SURROGATE FOR A RUTHLESS MAFIA BOSS

CHAPTER ONE

"SIGN it, or you will die right now?"

"Never! I will never do what I never intended to do!"

"Kung ganoon ay magdusa ka, Mustafa! Iyan ang nababagay sa anak ng mahirap na tulad mo!"

Sa murang edad ay naranasan na niya ang lahat ng uri ng pang-aalipusta. Sa tahanan mismo ng kaniyang amang pinakamayaman sa buong Turkey. Alam man nito o hindi ang gawain ng pangalawang asawa at anak na babae ay wala na siyang pakialam. Dahil ipinangako niya sa sariling hinding-hindi siya papayag na maranasang muli ang ganoong tagpo.

Kaya't...

"Anak mahirap? Hah! Kako sa inyong mag-ina, kung tutuusin ay kayo ang tatawagin ko ng hampas-lupa! Nang dahil sa inyo ay nabulag ang malusog na mata ni Papa! Ngayon, siguradong pagsisisi ang nasa utak ninyo! Ngunit huli na para sa bagay na iyan!" malakas na wika ni Mustafa.

Ang gusgusin at sampung taong gulang na inapi-api ng madrasta at step-sister ay isa ng pinakamayaman sa bansang Turkey. Wala mang nakakaalam sa naging daan kung bakit at paano narating ang kinaroroonan sa kasalukuyan. Ngunit siya ay hindi nakalimot.

"Akala mo ba ay maari naming kalimutan ang pulubing tulad mo? You must be dreaming, Mustafa!"

"Nabulag ang matandang iyon dahil sa iyo! Kung nakinig ka lang sana sa kaniya ng gabing iyon ay hindi ito lumabas. Kaya nga ito nahulog sa hagdan at naduguan ang mga mata!"

Sigaw ng mag-inang Hella at Ragad.

Wala siyang balak patayin ang mag-ina. Dahil kahit bali-baliktarin pa niya ang mundo ay legally wedded wife ng kaniyang ama according to Turkish tradition ang una. At stepsister niya ang huli. Subalit dahil hindi niya kakitaan ng guilt ang mga ito ay wala rin siyang nagawa kundi itinaas ang palad.

"Men, kill them both! Kung gusto ninyo silang gawing parausan bago kitilin ang buhay ay mayroon kayong permission sa akin. But, make it sure that they will die before throwing it on the burial site. Is that clear?" aniya.

"Yes, Boss!" Sabayang sagot ng mga tauhan.

Hindi na siya lumingon pang muli bagkus ay dumiretso siya sa kanilang tahanan o sa mansion ng amang nawalan ng paningin.

"KUMUSTA ka na, Papa? Alam mo bang kinamumuhian kita? Subalit kahit gaano ako kasamang nilalang ay hindi ko magawang idespatsa ka? Kung nakinig ka lang sana sa akin noon ay hindi ka humantong sa ganitong sitwasyon," aniya sa mahinang boses habang nakatunghay sa amang life saving machine na lang yata ang bumubuhay.

Hindi naman ito dating bulag. Subalit simula noong nag-asawa itong muli ay kapansin-pansin ang pagbagsak ng kalusugan. Nang dahil sa pag-ibig ay nagkaroon ng lamat ang relasyon nila bilang mag-ama. Madalas nitong panigan ang ikalawang asawa at step-sister niya. Dumating pa nga sa puntong pinilit siyang pinapirma ng mag-ina. Ngunit dahil kahit teenager siya ng panahong iyon ay may sapat na siyang kaalaman.

Isang will na nagsasabing ipinapamigay niya sa mga ito ang lahat ng karapatan sa ari-arian ng mga KOÇ. Pero bakit niya gagawin iyon? Kung solong pag-aari sana ng ama niya ay baka maari pa. Ngunit ang kalahati ay nanggaling sa mga Sabanci o ang kaniyang ina. Kaya't lumaban siya sa mag-ina.

"Boss, nandiyan sa labas ang personal doctor ni Master Bilal. Nais ka raw niyang makausap."

Tinig ng right hand man niya ang bumulabog sa malaliman niyang pag-iisip.

"Sabihin mo sa kaniya na pumasok dito. Dahil kahit ako ay gusto ko siyang makausap. By the way, how are those litchfield are doing? Are they dead? Or did those perverted men exercise their manhood at all?" patanong niyang sagot na hindi man lang nag-abalang lumingon sa kausap.

Hindi niya tuloy nakita ang ngiting bumalatay sa mukha nito. Napalingon na nga lamang siya nang humagikhik ito. Actually, nauwi sa pagtawa ang hagikhik nito. Iyon nga lang ay tinakpan ang labi.

"Sorry, Boss. Hindi ko lang naman napigilan ang aking sarili na humalakhak. About your step-sister and stepmother, my companion said that they are not their type. Nasa dungeon ang mag-ina, bossing. Dahil ikaw din ang masusunod kung ano ang nararapat na gawin laban sa kanila," kaagad nitong paliwanag.

"I will deal with them later. Dahil ang matandang ito ay hindi ko kayang patayin. Kaya't kahit ang madugtungan man lang ang buhay sa pamamagitan ng doctor ang aking magawa. Go and bring the healer here, Omar," aniya.

'Normal lamang iyan, boss. Dahil Tatay mo ang matandang iyong tinutukoy.'

"Okay, boss. I go right away."

Bahagya itong yumuko tanda ng pamamaalam pansamantala. Kaya't tinanguan na lamang niya.

SA KABILANG panig ng mundo!

"Marvin, ano'ng ginagawa n'yo rito sa labas ng mga kapatid natin?" maang na tanong ni Katrina sa ikalawang kapatid.

Kung tutuusin ay late na para sa mga underage na tulad nito. Dapat ay nasa silid-tulugan na at gumagawa ng assignment kasama ang tatlo pa nilang kapatid ns kasalukuyang nasa Elementary.

"Ano pa ba ang inaasahan mong dahilan, Katrina? Aba'y umaabot dito sa store ang boses ng Nanay at Tatay ninyo. Siguradong nag-aaway na naman sila dahil wala kayong makain," sabad ng tindera sa sari-sari store.

Masakit!

Kahit nakalakhan na niya ang pag-aaway ng mga magulang. Subalit hanggang sa kasalaukuyan ay hindi pa rin siya nasanay na pinag-uusapan sila ng mga tao. Ganoon pa man ay hindi siya nagpahalatang naiinis.

"Pabili na lamang po ako ng isang kilong bigas, Auntie. At makauwi na rin po kami ng mga kapatid ko upang makapagluto na rin," sabi na lamang niya.

"Ate, hindi ba puwedeng doon muna tayo kina Lolo at Lola? Baka po kasi matamaan tayo ng kutsilyong lumilipad. Tama naman po si Auntie eh. Kaninang pagdating namin galing paaralan ay nagsisigawan na po sila. Kaya ko lang naman dinala rito sa labasan ang tatlo ay upang hindi tamaan ng kahit anong ibinabato ni Nanay kay Tatay."

Pagpipigil ni Marvin sa kaniya ng akmang iabot ang pera sa tindera. Kaso dahil dinig na dinig nito ang usapan nilang magkapatid ay muli itong nagwika.

"Kung ako sa inyo ay huwag na kayong umuwi. Diyan na kayo sa tabi. Aba'y malay ninyong lima may makakita sa inyong DSWD at isama pa. Mas mabuti na iyon kaysa naman araw-araw nasisira ang inyong taenga," ismid nito.

Kaya naman imbes na bibili sila ng bigas dito ay tahimik nilang inakay ang tatlo na mas maliliit kaysa sa kanila. Lumipat sila sa kabilang kanto. Doon na lamang sila bibili ng maisaing.

SAMANTALA dahil sa kahina-hinalang galaw ng mga nasa karatig nilang teritoryo ay lumakad si Mustafa na mag-isa. Dahil ang right hand man niya ay pinagbantay sa amang bedridden. Idagdag pa ang pagkabulag nito.

Kaso!

“F*CK! Did I misjudge anyone in this group?” bulong niya nang nakaramdam siya ng kakaiba sa lugar na napuntahan.

Subalit kahit ano man ang gawin niyang pag-iisip kung ano ang nangyari ay huli na ang lahat. Dahil lumitaw na ang mga taong kahuli-huliang nais niyang makita.

“The high and mighty Mr KOÇ. Wow! Am I seeing things, fellas?”

“No, my friend. I guess Mr KOÇ is facing bankruptcy. Well, he has a lot of guards, yet no one is with him now.”

“So, heaven didn’t abandon us yet. He gave us this chance to eliminate this f*ck!n’ creature.”

Mga ilan lamang sa salitang binitiwan ng mga kaharap laban sa kaniya. Siya si MUSTAFA KOÇ. Ang tunay na tagapagmana ng KOÇ Industry sa buong Turkey. Ngunit sa Mafia World ay ilan lamang ang nakakaalam sa tunay na siya. Kaya't labis-labis ang pag-iisip niya kung paano nalaman ng mga ito ang kaniyang pagtungo sa lugar na iyon. Ganoon pa man ay hindi siya nagpadala sa salita ng mga ito. Kinatatakutan at niyuyukuan siya ng karamihan. At talagang hinubog siya ng karahasan mula sa nakaraan.

“Make sure that you will succeed now. Because if I have a chance, all of you will die by my gun.”

Napaismid siya sa pagkabigkas sa salitang binitiwan. Well, he never goes out and roams the world unprepared. That is why he is confident in provoking them. Kaso ang mga lintik ay mukhang naghahanap ng sakit sa katawan!

"Stupid! Mag-isa ka lang, KOÇ! Kahit ang right hand man mo ay wala sa iyong tabi! So, why are you very stubborn up to the moment? Tsk! Tsk! I think you have gone mad!” muli ay sigaw ng halatang nang-aasar.

“Yes, I am! And I’m not a saint to forgive those who stand in our way---”

Subalit hindi na rin niya natapos ang pananalita. Dahil nakasilip siya ng pagkakataon. Sinipa niya ng sunod-sunod ang lalaking isa sa mortal niyang kaaway. Not only that, in just a blink of his eyes, he managed to flee from the man who is holding him right at the moment.

Then...

“I already told you, men. Never underestimate me—"

He wasn’t able to finish his words because of his enemy. They attacked him at once. But he escaped from them already. And he will never allow them to fight back.

He is the mafia boss who was knows as ruthless, by the way! If he needs to kill them all, he will!

Few of them are attacking in combat. While the others are using guns. But as he promised to himself, no one would ever look down on him anymore. That is why, even though the pain of his wound is killing him, he didn’t give them a chance to defeat him. In other words, he fought back even if it nearly cost him his life.

“You are all pathetic idiots! If only you hadn't provoked me; you would still be breathing. F*ck! It hurts, by the way,” he uttered as he kicked the corpse before leaving it where he’ll place it.

May pagmamadali ang bawat kilos niya. Kung kailan naman kasi siya kumilos mag-isa ay saka naman nakasalubong ang mga pagala-galang kaaway. Wala naman sanang problema dahil kayang-kaya niya silang itumba. Subalit dahil sa sugat sa naunang engkuwentro ng kanilang grupo ay halos nadali siya ng mga hinayupak.

'F*ck you all, people! Wala kayong kadala-dala! Ubusan ba ng lahi ang hanap ninyo? Okay, fine! Pupulbusin ko ang inyong teretoryo!'

Kuyom ang palad ay ngitngit na ngitngit si Mustafa. Ganoon pa man ay nagawa niyang bumalik sa pinagparadahan sa sasakyan. At ang isipan ay abala rin sa pag-iisip kung paano niya pulbusin ang buong pamilya ng humarang sa kaniya.