"วี"
มั่วแต่ก้มหน้ากินขนมสะดุ้งตัวอีกที่ฝาแฝดของเธอก็ลุกเดินออกไปกับออสตินสะแล้วและพอเงยหน้าขึ้นผู้ชายที่เธออยากหลบหน้าก็มานั่งยิ้มอยู่ข้างๆ
ขนมในมือหลบตุ๊บลงกับพื้น ปากบางอ้าค้างจนลมทะเลพัดเข้าไปได้ ใจเต้นตุ้บๆๆเหมือนจะหลุดออกมานอกอก วันนี้เจอเขาตั้งกี่ครั้งแต่เธอก็ยังไม่ชิน
"เช็ดหน้าไหม"
แอลตันเอามือเชยค้างมนของหญิงสาวให้ปากของเธอปิดสนิทก่อนที่จะมีแมลงบินเข้าไป โก๊ะแบบนี้ยิ่งต้องมีเขาคอยดูแลนะและเขาก็ขันอาสาหน้าที่นั่นเรียบร้อยแล้วถึงได้มาหาเธอตรงนี้
ไวโอลินพยายามจะก้มหน้าลงเพื่อหลบหนีสายตาของเขา เธออยากมุดพื้นทรายหนีเขาไปสะตรงนี้แต่มันทำไม่ได้เพราะเขาเอามือจับค้างเธอไว้
แอลตันอมยิ้มให้กับคนที่มีขนมติดตรงแก้มและมุมปากเต็มไปหมด เธอกินอะไรของเธอทำไมมันเลอะเทอะแบบนี้ ยิ่งมองยิ่งนารักจริงๆผู้หญิงคนนี้
"คือ"
เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น จนเธอต้องถอยหนีแต่มันไปไหนไม่ได้เพราะเขายังจ
