"ลินค่อยๆ กิน"
วีโอเลตนั่งหัวเราะคู่แฝดของเธอจนท้องแข็ง ปกติไวโอลินก็กินแบบคนธรรมดาทั่วไปแต่วันนี้เจอเค้กฝีมือว่าที่พ่อตาเข้าไปกินไม่ยอมหยุดเลยสงสัยจะอร่อยและที่สำคัญกินแบบมูมมามสะด้วย
"อร่อย"
ไวโอลินเงยหน้าขึ้นมายิ้มกับคู่แฝดของเธอ ใบหน้าเธอเลอะไปด้วยขนมเค้กแต่ไม่ได้สนใจก้มลงกินต่อ อร่อยมาจริงๆ สมกับที่ร้านขนมของพ่อเอดานขายดีจนมีสาขามากมายไปทั่วทั้งเมือง
"เช็ดหน้าหน่อยไหม เดี๋ยวพี่แอลตันมาเห็น เธอจะไม่สวยเอานะลิน"
วีโอเลตห่วงคู่แฝดของเธอสุดชีวิต เธอคงยอมไม่ได้ถ้าแอลตันเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นที่ไม่ใช่ไวโอลิน
"ตัวเล็กไปเดินเล่นกัน"
ออสตินที่หายหน้าไปนานหลังจากเป้าเค้กเสร็จรีบกลับมาพร้อมกับมีอะไรแอบไว้ข้างหลัง ใบหน้าของเขายิ้มมาแต่ไกลเพราะกำลังตื่นเต้นกับสิ่งที่จะทำ
"ตัวใหญ่อย่าดึง ตัวเล็กเดินตามไม่ทัน"
เธอยังไม่ทันได้ตอบก็โดนเขาดมือให้ลุกเดินตามมาทั้งที่ยังไม่ได้บอกไวโอลินเลย ป่านนี้จ
