจันทร์นับวันที่เธอควรจะมีประจำเดือน
