Tumaas ang kilay ni Matias at tinignan ako.
"Bakit ka nakatingin ng ganyan?"
"Umalis ka na lang..."
"Kwarto natin 'to, Iris," sabat niya at umupo sa lamesa. Sinimulan niyang tignan ang assignment ko. "Bakit puro essay?"
"Ewan. 'Yan ang pinagawa sa'kin."
He crossed his legs. Tinitigan niya ng mabuti ang mga papel sa lamesa ko.
"Let's work with this together," desisyon nito at tumayo sa upuan, lumabas sa kwarto.
Pagbalik niya ay may dala na siyang upuan. Kumunot ang noo ko. Anong ginagawa niya? Wala ba siyang sariling assignment?
Kahit nagtataka ay umupo na lang ako.
Isang oras kaming tahimik noon. Hindi ko maiwasang tignan ito ng ilang ulit.
Sinilip ko ang papel na ginagawa niya. Tama naman ang mga sagot nito...
"W-Wala ka bang sariling assignment?"
"Wala," aniya.
"Hindi ka
