Chapter 24

2366 คำ

Japanese Food "Good morning, Philippines! Hello, World!" Laurel motioned like he was doing a Miss Universe walk inside my office after he closed the door. He was even gracefully waving his hand with a charming smile on his face. Ang gwapo talaga nitong baklang 'to. Sayang nga naman. "Mukhang good mood tayo, ah?" nanunuya kong sabi sa kanya at may mapaglarong ngiti sa aking labi. "May nahanap ka na ba ng gwapo sa department mo?" Biglang nawala ang kanyang ngiti at bumusangot ang mukha. "Ang galing mo naman pong manira ng mood." Natawa ako sa kanyang naging reaksyon, pero hindi ko rin masisi ang sarili sa naisip kong dahilan sapagkat iyon lang ang tanging pumapasok sa isipan ko. He was lonely the last time he went to my office because he couldn't find any inspiration in their departmen

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม