บทที่ 15 รางวัลของผู้ชนะ

1839 คำ

และแล้วก็มาถึงวันแข่งขันจริงในความรู้สึกของฉันทุกอย่างมันโอเคและดีไปหมด มันราบรื่นซะจนฉันเองก็รู้สึกเอะใจบางอย่างปกติพี่ชายจอมกะล่อนของฉันจะรู้เรื่องฉันดีไปเสียหมดแค่ขยับตัวทำอะไรพิเลนนิดหน่อยพี่ธามก็จะจัดการเบรคฉันจนหัวทิ่ม คราวนี้พี่ธามกับเพื่อนๆทั้งกลุ่มดูเงียบจนปิดสังเกตทุกอย่างรอบตัวมันน่าสงสัยแต่ฉันต้องทำสามาธิจดจ่อกับการแข่งฉันจึงต้องสลัดความคิดเหล่านั้นออกจากหัวไปก่อน พอถึงวันแข่งฉันโทรปลุกยัยข้าวปุ้นขี้เซากลัวจะลืมว่าวันนี้ฉันต้องลงวัดฝีมือกับพี่มาร์กนั่นอีกครั้ง จากนั้นโทรหากวินท์เพื่อจัดการโทรตามจิกยัยขี้เซาให้ลุกออกจากเตียงมาที่สนามแข่งรถให้ได้ ฉันพาเพื่อนๆมาเข้าดูการแข่งในห้องพัก VIP มีไว้สำหรับฉันกับเพื่อนโดยเฉพาะ ส่วนห้อง VIP โซนทั่วไปสำหรับลูกค้ามีเงินถูกจองล่วงหน้าจนหมดเพื่อมาดูการแข่งรถในสนามจะมีจำนวนห้องจำกัด การแข่งแม็ตซ์สำคัญครั้งนี้ทุกอย่างจึงถูกอัพราคาค่อนข้างสูงมาก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม