“เดินเล่นกันไหม”
“ค่ะ” คุณวิวอุ้มพี่ไวน์พร้อมกับกุมมือฉันเดินเล่นริมหาด
“ที่จริงฉันอยากให้ลูกโตขึ้นอีกหน่อยถึงจะพามาเล่นน้ำทะเล”
“เล่นตอนนี้ก็ได้นี่ มีผมอยู่ทั้งคน คุณไม่ต้องกลัวว่าพี่ไวน์จะมีอันตรายหรอก” ฉันพยักหน้ารับ แค่มีเขา ฉันก็รู้สึกปลอดภัยจริงๆ
“พิชชาครับ!”
“คะ”
“ผมไม่อยากรอแล้ว”
“รออะไรคะ”
“ก่อนหน้านี้ ผมอยากรอให้เราศึกษากันอีกหน่อย ผมค่อยขอคุณแต่งงาน แต่พอผมรู้ว่าคุณมีพี่ไวน์ ผมก็รู้ว่า ผมจะรอไม่ได้อีกแล้ว” ฉันหยุดมองคุณวิว แล้วก็ได้เห็นสายตาจริงจังของเขา
“ถึงฉันจะมีลูกแล้ว คุณก็ยังอยากแต่งงานกับฉันเหรอ”
“คุณยังจำที่คุณเคยถามผมได้ไหม”
“ถามเรื่องอะไรล่ะ ฉันจำได้ว่าฉันถามคุณเยอะเลย”
“คุณเคยถามผมว่า ที่ผมเข้าหาคุณเป็นเพราะรักแรกพบหรือเปล่า ตอนนั้นผมตอบว่าไม่ใช่ แต่ความจริงคุณคือรักแรกพบของผม” ฉันอึ้งกับสิ่งที่คุณวิวเพิ่งพูด ฉันไม่คิดว่าผู้ชายแบบเขาจะมีความเชื่อในเรื่องนี
