“ท่านกฤษณะไม่มาด้วยหรือครับ” แทนคุณถามหาคู่หมั้นกิตติมศักดิ์ของรมิตา
“ถามทำไม” หล่อนตวัดเสียงถาม ไม่ได้อยากเสวนาด้วยนักหรอก ก็แค่ดารากระจอกๆ คนหนึ่ง
แม้ปากจะยิ้ม แต่สายตาของแทนคุณเต็มไปด้วยความแค้นอัดแน่น เขาจำได้ไม่เคยลืมว่ารมิตาดูถูกเขาสารพัดตอนที่เขามาแคสงานโฆษณาประกบคู่กับเธอ มือหนากำแก้วเหล้าแน่น
“ผมอยากคุยกับคุณ แต่ถ้าท่านมาผมก็คงต้องถอย”
“ถึงท่านไม่มานายก็ต้องถอยอยู่ดี เพราะฉันไม่อยากคุยกับพวกเศษสวะไร้ค่าอย่างนาย หลบไป!” รมิตาผลักอกหนาออกอย่างแรงจนชายหนุ่มเซซังแทบล้ม ดีที่เขาทรงตัวเกาะขอบบาร์เอาไว้ได้ทัน ไม่งั้นคงหัวฟาดกับโต๊ะแขกท่านอื่นไปแล้ว
“เดี๋ยวก่อนสิครับคุณตา”
แทนคุณไม่ยอมแพ้ ปรี่ประชิดตัวร่างบางระหงส์
“โอ๊ย! อะไรของนายเนี่ย มาจับแขนฉันทำไม ปล่อยเลยนะ เสนียดติดมือ” สาวเจ้าไม่เคยรักษาน้ำใจใคร ทุกถ้อยคำที่เปล่งผ่านเรียวปากบางกระจับนั้น ยิ่งกว่าน้ำกรดมีพิษเสียอีก
